Jami at-Tirmidhi، حدیث 356
روایتشده توسط Malik ibn al-Huwayrith. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Malik ibn al-Huwayrith
روایت
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، وَهَنَّادٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أَبَانَ بْنِ يَزِيدَ الْعَطَّارِ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ الْعُقَيْلِيِّ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، رَجُلٍ مِنْهُمْ قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ يَأْتِينَا فِي مُصَلاَّنَا يَتَحَدَّثُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ يَوْمًا فَقُلْنَا لَهُ تَقَدَّمْ . فَقَالَ لِيَتَقَدَّمْ بَعْضُكُمْ حَتَّى أُحَدِّثَكُمْ لِمَ لاَ أَتَقَدَّمُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ زَارَ قَوْمًا فَلاَ يَؤُمَّهُمْ وَلْيَؤُمَّهُمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ قَالُوا صَاحِبُ الْمَنْزِلِ أَحَقُّ بِالإِمَامَةِ مِنَ الزَّائِرِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَذِنَ لَهُ فَلاَ بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ . وَقَالَ إِسْحَاقُ بِحَدِيثِ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَشَدَّدَ فِي أَنْ لاَ يُصَلِّيَ أَحَدٌ بِصَاحِبِ الْمَنْزِلِ وَإِنْ أَذِنَ لَهُ صَاحِبُ الْمَنْزِلِ . قَالَ وَكَذَلِكَ فِي الْمَسْجِدِ لاَ يُصَلِّي بِهِمْ فِي الْمَسْجِدِ إِذَا زَارَهُمْ يَقُولُ لِيُصَلِّ بِهِمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ .
محمود بن غیلان و هناد به ما حدیث کردند، هر دو گفتند: وکیع از ابان بن یزید عطار، او از بدیل بن میسره عقیلی، و او از ابوعطیه - مردی از میان آنان - برایمان حدیث کرد که گفت: مالک بن حویرث به مصلای ما میآمد و با ما سخن میگفت. روزی هنگام نماز فرارسید، به او گفتیم:
«پیش بایستید (امامت کنید).» او فرمود: «یکی از شما پیش بایستد تا برایتان بازگو کنم چرا من پیش نمیایستم. شنیدم که رسول الله ﷺ فرمودند: "هر کس نزد قومی مهمان شود، نباید امامت آنان را بر عهده گیرد، بلکه مردی از خودشان باید امامت کند."» ابوعیسی میگوید: این حدیث حسن صحیح است. و عمل بیشتر اهل علم از اصحاب پیامبر ﷺ و دیگران بر همین اساس بوده است؛ آنان گفتهاند صاحب خانه نسبت به مهمان سزاوارتر به امامت است. برخی از اهل علم گفتهاند اگر صاحب خانه اجازه دهد، اشکالی ندارد که مهمان امامت کند. اما اسحاق به حدیث مالک بن حویرث فتوا داده و در این باره سختگیری کرده که هیچکس نباید پشت سر صاحب خانه نماز بخواند، حتی اگر صاحب خانه به او اجازه دهد. او همچنین گفت: در مسجد نیز همین حکم جاری است؛ اگر کسی به عنوان مهمان وارد مسجد شود، نباید امامت جماعت را بر عهده گیرد، بلکه مردی از خودشان باید امامت کند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مهمان اجازه میدهد مردمِ محل نماز را امامت کنند.
کسی که در نماز جماعت پیشاپیش دیگران نماز میخواند.
فضا یا مکانی برای نماز که مردم در آن گرد هم نماز میخوانند.
شخص یا جامعهای که مهمان نزد آن حضور دارد.
ترمذی نقل میکند که بیشتر عالمان از میان صحابه و عالمان دورههای بعد، میزبان را برای امامت بر مهمان سزاوارتر میدانستند. برخی عالمان اجازه میدهند میزبان به مهمان اجازه دهد امامت کند؛ اما اسحاق بر ظاهر دستورالعمل پایبند بود که فردی از خودِ آن گروه امامت کند، حتی اگر اجازه داده شده باشد. بنابراین، این روایت بر اولویت امام یا میزبانِ محل تأکید میکند، بیآنکه اختلافنظرهای یادشده را نادیده بگیرد.
- در نماز جماعت، بگذارید امام یا میزبانِ محل پیشنماز شود، مگر اینکه حاضران بر ترتیب دیگری توافق کرده باشند.
- اگر مهمان هستید، به مردم محل احترام بگذارید و خودبهخود پیشنماز نشوید.
- پیش از نماز درباره اینکه چه کسی امامت کند گفتوگو کنید تا گروه با آرامش و همدلی نماز بخواند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.