Jami at-Tirmidhi، حدیث 357
روایتشده توسط Thawban. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍآن را به الترمذي روایت کرد
- 2إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ
- 3حَبِيبُ بْنُ صَالِحٍ
- 4يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ
- 5أَبِي حَىٍّ الْمُؤَذِّنِ الْحِمْصِيِّ
- 6ثَوْبَانَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِي حَىٍّ الْمُؤَذِّنِ الْحِمْصِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ أَنْ يَنْظُرَ فِي جَوْفِ بَيْتِ امْرِئٍ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ فَإِنْ نَظَرَ فَقَدْ دَخَلَ وَلاَ يَؤُمَّ قَوْمًا فَيَخُصَّ نَفْسَهُ بِدَعْوَةٍ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ وَلاَ يَقُومُ إِلَى الصَّلاَةِ وَهُوَ حَقِنٌ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي أُمَامَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ثَوْبَانَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنِ السَّفْرِ بْنِ نُسَيْرٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَرُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَكَأَنَّ حَدِيثَ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِي حَىٍّ الْمُؤَذِّنِ عَنْ ثَوْبَانَ فِي هَذَا أَجْوَدُ إِسْنَادًا وَأَشْهَرُ .
علی بن حجر به ما حدیث کرد، اسماعیل بن عیاش به ما حدیث کرد، حبیب بن صالح برایم حدیث کرد، از یزید بن شریح، از ابوحیّ مؤذن حمصی، از ثوبان، از رسول الله ﷺ که فرمودند:
«برای هیچکس روا نیست که درون خانه کسی را بنگرد مگر آنکه اجازه بگیرد؛ پس اگر نگریست، گویی وارد شده است. و کسی که امامت قومی را بر عهده دارد نباید خود را در دعا خاص گرداند و آنان را نادیده انگارد؛ زیرا اگر چنین کند به آنان خیانت کرده است. و کسی در حالی که ادرار را نگه داشته است به نماز نایستد.» گفت: در این باب از ابوهُریره و ابوامامه نیز روایت آمده است. ابوعیسی گفت: حدیث ثوبان حدیثی حسن است. و این حدیث از معاویه بن صالح، از سَفَر بن نصیر، از یزید بن شریح، از ابوامامه، از پیامبر ﷺ نیز روایت شده است. و این حدیث از یزید بن شریح، از ابوهُریره، از پیامبر ﷺ نیز روایت شده است. ولی گویی حدیث یزید بن شریح از ابوحیّ مؤذن از ثوبان در این باره، از نظر سند بهتر و مشهورتر است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این متن بر حفظ حریم خصوصی، دعای خالصانه و نماز خواندن بدون فشار ناشی از نیاز به ادرار تأکید میکند.
ساکن خانه از پیش اعلام میکند که کسی میتواند به داخل نگاه کند یا وارد شود.
پیشنماز فقط برای خودش دعا کند و کسانی را که پشت سر او هستند در دعایش شریک نکند.
نیاز شدید به ادرار که ممکن است حواس نمازگزار را هنگام نماز مختل کند.
عالمان این موضوعات را بر پایهٔ ادلهٔ قویتر بررسی میکنند: حرمت و حریم خانهها با قرآن و روایات معتبر تأیید شده است، و نماز خواندن در حالی که شخص نیاز فوری به ادرار دارد، مکروه دانسته شده، زیرا تمرکز را مختل میکند. بخش مربوط به پیشنماز بر توجه به جماعت تأکید دارد، اما بهسبب ضعیف بودن این زنجیره، این روایت بهتنهایی مبنای یک حکم شرعی مستقل نیست. مذاهب فقهی جزئیات این احکام را با توجه به مجموعهٔ گستردهتر ادله بررسی میکنند.
- پیش از آنکه ساکن خانه اجازه دهد، به داخل خانهٔ کسی نگاه نکنید و وارد آن نشوید.
- اگر امام جماعت هستید، نمازگزاران را در دعایتان در نظر بگیرید و فقط به خودتان نپردازید.
- اگر نیاز فوری به ادرار دارید، نخست آن را برطرف کنید تا پس از آن با تمرکز بیشتری نماز بخوانید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.