Jami at-Tirmidhi، حدیث 405
روایتشده توسط Zayd ibn Arqam. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍآن را به الترمذي روایت کرد
- 2هُشَيْمٌ
- 3إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ
- 4الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ
- 5أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ
- 6زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كُنَّا نَتَكَلَّمُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّلاَةِ يُكَلِّمُ الرَّجُلُ مِنَّا صَاحِبَهُ إِلَى جَنْبِهِ حَتَّى نَزَلَتْ : (وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ ) فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ وَنُهِينَا عَنِ الْكَلاَمِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَمُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ . قَالُوا إِذَا تَكَلَّمَ الرَّجُلُ عَامِدًا فِي الصَّلاَةِ أَوْ نَاسِيًا أَعَادَ الصَّلاَةَ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا تَكَلَّمَ عَامِدًا فِي الصَّلاَةِ أَعَادَ الصَّلاَةَ وَإِنْ كَانَ نَاسِيًا أَوْ جَاهِلاً أَجْزَأَهُ . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ .
احمد بن منیع برای ما حدیث کرد، هشیم برای ما حدیث کرد، اسماعیل بن ابی خالد به ما خبر داد، از حارث بن شبیل، از ابی عمرو شیبانی، از زید بن ارقم که گفت:
«ما در پشت سر رسول الله ﷺ در نماز صحبت میکردیم؛ مردی از ما با یارِ کنار دستیاش سخن میگفت تا اینکه این آیه نازل شد: (وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ) «و در برابر خداوند با اطاعت بایستید.» پس به سکوت فرمان داده شدیم و از سخن گفتن نهی گردیدیم.» راوی گفت: «در این باب از ابن مسعود و معاویه بن حکم نیز روایت نقل شده است.» ابوعیسی گفت: «حدیث زید بن ارقم حسن صحیح است و عمل بیشتر اهل علم بر همین اساس است. آنان گفتهاند اگر کسی در نماز عمداً یا سهواً سخن بگوید، باید نماز را اعاده کند. این قول سفیان ثوری، ابن مبارک و اهل کوفه است. برخی دیگر گفتهاند اگر عمداً سخن بگوید نماز را اعاده میکند، اما اگر سهواً یا از روی جهالت باشد، نمازش صحیح است. شافعی نیز همین نظر را دارد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در نماز باید در برابر خداوند با سکوت و فروتنی بایستیم.
با فروتنی و فرمانبرداری در برابر خداوند ایستادن.
هنگام نماز با دیگران سخن نگفتن.
ترمذی نقل میکند که بیشتر عالمان بر پایهٔ این روایت حکم کردهاند که سخن گفتن هنگام نماز، نماز را باطل میکند و تکرار آن را لازم میسازد؛ حتی اگر سخن از روی فراموشی باشد. سفیان ثوری، ابن مبارک و عالمان کوفه این دیدگاه را پذیرفتهاند. شافعی میان دو حالت فرق گذاشت: سخن گفتن عمدی مستلزم تکرار نماز است، اما سخن گفتن از روی فراموشی یا ناآگاهی چنین نیست. این روایت تأکید میکند که نماز به توجه و فروتنی نیاز دارد.
- بهمحض آغاز نماز، تلفن همراه را کنار بگذارید و توجه خود را به خداوند معطوف کنید.
- در نماز از گفتگو بپرهیزید و پرسشها یا گفتههای خود را تا پایان نماز نگه دارید.
- اگر سهواً سخن گفتید، از عالمی آگاه بپرسید که مذهب فقهی شما در این باره چه حکمی دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.