Jami at-Tirmidhi، حدیث 55
روایتشده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umar ibn al-Khattab
روایت
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الثَّعْلَبِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، وَأَبِي، عُثْمَانَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنَ التَّوَّابِينَ وَاجْعَلْنِي مِنَ الْمُتَطَهِّرِينَ فُتِحَتْ لَهُ ثَمَانِيَةُ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ قَدْ خُولِفَ زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ . قَالَ وَرَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ وَغَيْرُهُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عُمَرَ . وَعَنْ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عُمَرَ . وَهَذَا حَدِيثٌ فِي إِسْنَادِهِ اضْطِرَابٌ وَلاَ يَصِحُّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْبَابِ كَبِيرُ شَيْءٍ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَأَبُو إِدْرِيسَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُمَرَ شَيْئًا .
جعفر بن محمد بن عمران ثعلبی کوفی به ما حدیث کرد، زید بن حباب به ما حدیث کرد، از معاویه بن صالح، از ربیعه بن یزید دمشقی، از ابوادریس خولانی و ابوعثمان، از عمر بن خطاب که گفت: رسول الله ﷺ فرمودند:
«هر کس وضو بگیرد و وضوی خود را نیکو گرداند، سپس بگوید: أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنَ التَّوَّابِينَ وَاجْعَلْنِي مِنَ الْمُتَطَهِّرِينَ (گواهی میدهم که هیچ معبودی جز الله نیست، یکتاست و شریکی ندارد؛ و گواهی میدهم که محمد بنده و فرستاده اوست. بار خداوندا! مرا از توبهکنندگان قرار ده و مرا از پاکیزگان قرار ده)، هشت در بهشت برای او گشوده شود که از هر کدام بخواهد وارد گردد.» ابوعیسی گوید: در این باب از انس و عقبه بن عامر نیز روایت شده است. ابوعیسی گوید: در این حدیثِ عمر، با زید بن حباب مخالفت شده است. او گوید: عبدالله بن صالح و دیگران از معاویه بن صالح، از ربیعه بن یزید، از ابوادریس، از عقبه بن عامر، از عمر روایت کردهاند. و از ربیعه، از ابوعثمان، از جبیر بن نفیر، از عمر روایت شده است. این حدیث در سند خود دچار اضطراب است و در این باب چیز قابل توجهی از پیامبر ﷺ صحیح نیست. محمد گوید: ابوادریس چیزی از عمر نشنیده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پس از وضو، مؤمن از خدا آمرزش و پاکی درون را میخواهد.
شستوشوی آیینیای که مسلمان، از جمله برای نماز، انجام میدهد.
کسانی که خطاهای خود را میپذیرند، از خدا آمرزش میخواهند و از گناهان روی میگردانند.
مراقبت از پاکیزگی جسمانی و کوشیدن برای پاکی دل و رفتار.
این روایت، وضوی آیینیِ همراه با دقت را به یاد خدا و درخواست توبه و پاکی پیوند میدهد. ترمذی در اینباره نکتهای مهم میآورد: او سند را ناپایدار میداند و میگوید ابوادریس چیزی را مستقیماً از عمر نشنیده است. بنابراین، وعدهٔ مشخص دربارهٔ گشودهشدن هشت دروازه باید با احتیاط به روایت نسبت داده شود؛ وضو و دعا همچنان عبادتهایی معنادارند، اما این متن بهتنهایی مبنایی برای اثبات یک تکلیف نیست.
- برای انجام دقیق و کامل وضو وقت بگذار.
- پس از وضو از خدا توبه و پاکی دل و کردار را بخواه.
- هنگامی که وعدهای مشخص را به روایتی نسبت میدهی، ارزیابی آن روایت را نیز بخوان.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.