Jami at-Tirmidhi، حدیث 680
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1هَنَّادٌآن را به الترمذي روایت کرد
- 2أَبُو الأَحْوَصِ
- 3بَيَانِ بْنِ بِشْرٍ
- 4قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ
- 5أَبِي هُرَيْرَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ بَيَانِ بْنِ بِشْرٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لأَنْ يَغْدُوَ أَحَدُكُمْ فَيَحْتَطِبَ عَلَى ظَهْرِهِ فَيَتَصَدَّقَ مِنْهُ فَيَسْتَغْنِيَ بِهِ عَنِ النَّاسِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ رَجُلاً أَعْطَاهُ أَوْ مَنَعَهُ ذَلِكَ فَإِنَّ الْيَدَ الْعُلْيَا أَفْضَلُ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ وَأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَالزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ وَعَطِيَّةَ السَّعْدِيِّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَمَسْعُودِ بْنِ عَمْرٍو وَابْنِ عَبَّاسٍ وَثَوْبَانَ وَزِيَادِ بْنِ الْحَارِثِ الصُّدَائِيِّ وَأَنَسٍ وَحُبْشِيِّ بْنِ جُنَادَةَ وَقَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ وَسَمُرَةَ وَابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ يُسْتَغْرَبُ مِنْ حَدِيثِ بَيَانٍ عَنْ قَيْسٍ .
هناد برای ما حدیث کرد، ابوالاحوص برای ما حدیث کرد، از بیان بن بشر، از قیس بن ابی حازم، از ابوهُریره که گفت: شنیدم رسول الله ﷺ میفرمودند:
«اینکه یکی از شما صبح زود برود و هیزمی بر پشت خود جمع کند و از آن صدقه دهد و به وسیلهٔ آن از مردم بینیاز شود، برایش بهتر از آن است که از کسی درخواست کند که شاید به او بدهد یا ندهد. همانا دست بالا (دهنده) برتر از دست پایین (گیرنده) است و از کسانی آغاز کن که نانخور تو هستند.» راوی گفت: در این باب از حکیم بن حزام، ابوسعید خدری، زبیر بن عوام، عطیه سعدی، عبدالله بن مسعود، مسعود بن عمرو، ابن عباس، ثوبان، زیاد بن حارث صُدائی، انس، حبشی بن جناده، قبیشه بن مخارق، سمره و ابن عمر نیز روایاتی وارد شده است. ابوعیسی گفت: حدیث ابوهُریره حدیثی حسنِ صحیحِ غریب است و از روایت بیان از قیس نادر شمرده میشود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کار شرافتمندانه، بخشش و رسیدگی به خانواده بر گدایی مقدماند.
کنایه از دستی است که میبخشد؛ در اینجا بخشیدن بر دریافت کردن برتر دانسته شده است.
افرادی که مسئولیت مالیشان را بر عهده داری، مانند اعضای خانوادهای که به مراقبت تو وابستهاند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که کار حلال، حتی کار سادهٔ بدنی، شرافتمندانه است و میتواند مانع وابستگی فرد به دیگران شود. برتری بخشیدن به این معنا نیست که هر دریافتکنندهای نکوهش شده است: کسی که واقعاً نیازمند است میتواند کمک بپذیرد. دستور به آغاز کردن از کسانی که تأمین معاششان بر عهدهٔ فرد است، تأکید میکند که هنگام هزینه کردن، وظایف در برابر خانواده در اولویتاند.
- هرگاه شدنی است، بهجای درخواست بیمورد پول از دیگران، برای تأمین نیازهایت کار شرافتمندانه را انتخاب کن.
- هنگام خرج کردن، نخست منابع کافی برای کسانی کنار بگذار که به مراقبت تو وابستهاند.
- بهاندازهٔ توانت به دیگران ببخش، حتی اگر سهمت حاصل کاری ساده باشد.
این روایت صحیح از حکیم بن حزام دربارهٔ فضیلت بخشش، برتری دستِ بخشنده و آغاز کردن از کسانی است که فرد مسئولیتشان را بر عهده دارد.
Jami' at-Tirmidhi · #682 (Sahih)این روایت صحیح از ابوهریره دربارهٔ زمانهایی است که فرد میتواند درخواست کمک کند و با کرامت و خوداتکاییِ مورد تشویق در اینجا پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.