Jami at-Tirmidhi، حدیث 80
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
روایت
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، سَمِعَ جَابِرًا، . قَالَ سُفْيَانُ وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَعَهُ فَدَخَلَ عَلَى امْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَذَبَحَتْ لَهُ شَاةً فَأَكَلَ وَأَتَتْهُ بِقِنَاعٍ مِنْ رُطَبٍ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ تَوَضَّأَ لِلظُّهْرِ وَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَتَتْهُ بِعُلاَلَةٍ مِنْ عُلاَلَةِ الشَّاةِ فَأَكَلَ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي رَافِعٍ وَأُمِّ الْحَكَمِ وَعَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ وَأُمِّ عَامِرٍ وَسُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ وَأُمِّ سَلَمَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَلاَ يَصِحُّ حَدِيثُ أَبِي بَكْرٍ فِي هَذَا الْبَابِ مِنْ قِبَلِ إِسْنَادِهِ إِنَّمَا رَوَاهُ حُسَامُ بْنُ مِصَكٍّ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَالصَّحِيحُ إِنَّمَا هُوَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . هَكَذَا رَوَى الْحُفَّاظُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ رَأَوْا تَرْكَ الْوُضُوءِ مِمَّا مَسَّتِ النَّارُ . وَهَذَا آخِرُ الأَمْرَيْنِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَكَأَنَّ هَذَا الْحَدِيثَ نَاسِخٌ لِلْحَدِيثِ الأَوَّلِ حَدِيثِ الْوُضُوءِ مِمَّا مَسَّتِ النَّارُ .
ابن ابی عمر به ما حدیث کرد، سفیان بن عیینة به ما حدیث کرد و گفت: عبدالله بن محمد بن عقیل به ما حدیث کرد که از جابر شنید. سفیان گفت: و محمد بن منکدر نیز از جابر برای ما حدیث کرد که گفت: رسول الله ﷺ بیرون رفتند و من همراه ایشان بودم. ایشان بر زنی از انصار وارد شدند. آن زن گوسفندی برای ایشان ذبح کرد و پیامبر ﷺ از آن خوردند. سپس زن سبدی از خرمای تازه (رُطَب) آورد و ایشان از آن نیز تناول کردند. آنگاه برای نماز ظهر وضو گرفتند و نماز خواندند. پس از فراغت، زن باقیماندهی گوشت گوسفند را آورد؛ ایشان از آن خوردند و سپس نماز عصر را بدون تجدید وضو اقامه کردند. راوی میگوید: در این باب از ابوبکر صدیق، ابن عباس، ابوهریره، ابن مسعود، ابورافع، امالحکم، عمرو بن امیه، امعامر، سوید بن نعمان و امسلمه نیز احادیثی نقل شده است. ابوعیسی میگوید: حدیث ابوبکر در این باب از جهت سند صحیح نیست، زیرا تنها حسام بن مصک آن را از ابن سیرین، او از ابن عباس، او از ابوبکر صدیق و او از پیامبر ﷺ روایت کرده است. اما آنچه حفاظ حدیث روایت کردهاند و صحیح است، تنها روایت ابن عباس مستقیماً از پیامبر ﷺ میباشد. ابوعیسی میگوید: عمل بیشتر اهل علم از اصحاب پیامبر ﷺ، تابعین و کسانی که پس از آنان آمدند مانند سفیان ثوری، ابن مبارک، شافعی، احمد و اسحاق بر این است که خوردن غذایی که با آغ پخته شده، وضو را باطل نمیکند. این آخرین دستور رسول الله ﷺ است و گویی این حدیث، ناسخ حدیث پیشین دربارهی وجوب وضو پس از خوردن غذای پخته شده با آتش است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پس از خوردن گوشت، پیامبر ﷺ برای نماز عصر وضوی تازه نگرفت.
طهارتی آیینی که برای نماز انجام میشود.
ساکنان مدینه که از پیامبر ﷺ و مسلمانان نخستین استقبال کردند و از آنان پشتیبانی کردند.
خرمایی که نرم و آماده خوردن است.
ترمذی گزارش میکند که اکثریت صحابه، تابعین و دانشمندان دورههای بعد، از جمله ثوری، ابنمبارک، شافعی، احمد و اسحاق، پس از خوردن غذایی که با آتش پخته شده باشد، وضوی تازه را واجب نمیدانستند. آنان این حکم را راهنمایی متأخر میدانستند که دستور پیشینِ وضو پس از خوردن چنین غذایی را جایگزین کرده است. چهار مکتب فقهی اهلسنت عموماً بر این نظرند که خوردن چنین غذایی بهخودیخود وضو را باطل نمیکند.
- پس از خوردن گوشت یا غذای پختهشده دیگر، صرفاً به همین دلیل نیازی به وضوی تازه نیست.
- هنگامی وضو را تجدید کنید که یکی از باطلکنندههای شناختهشده وضو رخ دهد، نه صرفاً بهدلیل غذا خوردن.
- احکام دینی را همراه با توضیح درباره دستورهای پیشین و متأخر بیاموزید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.