Jami at-Tirmidhi، حدیث 906
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از الترمذي تا پیامبر ﷺ
- 1أَبُو كُرَيْبٍآن را به الترمذي روایت کرد
- 2وَكِيعٌ
- 3هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ
- 4قَتَادَةَ
- 5أَبِي حَسَّانَ الأَعْرَجِ
- 6ابْنِ عَبَّاسٍ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ الأَعْرَجِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَلَّدَ نَعْلَيْنِ وَأَشْعَرَ الْهَدْىَ فِي الشِّقِّ الأَيْمَنِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ وَأَمَاطَ عَنْهُ الدَّمَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو حَسَّانَ الأَعْرَجُ اسْمُهُ مُسْلِمٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ يَرَوْنَ الإِشْعَارَ . وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْتُ يُوسُفَ بْنَ عِيسَى يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يَقُولُ حِينَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ لاَ تَنْظُرُوا إِلَى قَوْلِ أَهْلِ الرَّأْىِ فِي هَذَا فَإِنَّ الإِشْعَارَ سُنَّةٌ وَقَوْلَهُمْ بِدْعَةٌ . قَالَ وَسَمِعْتُ أَبَا السَّائِبِ يَقُولُ كُنَّا عِنْدَ وَكِيعٍ فَقَالَ لِرَجُلٍ عِنْدَهُ مِمَّنْ يَنْظُرُ فِي الرَّأْىِ أَشْعَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَيَقُولُ أَبُو حَنِيفَةَ هُوَ مُثْلَةٌ . قَالَ الرَّجُلُ فَإِنَّهُ قَدْ رُوِيَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ أَنَّهُ قَالَ الإِشْعَارُ مُثْلَةٌ . قَالَ فَرَأَيْتُ وَكِيعًا غَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَقُولُ لَكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَقُولُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ مَا أَحَقَّكَ بِأَنْ تُحْبَسَ ثُمَّ لاَ تَخْرُجَ حَتَّى تَنْزِعَ عَنْ قَوْلِكَ هَذَا .
ابو کریب برای ما حدیث کرد، وکیع از هشام دستوائی، او از قتاده، او از ابوحسن اعرج، و او از ابن عباس روایت کرد که پیامبر ﷺ دو نعلین را بر گردن حیوان قربانی آویختند و در ذوالحلیفه سمت راست هدی را نشانهگذاری کردند و خون آن را پاک نمودند. راوی گفت: در این باب از مسور بن مخرمه نیز روایت شده است. ابوعیسی گفت: حدیث ابن عباس حسن صحیح است. و نام اصلی ابوحسن اعرج، مسلم است. اهل علم از اصحاب پیامبر ﷺ و دیگران بر این عمل هستند و اشعار (نشانهگذاری حیوان قربانی) را جایز میدانند. این قول ثوری، شافعی، احمد و اسحاق نیز هست. ابوعیسی گفت: شنیدم یوسف بن عیسی میگفت: شنیدم وکیع هنگام نقل این حدیث فرمود: به سخن اهل رأی در این باره نگاه نکنید، زیرا همانا اشعار سنت است و سخن آنان بدعت است. او گفت: و شنیدم ابوصائب میگفت: نزد وکیع بودیم که او به مردی از پیروان اهل رأی که آنجا بود گفت: آیا رسول خدا ﷺ اشعار کردهاند، در حالی که ابوحنیفه میگوید این کار مُثله (ناقص کردن) است؟ آن مرد گفت: اما از ابراهیم نخعی روایت شده که گفته است اشعار مُثله است. پس دیدم وکیع بسیار خشمگین شد و فرمود: من به تو میگویم
«رسول خدا ﷺ فرمودند» و تو میگویی «ابراهیم گفت»؟ تو سزاوارتری که زندانی شوی و تا زمانی که از این سخنت بازنگردی، آزاد نگردی.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ حیوان قربانی را نشانهگذاری کرد و برای شناسایی، صندلهایی به آن آویخت.
حیوان قربانیای که به حرم مکه برده میشود.
ایجاد برشی کوچک روی حیوان قربانی برای مشخص کردن آن بهعنوان قربانی.
مکانی در نزدیکی مدینه که حاجیان در آن مُحرم میشوند.
ترمذی نقل میکند که بسیاری از عالمانِ صحابه و عالمانِ نسلهای بعد، نشانهگذاری حیوان قربانی را جایز میدانستند. او از جمله به ثوری، شافعی، احمد و اسحاق اشاره میکند. این روایت تأیید میکند که مشخص کردن حیوان، روشی نبوی و جایز است؛ سخن نقلشده از وکیع دلیلی برای نادیده گرفتن اختلافهای فقهی میان عالمان نیست.
- مشخص کنید حیوان قربانی برای چه منظوری است و با آن با مهربانی رفتار کنید.
- مناسک حج را از روایتهای معتبر بیاموزید و با احترام به اختلافنظرهای پذیرفتهشده به آنها عمل کنید.
- پس از نشانهگذاری، خون را پاک کنید و از آسیب غیرضروری به حیوان بپرهیزید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.