Sahih al-Bukhari, hadith 3932
Isinalaysay ni Anas ibn Malik. Tekstong Arabic na may sariling salin at paliwanag.
Isinalaysay ni Anas ibn Malik
Itinuturing na mapagkakatiwalaan sa kabuuan ang Sahih al-Bukhari.
Ang salaysay
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ،. وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ، يَزِيدُ بْنُ حُمَيْدٍ الضُّبَعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ، نَزَلَ فِي عُلْوِ الْمَدِينَةِ فِي حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ ـ قَالَ ـ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ ـ قَالَ ـ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ، قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ رِدْفَهُ، وَمَلأُ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ فَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ، وَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ، قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ أَمَرَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ، فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإِ بَنِي النَّجَّارِ، فَجَاءُوا فَقَالَ " يَا بَنِي النَّجَّارِ، ثَامِنُونِي حَائِطَكُمْ هَذَا ". فَقَالُوا لاَ، وَاللَّهِ لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ. قَالَ فَكَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ لَكُمْ كَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ، وَكَانَتْ فِيهِ خِرَبٌ، وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ، وَبِالْخِرَبِ فَسُوِّيَتْ، وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَ، قَالَ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ ـ قَالَ ـ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ حِجَارَةً. قَالَ قَالَ جَعَلُوا يَنْقُلُونَ ذَاكَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ.
Ikinuwento ni Anas bin Malik – kinalugdan siya ng Allah: Nang dumating ang Sugo ng Allah ﷺ sa Madinah, nanirahan muna siya sa itaas na bahagi ng Madinah sa isang tribong tinatawag na Bani Amr bin Auf, at namalagi sa kanila nang labing-apat na gabi. Pagkatapos ay nagpadala siya sa mga pinuno ng Bani An-Najjar, at sila ay dumating bitbit ang kanilang mga tabak. Wari’y nakikita ko ngayon ang Sugo ng Allah ﷺ nakasakay sa kanyang kamelyo, kasunod si Abu Bakr sa likuran niya, at napapaligiran ng mga pinuno ng Bani An-Najjar hanggang sa siya ay bumaba sa bakuran ng tahanan ni Abu Aiyub. Siya ay nagsasalat kung saan man siya abutan ng oras ng panalangin, at nagsasalat din sa mga kulungan ng tupa. Pagkatapos ay nag-utos siyang itayo ang masjid. Nagpadala siya sa mga pinuno ng Bani An-Najjar, at nang sila ay dumating, sinabi niya: 'O Bani An-Najjar! Ipagbili ninyo sa akin ang inyong halamanan na ito.' Sumagot sila: 'Hindi! Sa pamamagitan ng Allah, hindi kami hihingi ng kabayaran dito maliban sa Allah.' Sa halamanang iyon ay mayroong mga libingan ng mga musyrik, mga lubak at di-pantay na lupa, at mga puno ng datiles. Inutusan ng Sugo ng Allah ﷺ na hukayin ang mga libingan ng mga musyrik, patagin ang lupang may mga lubak, at putulin ang mga puno ng datiles. Inayos ang mga katawan ng puno upang maging pader na nakaharap sa Qiblah, at ginawang bato ang mga haligi ng pintuan. Habang nagbubuhat ng mga bato ang mga kasama, sila ay umaawit ng mga linya, at ang Sugo ng Allah ﷺ ay kasama nila habang sinasabi nila: 'O Allah! Walang kabutihan kundi ang kabutihan ng Kabilang Buhay, kaya’t bigyan Mo ng tagumpay ang mga Ansar at mga Muhajirin.'
Salin at paliwanag ng Khutba World, isinalin mula sa Arabic.
Nagkaloob ng lupa ang mga Ansar para sa moske at tumulong din sila sa pagtatayo nito.
Pagdating ng Propeta ﷺ sa Medina, una siyang nanuluyan sa Banu Amr ibn Awf. Pagkatapos ay tumira siya kay Abu Ayyub at ipinagawa ang isang moske sa lupain ng Banu an-Najjar. Tumanggi ang tribo na maningil at ipinagkaloob ang lupa alang-alang kay Allah.
Ang mga tumulong mula sa Medina na sumuporta sa Propeta ﷺ at sa mga Muslim na lumikas.
Ang mga Muslim na lumipat mula Mecca patungong Medina upang mapangalagaan ang kanilang pananampalataya.
Ang direksiyon ng Kaaba na hinaharap ng mga Muslim habang nagdarasal.
Hinuha ng mga iskolar mula sa salaysay na ito na sama-samang gawain ang pagtatayo ng moske: personal na nakibahagi ang Propeta ﷺ at nagdala rin ng mga bato ang mga kasamahan niya. Pinupuri rin nila ang pagkabukas-palad ng Banu an-Najjar, na nagkaloob ng kanilang lupa bilang paghahangad ng gantimpala mula kay Allah. Ipinakikita ng salaysay na nagdarasal ang mga tao sa lugar kung saan abutan sila ng oras ng pagdarasal; hindi ito, sa ganang sarili, pahintulot na balewalain ang mga kundisyon para maging wasto ang isang lugar ng pagdarasal.
- Makibahagi nang praktikal sa mga pasilidad na para sa lahat, halimbawa, sa pamamagitan ng pagbabahagi ng oras, kasanayan, o yaman.
- Personal na makiisa sa isang mabuting layunin sa halip na ipaubaya sa iba ang lahat ng gawain.
- Huwag ibatay ang mga pasiya lamang sa agarang pakinabang; isaisip din ang gantimpala sa Kabilang-Buhay.
Inilalarawan nito kung paano tinanggap ng mga taga-Medina ang mga bagong dating na Muslim at binigyan sila ng matutuluyan.
Sahih al-Bukhari · #3778 (Sahih)Isinasalaysay ni Anas doon kung paano ninais ng mga Ansar na ibahagi ang kanilang mga ari-arian sa mga Muhajirun.
Sahih al-Bukhari · #3933 (Sahih)Kabilang ang salaysay na ito sa magkakaugnay na paksa tungkol sa unang kasaysayan ng pamayanang Muslim sa Medina.
Isang hadith araw-araw, sa iyong wika
Binibigyan ka ng app ng hadith na may paliwanag araw-araw, pati bilang widget sa iyong telepono. Libreng gamitin.