Sunan Abi Dawud، حدیث 169
روایتشده توسط Uqbah ibn Amir. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّآن را به أبو داود روایت کرد
- 2ابْنُ وَهْبٍ
- 3مُعَاوِيَةَ
- 4أَبِي عُثْمَانَ
- 5جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ
- 6عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ، - يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ - يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُدَّامَ أَنْفُسِنَا نَتَنَاوَبُ الرِّعَايَةَ رِعَايَةَ إِبِلِنَا فَكَانَتْ عَلَىَّ رِعَايَةُ الإِبِلِ فَرَوَّحْتُهَا بِالْعَشِيِّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ النَّاسَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُومُ فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ يُقْبِلُ عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ إِلاَّ قَدْ أَوْجَبَ " . فَقُلْتُ بَخْ بَخْ مَا أَجْوَدَ هَذِهِ . فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ بَيْنِ يَدَىَّ الَّتِي قَبْلَهَا يَا عُقْبَةُ أَجْوَدُ مِنْهَا . فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا هِيَ يَا أَبَا حَفْصٍ قَالَ إِنَّهُ قَالَ آنِفًا قَبْلَ أَنْ تَجِيءَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَفْرُغُ مِنْ وُضُوئِهِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلاَّ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ " . قَالَ مُعَاوِيَةُ وَحَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ .
احمد بن سعید همدانی به ما حدیث کرد، ابن وهب به ما حدیث کرد، من از معاویه — یعنی ابن صالح — شنیدم که از ابوعثمان، او از جبیر بن نفیر، و او از عقبه بن عامر روایت میکرد. عقبه گفت:
«ما در محضر رسول الله ﷺ کارهای شخصی خود را خودمان انجام میدادیم و نوبتی شترانمان را میچراندیم. یک روز نوبت چراندن شتران با من بود، پس عصرگاه آنها را بازگرداندم. دیدم که رسول الله ﷺ برای مردم خطبه میخوانند و شنیدم که فرمودند: هیچ یک از شما نیست که وضو بگیرد و وضوی خود را نیکو گرداند، سپس برخیزد و دو رکعت نماز بخواند و با تمام قلب و توجه خود به آن روی آورد، مگر اینکه بهشت بر او واجب گردد.» گفتم: «به به! چه نیکوست این فضیلت!» مردی که پیش روی من بود گفت: «ای عقبه! آنچه پیش از این گفته شد، از این هم نیکوتر است.» نگاه کردم، دیدم او عمر بن خطاب است. پرسیدم: «ای ابوحفص! آن چیست؟» پاسخ داد: «پیامبر ﷺ اندکی پیش از آمدن تو فرمودند: هیچ یک از شما نیست که وضو بگیرد و آن را نیکو گرداند، سپس چون از وضوی خود فارغ شود بگوید: اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و ان محمدا عبده و رسوله، مگر اینکه هشت در بهشت به روی او گشوده شود و از هر کدام بخواهد وارد گردد.» معاویه گفت: و ربیعه بن یزید نیز این حدیث را از ابوادریس، از عقبه بن عامر برایم روایت کرد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
وضوی کامل، پاداش دو رکعت نماز و نوید دسترسی ویژه به بهشت را در پی دارد.
شستوشوی آیینی که مسلمان پیش از نماز انجام میدهد.
واحدی از نماز؛ در اینجا منظور دو واحد نماز مستحبی است.
نماز خواندن با توجه و اخلاص، بدون آنکه آن را بیفکر و شتابزده بهجا آوریم.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که شایسته است وضو با دقت انجام شود، سپس شهادتین بر زبان جاری گردد و دو رکعت نماز با توجه و اخلاص خوانده شود. وعده بهشت بر فضیلت بزرگ این عمل دلالت دارد، نه بر معافیت از دیگر واجبات دین. هر چهار مکتب فقهی اهلسنت استحباب نماز پس از وضو را پذیرفتهاند؛ حکم فقهی دقیق و شرایط آن در آثارشان به تفصیل بررسی شده است.
- برای وضو وقت بگذارید و اعمال واجب آن را با دقت انجام دهید.
- پس از وضو، شهادتین را آگاهانه بر زبان آورید و درباره معنای آن بیندیشید.
- اگر توانستید، پس از وضو دو رکعت نماز با توجه و اخلاص بخوانید.
این روایت در همان باب وضو آمده و توضیح عملی درباره وضوی آیینی را کامل میکند.
Sunan Abi Dawud · #171 (Sahih)این روایت نیز درباره پاکیزگی و اهمیت آن برای نماز است.
40 Hadith van an-Nawawi · #1 (Sahih)حدیث مربوط به نیت خالص روشن میکند که چرا توجه و اخلاص در عبادت اهمیت دارند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.