Sahih al-Bukhari، حدیث 1200
روایتشده توسط Zayd ibn Arqam. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zayd ibn Arqam
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عِيسَى ـ هُوَ ابْنُ يُونُسَ ـ عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، قَالَ قَالَ لِي زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ إِنْ كُنَّا لَنَتَكَلَّمُ فِي الصَّلاَةِ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، يُكَلِّمُ أَحَدُنَا صَاحِبَهُ بِحَاجَتِهِ حَتَّى نَزَلَتْ {حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ} الآيَةَ، فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ.
ابراهیم بن موسی به ما حدیث کرد، عیسی — که پسر یونس است — از اسماعیل به ما خبر داد، او از حارث بن شُبَیل، او از ابوعمر شیبانی روایت کرده است؛ گفت: زید بن ارقم به من گفت:
«همانا ما در زمان پیامبر ﷺ در نماز سخن میگفتیم و هر یک از ما نیازش را با همراه خود در میان میگذاشت، تا اینکه آیه {حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ} نازل شد و ما به سکوت فرمان داده شدیم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سخن گفتن درباره امور روزمره در نماز ممنوع شد و سکوت مقرر گردید.
اشاره به قرآن ۲:۲۳۸ است که در آن مؤمنان به مراقبت دقیق از نمازها فرمان داده شدهاند.
در نماز با دیگران درباره نیازها یا امور عادی سخن نگفتن.
عالمان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که گفتوگوهای عادی در نماز جایز نیست. آنان سخن گفتن صحابه پیش از نزول آیه ۲:۲۳۸ قرآن را عملی پیشین میدانند که با فرمان به سکوت پایان یافت. مذاهب فقهی جداگانه بررسی میکنند که کلماتی که عمداً یا سهواً بر زبان میآیند چه اثری بر نماز دارند؛ این روایت در هر حال بر لزوم ادب و توجه در نماز تأکید میکند.
- بهمحض آغاز نماز، گفتوگوهای روزمره را کنار بگذارید.
- در نماز توجه خود را به الله معطوف کنید و از حواسپرتی دیگران بپرهیزید.
- امور ضروری را پیش یا پس از نماز مطرح کنید، نه هنگام انجام اعمال نماز.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.