Sahih al-Bukhari، حدیث 1823
روایتشده توسط Abu Qatada. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Qatada
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، نَافِعٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ سَمِعَ أَبَا قَتَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْقَاحَةِ مِنَ الْمَدِينَةِ عَلَى ثَلاَثٍ ح. وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْقَاحَةِ، وَمِنَّا الْمُحْرِمُ، وَمِنَّا غَيْرُ الْمُحْرِمِ، فَرَأَيْتُ أَصْحَابِي يَتَرَاءَوْنَ شَيْئًا فَنَظَرْتُ، فَإِذَا حِمَارُ وَحْشٍ ـ يَعْنِي وَقَعَ سَوْطُهُ ـ فَقَالُوا لاَ نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَىْءٍ، إِنَّا مُحْرِمُونَ. فَتَنَاوَلْتُهُ فَأَخَذْتُهُ، ثُمَّ أَتَيْتُ الْحِمَارَ مِنْ وَرَاءِ أَكَمَةٍ، فَعَقَرْتُهُ، فَأَتَيْتُ بِهِ أَصْحَابِي، فَقَالَ بَعْضُهُمْ كُلُوا. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَأْكُلُوا. فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ أَمَامَنَا، فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ " كُلُوهُ حَلاَلٌ ". قَالَ لَنَا عَمْرٌو اذْهَبُوا إِلَى صَالِحٍ فَسَلُوهُ عَنْ هَذَا وَغَيْرِهِ، وَقَدِمَ عَلَيْنَا هَا هُنَا.
عبدالله بن محمد برای ما حدیث نقل کرد، سفیان برای ما حدیث نقل کرد، صالح بن کیسان برای ما حدیث نقل کرد، از ابومحمد، که از نافع — مولای ابوقتاده — شنید که ابوقتاده رضی الله عنه فرمود: ما همراه پیامبر ﷺ در مکانی به نام قاحه، در سه منزلی مدینه بودیم. و علی بن عبدالله برای ما حدیث نقل کرد، سفیان برای ما حدیث نقل کرد، صالح بن کیسان برای ما حدیث نقل کرد، از ابومحمد، از ابوقتاده رضی الله عنه که فرمود: ما همراه پیامبر ﷺ در قاحه بودیم؛ برخی از ما مُحرم بودند و برخی دیگر مُحرم نبودند. دیدم یارانم به چیزی نگاه میکنند، پس من نیز نگریستم و دیدم که یک خر وحشی است. (در آن لحظه) تازیانهام افتاد، اما آنان گفتند:
«ما مُحرم هستیم و هیچگونه کمکی در برداشتن آن به تو نخواهیم کرد.» پس خودم آن را برداشتم و از پشت تپهای کوچک به سمت خر وحشی رفتم و آن را شکار و ذبح کردم. سپس آن را نزد یارانم آوردم؛ برخی گفتند: «بخورید» و برخی دیگر گفتند: «نخورید.» آنگاه نزد پیامبر ﷺ که پیشاپیش ما بودند رفتم و از ایشان پرسیدم. ایشان فرمودند: «بخورید که حلال است.» عمرو به ما گفت: نزد صالح بروید و درباره این حدیث و موارد دیگر از او بپرسید، زیرا او اکنون به اینجا نزد ما آمده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که مُحرم نیست میتواند شکار کند؛ دیگران نیز در صورتی که در شکار کمک نکرده باشند، میتوانند از آن بخورند.
حالتی آیینی که زائر در آن برخی اعمال و ممنوعیتها را رعایت میکند.
حیوانی وحشی که در متن عربی از آن با عنوان الاغ وحشی یاد شده است.
کسی که وارد حالت احرام شده است.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که کسی که در احرام است نباید شکار کند یا در شکار کمک کند. کسی که خود مُحرم نیست و بدون کمک مُحرمی حیوان را شکار میکند، میتواند از گوشت آن بخورد؛ پیامبر ﷺ در این مورد آن را حلال دانست. مذاهب فقهی دربارهٔ شرایط بیشتر بحث کردهاند و از جمله دربارهٔ دامنهٔ دقیق این ممنوعیت و خوردن شکاری که برای مُحرمی شکار شده، اختلاف نظر دارند.
- کسی که در احرام است نه شکار میکند و نه به دیگری در شکار کمک میکند.
- در صورت اختلاف دربارهٔ یک مسئلهٔ دینی، از پیامبر ﷺ و منابع معتبر دانش دینی توضیح بخواهید.
- هنگام بررسی حکم غذا، میان کسی که حیوان را شکار کرده و کسی که در احرام بوده است تفاوت بگذارید.
این حدیث به شکار در سفر میپردازد و شرایط مربوط به ابوقتاده را روشن میکند.
Sahih al-Bukhari · #1822 (Sahih)این روایت جزئیات بیشتری دربارهٔ صحابه و داوری آنان دربارهٔ شکاری که ابوقتاده گرفته بود، ارائه میدهد.
Sahih al-Bukhari · #1824 (Sahih)این روایت نیز به خوردن شکاری میپردازد که شخصی خارج از احرام شکار کرده است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.