Sahih al-Bukhari, hadis 2505
Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Abbas
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ.وَعَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صُبْحَ رَابِعَةٍ مِنْ ذِي الْحَجَّةِ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ، لاَ يَخْلِطُهُمْ شَىْءٌ، فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا فَجَعَلْنَاهَا عُمْرَةً، وَأَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا، فَفَشَتْ فِي ذَلِكَ الْقَالَةُ. قَالَ عَطَاءٌ فَقَالَ جَابِرٌ فَيَرُوحُ أَحَدُنَا إِلَى مِنًى وَذَكَرُهُ يَقْطُرُ مَنِيًّا. فَقَالَ جَابِرٌ بِكَفِّهِ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ " بَلَغَنِي أَنَّ أَقْوَامًا يَقُولُونَ كَذَا وَكَذَا، وَاللَّهِ لأَنَا أَبَرُّ وَأَتْقَى لِلَّهِ مِنْهُمْ، وَلَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْىَ لأَحْلَلْتُ ". فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هِيَ لَنَا أَوْ لِلأَبَدِ فَقَالَ " لاَ بَلْ لِلأَبَدِ ". قَالَ وَجَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ـ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَقُولُ لَبَّيْكَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ وَقَالَ الآخَرُ لَبَّيْكَ بِحَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقِيمَ عَلَى إِحْرَامِهِ، وَأَشْرَكَهُ فِي الْهَدْىِ.
Opowiedział nam Abu an-Nu’man, opowiedział nam Hammad ibn Zaid, poinformował nas Abd al-Malik ibn Dżurajdż, od Aty, od Dżabira; oraz od Tawusa, od Ibn Abbasa – niech Allah będzie z nich zadowolony – który powiedział: Prorok ﷺ przybył rankiem czwartego dnia Zu al-Hidżdży, przyjmując ihram wyłącznie na hadżdż, nie łącząc go z niczym innym. Gdy przybyliśmy, nakazał nam zamienić nasz ihram na umrę i wyjść ze stanu sakralnego, abyśmy mogli powrócić do naszych żon. Rozeszły się wówczas rozmowy na ten temat. Ata przekazał, że Dżabir powiedział:
„Czy mamy udać się do Miny, gdy nasienie wciąż kapie z naszych członków?” – i Dżabir wykonał gest ręką, mówiąc to. Wieść ta dotarła do Proroka ﷺ, który stanął jako kaznodzieja i rzekł: „Doszło mnie, że niektórzy mówią to i owo. Na Allaha, ja jestem bardziej pobożny i bogobojny niż oni. Gdybym wiedział wcześniej to, co wiem teraz, nie przyprowadziłbym zwierzęcia ofiarnego (hadi); i gdyby nie to, że mam ze sobą hadi, wyszedłbym z ihramu.” Wówczas Suraka ibn Malik ibn Dżuszum powstał i zapytał: „O Posłańcze Allaha ﷺ, czy to jest tylko dla nas, czy na zawsze?” Odpowiedział: „Nie, lecz na zawsze.” I przybył Ali ibn Abi Talib – z Jemenu – mówiąc: „Labbajk zgodnie z intencją, z jaką Posłaniec Allaha ﷺ przyjął ihram.” Inny zaś przekazał, że rzekł: „Labbajk na hadżdż Posłańca Allaha ﷺ.” Prorok ﷺ nakazał mu pozostać w swoim ihramie i włączył go do udziału w swoim zwierzęciu ofiarnym.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ nakazał pielgrzymom, którzy nie zabrali ze sobą zwierzęcia ofiarnego, zmienić hadżdż na umrę.
Towarzysze przybyli do Mekki rankiem czwartego dnia miesiąca Dhu al-Hidżdża, będąc w stanie ihramu z zamiarem odbycia hadżdżu. Prorok ﷺ nakazał tym, którzy nie zabrali ze sobą zwierzęcia ofiarnego, zmienić intencję na umrę, a po jej ukończeniu wyjść ze stanu ihramu. Gdy wyrażono sprzeciw, wyjaśnił, że sam pozostaje w ihramie, ponieważ zabrał ze sobą zwierzę ofiarne.
Stan uświęcenia, w którym pielgrzym powstrzymuje się od określonych czynności i rzeczy.
Forma pielgrzymki, w której najpierw odbywa się umrę, następnie wychodzi ze stanu ihramu, a później ponownie wchodzi w ihram przed hadżdżem.
Zwierzę zabrane lub przeznaczone na ofiarę podczas pielgrzymki.
Klasyczni uczeni wywodzą z tego, że pielgrzym, który nie zabrał ze sobą zwierzęcia ofiarnego, może zmienić intencję hadżdżu na umrę i po jej ukończeniu wyjść ze stanu ihramu; stanowi to podstawę tamattu. Osoba, która zabrała zwierzę ofiarne, pozostaje w ihramie zgodnie z poleceniem Proroka ﷺ. Wszystkie cztery sunnickie szkoły prawa uznają tamattu, choć różnią się w niektórych szczegółach jego zasad i warunków. Wyjaśnienie, że to zezwolenie obowiązuje na stałe, odpowiada na pytanie Suraqi, czy dotyczyło ono tylko tamtej okazji.
- Przed pielgrzymką poznaj zasady tamattu i przepisy dotyczące zabrania ze sobą zwierzęcia ofiarnego.
- W razie wątpliwości religijnych postępuj zgodnie z jasnym poleceniem Proroka ﷺ i poproś kompetentnego uczonego o wyjaśnienie.
- Nie pozwól, by presja grupy powstrzymała cię od przestrzegania zasady wyjaśnionej z wiedzą i szczerą pobożnością.
Ten przekaz opisuje to samo: przybycie do Mekki, przejście do umry oraz różnicę w postępowaniu osób, które zabrały ze sobą zwierzę ofiarne.
Sahih al-Bukhari · #2503 (Sahih)Ten przekaz z tej samej księgi pomaga umieścić zasady hadżdżu i czynności pielgrzyma w szerszym kontekście.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.