Sahih al-Bukhari، حدیث 2934
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَآن را به البخاري روایت کرد
- 2جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ
- 3سُفْيَانُ
- 4أَبِي إِسْحَاقَ
- 5عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ
- 6عَبْدِ اللَّهِ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ، فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَنَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ، وَنُحِرَتْ جَزُورٌ بِنَاحِيَةِ مَكَّةَ، فَأَرْسَلُوا فَجَاءُوا مِنْ سَلاَهَا، وَطَرَحُوهُ عَلَيْهِ، فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَلْقَتْهُ عَنْهُ، فَقَالَ " اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ، اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ، اللَّهُمَّ عَلَيْكَ بِقُرَيْشٍ ". لأَبِي جَهْلِ بْنِ هِشَامٍ، وَعُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ، وَشَيْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ، وَالْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ، وَأُبَىِّ بْنِ خَلَفٍ، وَعُقْبَةَ بْنِ أَبِي مُعَيْطٍ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُمْ فِي قَلِيبِ بَدْرٍ قَتْلَى. قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ وَنَسِيتُ السَّابِعَ. وَقَالَ يُوسُفُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ. وَقَالَ شُعْبَةُ أُمَيَّةُ أَوْ أُبَىٌّ. وَالصَّحِيحُ أُمَيَّةُ.
عبدالله بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، جعفر بن عون برای ما حدیث کرد، سفیان از ابواسحاق، او از عمرو بن میمون، و او از عبدالله رضی الله عنه روایت کردند که گفت: پیامبر ﷺ در سایه کعبه نماز میخواندند. ابوجهل و گروهی از قریش سخنانی گفتند، در حالی که شتری ماده در ناحیهای از مکه ذبح شده بود. آنان کسی را فرستادند تا سیرابی و محتویات شکم آن را آوردند و بر روی پیامبر ﷺ انداختند. سپس فاطمه آمد و آن را از روی ایشان برداشت. آنگاه پیامبر ﷺ دعا کردند:
«بار خدایا! بر قریش عذابت را نازل کن؛ بار خدایا! بر قریش عذابت را نازل کن؛ بار خدایا! بر قریش عذابت را نازل کن.» ایشان بهطور خاص این افراد را نام بردند: ابوجهل بن هشام، عتبه بن ربیعه، شیبه بن ربیعه، ولید بن عتبه، أُبیّ بن خلف و عقبه بن ابیمعیط. عبدالله گفت: «من اجساد بیجان آنان را در چاه بدر دیدم.» ابواسحاق گفت: «و من هفتمین نفر را فراموش کردم.» یوسف بن اسحاق از ابواسحاق روایت کرده که هفتمین نفر امیه بن خلف بود. شعبه گفته است: «امیه یا أُبیّ.» اما قول صحیح این است که امیه بوده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ تمسخر را تاب آورد و از خداوند خواست که عدالت را برقرار کند.
این حدیث رویدادی در مکه را وصف میکند: هنگامی که پیامبر ﷺ کنار کعبه نماز میخواند، قریشیان احشای شتری ذبحشده را بر پشت او گذاشتند. فاطمه آن را برداشت و سپس پیامبر ﷺ برای داوری خداوند دربارهٔ آزاردهندگان نامبرده دعا کرد.
حالتی در نماز که فرد پیشانی خود را بر زمین میگذارد.
اندامهای درون بدن حیوان ذبحشده.
چاهی در بدر که پس از نبرد، پیکرهای رهبران قریشِ کشتهشده را در آن انداختند.
شارحان کلاسیک اشاره میکنند که پیامبر ﷺ در برابر ستم، به انتقامجویی خودسرانه روی نیاورد، بلکه کار را به خداوند واگذاشت. بنا بر گزارش ابنمسعود دربارهٔ کشتهشدن آزاردهندگان در بدر، دعای پیامبر علیه آنان در این موقعیت خاص مستجاب شد. عالمان همچنین از این روایت درمییابند که حمایت و کمک به کسی که تحقیر میشود، کاری پسندیده است؛ فاطمه بیدرنگ برای سبککردن رنج پدرش اقدام کرد.
- در برابر تحقیر، به انتقامجویی خودسرانه روی نیاورید؛ از خداوند عدالت بخواهید و راهحلی مناسب و مسالمتآمیز بجویید.
- اگر کسی مورد بدرفتاری یا تحقیر قرار گرفت، مداخله کنید و به شیوهای ایمن و محترمانه به او کمک کنید.
- حتی اگر دیگران بهخاطر عبادت آزارتان میدهند، در آن پایدار بمانید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.