Sahih al-Bukhari، حدیث 7356
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از البخاري تا پیامبر ﷺ
- 1إِسْمَاعِيلُآن را به البخاري روایت کرد
- 2مَالِكٌ
- 3زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ
- 4أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ
- 5أَبِي هُرَيْرَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْخَيْلُ لِثَلاَثَةٍ لِرَجُلٍ أَجْرٌ، وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ، فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَطَالَ فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ، فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ الْمَرْجِ وَالرَّوْضَةِ كَانَ لَهُ حَسَنَاتٍ، وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ آثَارُهَا وَأَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ، وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَ بِهِ كَانَ ذَلِكَ حَسَنَاتٍ لَهُ، وَهِيَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ أَجْرٌ، وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَتَعَفُّفًا وَلَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ فِي رِقَابِهَا وَلاَ ظُهُورِهَا، فَهْىَ لَهُ سِتْرٌ، وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِيَاءً، فَهِيَ عَلَى ذَلِكَ وِزْرٌ ". وَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحُمُرِ قَالَ " مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَىَّ فِيهَا إِلاَّ هَذِهِ الآيَةَ الْفَاذَّةَ الْجَامِعَةَ {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}"
اسماعیل به ما حدیث کرد، مالک برایم حدیث کرد، از زید بن اسلم، از ابوصالح سمان، از ابوهُریره رضی الله عنه که رسول الله ﷺ فرمودند:
«اسبها برای سه دسته مردم هستند: برای مردی مایه پاداش، برای مردی وسیله پوشش و حفاظت، و بر مردی بار گناه. اما کسی که اسبش مایه پاداش است، مردی است که آن را در راه الله بسته و با ریسمانی بلند در چراگاه یا باغی رها کرده است؛ هر چه از آن چراگاه و باغ به اندازه طول ریسمانش بخورد، برای او حسنات نوشته میشود. اگر ریسمانش را بگسلد و یک یا دو تپه را بدود، رد پاهایش و سرگینش برای او حسنات خواهد بود. و اگر از نهری بگذرد و از آن آب بنوشد بدون اینکه صاحبش قصد آب دادن داشته باشد، این نیز برای او حسنات محسوب میشود و چنین اسبی برای آن مرد مایه پاداش است. و مردی که اسب را برای بینیازی و حفظ آبرو نگه دارد تا از دیگران درخواست نکند و حق الله را در گردن و پشت اسبش فراموش نکند، پس آن اسب برای او پوشش و سپر است. و مردی که اسب را از روی فخرفروشی و ریا نگه دارد، آن اسب بر او بار گناه است.» و از رسول الله ﷺ درباره الاغها پرسیده شد، فرمودند: «الله جز این آیه جامع و رسا درباره آنها بر من نازل نکرده است: {پس هر کس هموزن ذرهای کار خیر کند آن را ببیند * و هر کس هموزن ذرهای کار بد کند آن را ببیند}.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الهدف از نگهداری اسب تعیین میکند که این کار مایه پاداش، وسیله تأمین معاش یا گناه باشد.
نگهداری اسب برای خدمت خالصانه به خدا، مانند بهکارگیری آن در راهی عادلانه.
راهی برای کسب روزی و بینیازی از درخواست کمک از دیگران.
وظایفی که با مالکیت و استفاده از آن همراه است؛ از جمله صرف آن در کارهای خیر و بهکارگیریاش برای نیازهای مجاز.
دانشمندان کلاسیک از این روایت نتیجه میگیرند که پاداشِ داشتن یک دارایی به نیت خالصانه و استفاده مجاز از آن بستگی دارد. حتی چرا کردن، آب نوشیدن و راه رفتن اسبها نیز میتواند برای صاحبشان عمل نیک به شمار آید، اگر آنها را در راه خدا نگه دارد. به کسی که اسبها را وسیله کسب معاش قرار میدهد یادآوری میشود که حقوق خدا را نادیده نگیرد؛ در مقابل، غرور و فخرفروشی این دارایی را به باری بر دوش او تبدیل میکند. آیه پایانی درباره کوچکترین کار نیک یا بد تأکید میکند که هیچچیز از حسابرسی خدا پنهان نمیماند.
- درباره دارایی و کار خود مرتب نیتتان را بررسی کنید: آیا با آن در راه خدا خدمت میکنید، صادقانه روزی درمیآورید یا بیشتر در پی اعتبار و جایگاه هستید؟
- از امکاناتتان برای اهداف مجاز استفاده کنید و حقوق مربوط به آنها را بپردازید، مانند زکات و کمک به نیازمندان.
- کارهای نیک کوچک را نیز جدی بگیرید و از لغزشهای کوچک دوری کنید، زیرا هر دو در حساب اعمال منظور میشوند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.