Sunan Ibn Majah، حدیث 4077
روایتشده توسط Abu Umamah al-Bahili. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Umamah al-Bahili
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ، يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنِ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ " إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلاَّ حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لاَ مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالاً . يَا عِبَادَ اللَّهِ أَيُّهَا النَّاسُ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلاَ نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ . وَلاَ تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنِ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلاَمًا كَمَا كَانَتِ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ . فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولاَنِ يَا بُنَىَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ . وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولُ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي . فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَ " . قَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ " . قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلاَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ . قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ " وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَىِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلاَ تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلاَّ هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَىِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لاَ يَبْقَى شَىْءٌ مِنَ الأَرْضِ إِلاَّ وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلاَّ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لاَ يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلاَّ لَقِيَتْهُ الْمَلاَئِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلاَثَ رَجَفَاتٍ فَلاَ يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلاَ مُنَافِقَةٌ إِلاَّ خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلاَصِ " . فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعُكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ " هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمُ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ . فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ افْتَحُوا الْبَابَ . فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفِ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا . فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلاَ يَبْقَى شَىْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلاَّ أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّىْءَ لاَ حَجَرَ وَلاَ شَجَرَ وَلاَ حَائِطَ وَلاَ دَابَّةَ - إِلاَّ الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لاَ تَنْطِقُ - إِلاَّ قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلاَ يَبْلُغُ بَابَهَا الآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ " . فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ " تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلاَةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلاً وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلاَ يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلاَ بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلاَ تَضُرَّهُ وَتُفِرُّ الْوَلِيدَةُ الأَسَدَ فَلاَ يَضُرُّهَا وَيَكُونُ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلأُ الأَرْضُ مِنَ السِّلْمِ كَمَا يُمْلأُ الإِنَاءُ مِنَ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلاَ يُعْبَدُ إِلاَّ اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنَ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنَ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ " لاَ تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا " . قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ " تُحْرَثُ الأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلاَثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَىْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَىْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلاَ تَقْطُرُ قَطْرَةٌ وَيَأْمُرُ الأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلاَ تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلاَ تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلاَّ هَلَكَتْ إِلاَّ مَا شَاءَ اللَّهُ " . قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسَ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ " التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مَجْرَى الطَّعَامِ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ .
روایت شده است که ابوعمامة الباهلی گفت:
«پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به ما خطاب کرد و بیشتر سخنش درباره دجال بود. او را هشدار داد و از جمله چیزهایی که گفت این بود: «در زمین آزمایشی نخواهد بود، از زمانی که الله نسل آدم را آفرید، که از آزمایش دجال بزرگتر باشد. الله پیامبری نفرستاده است مگر اینکه قومش را درباره دجال هشدار داده است. من آخرین پیامبرانم و شما آخرین امتها هستید. او بیتردید در میان شما ظاهر خواهد شد. اگر در حالی که من در میان شما هستم ظاهر شود، من به نمایندگی از هر مسلمانی با او مبارزه خواهم کرد، و اگر در حالی که من در میان شما نیستم ظاهر شود، هر مردی باید از خودش دفاع کند و الله از هر مسلمانی به نمایندگی از من مراقبت خواهد کرد. او از خله، بین شام و عراق، بیرون میآید و هر دو طرف را ویران میکند. ای بندگان الله، ثابت قدم باشید. من او را به گونهای توصیف خواهم کرد که هیچ پیامبری قبل از من او را توصیف نکرده است. او ابتدا میگوید «من پیامبرم»، و پس از من پیامبری نخواهد بود. سپس دوباره میگوید: «من رب شما هستم»، اما شما تا زمانی که بمیرید، رب خود را نخواهید دید. او یکچشم است، و رب شما یکچشم ندارد، و بین چشمان او نوشته شده است «کافر». هر مؤمنی آن را میخواند، چه سواد داشته باشد چه بیسواد. بخشی از فتنه او این است که با خود بهشت و جهنم دارد، اما جهنمش بهشتی است و بهشتش جهنمی. هر کس با آتش او آزمایش شد، از الله کمک بخواهد و آیات اول سوره کهف را بخواند، پس آن برای او خنک و امن خواهد شد، همانطور که آتش برای ابراهیم خنک شد. بخشی دیگر از فتنه او این است که به یک بادیهنشین میگوید: «نظر تو چیست، اگر من پدر و مادرت را برایت زنده کنم، آیا شهادت میدهی که من رب تو هستم؟» او میگوید: «آری». سپس دو شیطان در قالب پدر و مادرش ظاهر میشوند و میگویند: «ای پسرم، از او پیروی کن، زیرا او رب تو است.» و بخشی دیگر از فتنه او این است که بر یک جان تنها غلبه کند و او را بکشد، سپس او را با ارهای برش دهد تا در دو تکه بیفتد. سپس میگوید: «به این بندهام نگاه کن؛ حالا او را زنده میکنم، سپس ادعا میکند که رب دیگری جز من دارد.» سپس الله او را زنده میکند و شرور به او میگوید: «رب تو کیست؟» و او میگوید: «الله رب من است، و تو دشمن الله، تو دجال هستی. به خدا قسم، من امروز نسبت به تو بینش بیشتری دارم تا دیروز.» (اضافه شده است) ابوالحسن تنفسی گفت: «محرابی به ما گفت: «عبیدالله بن الولید الواسفی به ما گفت، از عتیه، که ابو سعید گفت: «پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم گفت: «آن مرد در بهشت مقام بلندتری خواهد داشت» - او گفت: «ابو سعید گفت: «به خدا قسم، ما فکر نمیکردیم آن مرد کسی جز عمر بن خطاب باشد، تا اینکه وفات یافت. - محرابی گفت: «سپس به روایت ابورافع بازگشتیم.» او گفت: - «بخشی از فتنه او این است که آسمان را فرمان میدهد که باران ببارد، و باران میبارد، و زمین را فرمان میدهد که گیاهان را برویاند و آن انجام میدهد. و بخشی دیگر از فتنه او این است که از قبیلهای عبور میکند و آنها به او کافر میشوند، پس گلههایشان هلاک میشود و هیچکس باقی نمیماند. و بخشی دیگر از فتنه او این است که از قبیلهای عبور میکند که به او ایمان دارند، پس او فرمان میدهد که آسمان باران ببارد، و باران میبارد، و زمین گیاهان را برویاند، و آن انجام میدهد، تا گلههایشان در شامگاه همان روز، بزرگتر و چاقتر از همیشه، با پهنای پهلو و پستانهای پر از شیر برگردند. هیچ قسمتی از زمین باقی نمیماند که او وارد آن نشده و بر آن غلبه نکرده باشد، جز مکه و مدینه، زیرا او به هیچیک از مسیرهای کوهستانی آنها نزدیک نمیشود، مگر اینکه فرشتگانی با شمشیرهای کشیده او را ملاقات میکنند، تا اینکه در تپه سرخ در انتهای باتلاق توقف کند. سپس مدینه با اهلش سه بار لرزانده میشود، و هیچ منافقی، چه مرد و چه زن، باقی نمیماند، همه به سوی او میآیند. بنابراین، آن را از ناپاکی پاک میکند همانطور که بادبزنها آهن را از زنگ پاک میکنند. و آن روز روز نجات نامیده میشود.» امشریک بنت ابی عکر گفت: «ای پیامبر خدا، در آن روز، اعراب کجا خواهند بود؟» او گفت: «در آن روز، کم خواهند بود، و بیشتر آنها در بیتالمقدس (اورشلیم) خواهند بود، و رهبرشان مردی صالح خواهد بود. وقتی رهبرشان برای اقامه نماز صبح پیشقدم شد، عیسی بن مریم نازل میشود. رهبرشان عقب میکشد تا عیسی جلو بیاید و مردم را در نماز رهبری کند، اما عیسی دست خود را بین دو شانهاش قرار میدهد و میگوید: «پیش برو و نماز بخوان، زیرا اقامه برای تو داده شده است.» سپس رهبرشان در نماز رهبری میکند. وقتی تمام شد، عیسی (ع) میگوید: «در را باز کن.» پس در را باز میکنند و پشت آن دجال با هفتاد هزار یهودی است، هر کدام شمشیری زینتدیده و ردایی سبزپوشیده است. وقتی دجال به او نگاه میکند، شروع به ذوب شدن میکند همانطور که نمک در آب ذوب میشود. او فرار میکند، و عیسی (ع) میگوید: «فقط یک ضربه برای تو دارم، که نمیتوانی از آن بگریزی!» او را در دروازه شرقی لُد میگیرد و میکشد. سپس الله یهودیان را شکست میدهد، و چیزی باقی نمیماند که الله آن را پنهان کند، جز اینکه آن سخن میگوید - هیچ سنگ، هیچ درخت، هیچ دیوار، هیچ حیوانی - جز غَرْقَد (خاربوته)، زیرا یکی از درختان آنها است، و سخن نمیگوید - مگر اینکه میگوید: «ای بنده مسلمان الله، اینجا یهود است، بیایید و او را بکشید!» «پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم گفت: «روزهای دجال چهل سال است: سالی مانند نیمسال، سالی مانند ماه، ماهی مانند هفته، و باقی روزهای او مانند جرقههای آتش (یعنی سریع میگذرند). یکی از شما صبح در دروازه مدینه وارد میشود و تا غروب به دروازه دیگر نمیرسد.» گفته شد: «ای پیامبر خدا، در این روزهای کوتاه چگونه نماز بخوانیم؟» او گفت: «زمانهای نماز را برآورد کنید، همانطور که در این روزهای بلند انجام میدهید، سپس نماز بخوانید.» پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم گفت: «عیسی بن مریم (ع) داور عادل و حاکم عادل در میان امتم خواهد بود. او صلیب را میشکند، خوکها را میکشد، جزیه و زکات را لغو میکند و صدقه باقی میماند. کسی برای جمعآوری زکات گوسفند و شتر منصوب نخواهد شد. کدورتها و نفرتهای متقابل از بین میرود و زهر هر حیوان زهری برداشته میشود، بهطوریکه پسر بچهای دست خود را در مار میگذارد و آسیبی نمیبیند، و دختر بچهای شیر را فراری میدهد و آسیبی نمیبیند؛ و گرگ مانند سگ گله، در میان گوسفندان خواهد بود. زمین پر از صلح میشود همانطور که ظرفی پر از آب است. مردم متحد میشوند و جز الله عبادت نخواهند کرد. جنگ متوقف میشود و قریش دیگر قدرت نخواهد داشت. زمین مانند صفحه نقرهای است، با گیاهانی که همانطور که در زمان آدم رشد میکرد، رشد میکنند، تا گروهی از مردم دور یک خوشه انگور جمع شوند و برایشان کافی باشد، و گروهی دور یک انار جمع شوند و برایشان کافی باشد. گاوی به مبلغی خاص فروخته میشود، و اسبی به چند درهم فروخته میشود.» گفتند: «ای پیامبر خدا، چرا اسبها اینقدر ارزان هستند؟» او گفت: «دیگر در جنگ سوار نخواهند شد.» از او پرسیدند: «چرا گاوها اینقدر گران هستند؟» او گفت: «چون تمام زمین کشت میشود. قبل از ظهور دجال، سه سال سخت خواهد بود که مردم دچار قحطی شدید میشوند. در سال اول، الله فرمان میدهد که یکسوم باران آسمان نگه داشته شود و یکسوم محصولات زمین نگه داشته شود. در سال دوم، فرمان میدهد که دوسوم باران آسمان نگه داشته شود و دوسوم محصولات زمین نگه داشته شود. در سال سوم، فرمان میدهد که تمام باران آسمان نگه داشته شود، و هیچ قطرهای نبارد، و تمام محصولات زمین نگه داشته شود، و چیزی سبز نشود. تمام حیوانات سمدار میمیرند، جز آنهایی که الله بخواهد.» پرسیدند: «در آن زمان مردم بر چه چیزی زندگی میکنند؟» او گفت: «تَهلیل، تکبیر، تسبیح و تحمید. این جایگزین غذا برای آنها خواهد شد.» ابوعبدالله (ابنماجه) گفت: «شنیدم ابوالحسن تنفسی میگفت: «شنیدم عبد الرحمن المحرابی میگفت: «این حدیث باید به هر معلمی فرستاده شود تا بتواند آن را به کودکان در مدارس آموزش دهد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت درباره دجّال هشدار میدهد و به پایداری فرا میخواند.
آزمونی سخت که ایمان و قدرت تشخیص انسان را میآزماید.
بر زبان آوردن گواهی ایمان، بزرگی خدا، پاکی و والایی او، و ستایش او.
فریبکار بزرگی که بنا بر روایات، پیش از قیامت ظهور میکند و مردم را گمراه میسازد.
عالمان کلاسیک گزارشهای مربوط به دجّال را در کنار روایات معتبری بررسی میکنند که بهدرستی نقل شدهاند. ضعف زنجیرهٔ این گزارش سبب میشود جزئیات جداگانهٔ آن بهتنهایی مبنای اعتقادی یا حکم شرعی قرار نگیرند. بااینحال، اصل هشدار دربارهٔ دجّال و اینکه او وارد مکه و مدینه نمیشود، در روایات صحیح تأیید شده است. دعوت به پایداری با وظیفهٔ کلی مسلمان در حفظ ایمان سازگار است؛ احکام مشخص دربارهٔ نماز و دیگر اعمال باید بر پایهٔ دلایل معتبر تعیین شوند.
- روایات معتبر دربارهٔ آزمونهای ایمانی را بیاموزید و باورهای خود را بر گزارشهای ضعیف و منفرد بنا نکنید.
- از خدا پایداری بخواهید و با نماز، تلاوت قرآن و عبادت خالصانه ایمان خود را تقویت کنید.
- ادعاهای چشمگیر را با وحی و دانش معتبر بسنجید، نه با ظاهرآرایی.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.