Sahih Muslim، حدیث 1022
روایتشده توسط Abdullah ibn al-Sa'ib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn al-Sa'ib
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح قَالَ وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ سُفْيَانَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُسَيَّبِ الْعَابِدِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ، قَالَ صَلَّى لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الصُّبْحَ بِمَكَّةَ فَاسْتَفْتَحَ سُورَةَ الْمُؤْمِنِينَ حَتَّى جَاءَ ذِكْرُ مُوسَى وَهَارُونَ أَوْ ذِكْرُ عِيسَى - مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ يَشُكُّ أَوِ اخْتَلَفُوا عَلَيْهِ - أَخَذَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَعْلَةٌ فَرَكَعَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ السَّائِبِ حَاضِرٌ ذَلِكَ . وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الرَّزَّاقِ فَحَذَفَ فَرَكَعَ . وَفِي حَدِيثِهِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو . وَلَمْ يَقُلِ ابْنِ الْعَاصِ .
هارون بن عبدالله برای ما حدیث کرد، حجاج بن محمد برای ما حدیث کرد، از ابن جریج. و محمد بن رافع به من حدیث کرد — که هر دو در لفظ نزدیک به هم بودند — عبدالرزاق برای ما حدیث کرد، ابن جریج به ما خبر داد و گفت: شنیدم محمد بن عباد بن جعفر میگفت: ابوسلمه بن سفیان، عبدالله بن عمرو بن عاص و عبدالله بن مسیب عبدی به من خبر دادند، از عبدالله بن سائب که گفت: پیامبر ﷺ در مکه نماز صبح را برای ما اقامه کردند و سوره مؤمنون را آغاز نمودند تا اینکه به ذکر موسی و هارون یا ذکر عیسی رسیدند — محمد بن عباد شک دارد یا در این باره اختلاف کردهاند — آنگاه پیامبر ﷺ دچار سرفه شدند، پس به رکوع رفتند و عبدالله بن سائب در آن هنگام حاضر بود. در حدیث عبدالرزاق آمده است:
«پس تلاوت را کوتاه کرد و به رکوع رفت.» و در حدیث او «عبدالله بن عمرو» ذکر شده ولی «بن عاص» گفته نشده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ هنگامی که سرفه مانع قرائتش شد، قرائت را کوتاه کرد.
بیستوسومین سورهٔ قرآن.
حالتی در نماز که در آن برای خدا خم میشوند.
پایاندادن به تلاوت قرآن پیش از پایانِ در نظر گرفتهشده و سپس رفتن به رکوع.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که امام میتواند هنگامی که عارضهای جسمی او را ناگزیر میکند، قرائت را کوتاه کند و سپس نماز را طبق ترتیب معمول ادامه دهد. این روایت همچنین نشان میدهد که مدت قرائت ثابت و تغییرناپذیر نیست. مذاهب فقهی دربارهٔ مدتِ مستحب قرائت و انتخاب آیات با ظرافت و تفاوتهایی بحث کردهاند؛ این رویداد مجوزی برای ترک ارکان واجب نماز نیست.
- هرگاه بیماری یا عارضهٔ جسمی لازم کرد، مدت قرائت را متناسب با آن تنظیم کنید.
- اگر امام هستید، وضعیت خود و نمازگزارانی را که پشت سر شما نماز میخوانند در نظر بگیرید.
- پس از وقفه، نماز را طبق ترتیب مقرر ادامه دهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.