Sahih Muslim, hadis 2305
Przekazany przez Abu Dharr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Dharr
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، - وَهُوَ ابْنُ رُفَيْعٍ - عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ خَرَجْتُ لَيْلَةً مِنَ اللَّيَالِي فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي وَحْدَهُ لَيْسَ مَعَهُ إِنْسَانٌ قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يَكْرَهُ أَنْ يَمْشِيَ مَعَهُ أَحَدٌ - قَالَ - فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَالَ " مَنْ هَذَا " . فَقُلْتُ أَبُو ذَرٍّ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ . قَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَالَهْ " . قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ " إِنَّ الْمُكْثِرِينَ هُمُ الْمُقِلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلاَّ مَنْ أَعْطَاهُ اللَّهُ خَيْرًا فَنَفَحَ فِيهِ يَمِينَهُ وَشِمَالَهُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ وَوَرَاءَهُ وَعَمِلَ فِيهِ خَيْرًا " . قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ " اجْلِسْ هَا هُنَا " . قَالَ فَأَجْلَسَنِي فِي قَاعٍ حَوْلَهُ حِجَارَةٌ فَقَالَ لِيَ " اجْلِسْ هَا هُنَا حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ " . قَالَ فَانْطَلَقَ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى لاَ أَرَاهُ فَلَبِثَ عَنِّي فَأَطَالَ اللَّبْثَ ثُمَّ إِنِّي سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُقْبِلٌ وَهُوَ يَقُولُ " وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى " . قَالَ فَلَمَّا جَاءَ لَمْ أَصْبِرْ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ مَنْ تُكَلِّمُ فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ مَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَرْجِعُ إِلَيْكَ شَيْئًا . قَالَ " ذَاكَ جِبْرِيلُ عَرَضَ لِي فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ فَقَالَ بَشِّرْ أُمَّتَكَ أَنَّهُ مَنْ مَاتَ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ . فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ . قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ . قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ وَإِنْ شَرِبَ الْخَمْرَ " .
Opowiedział nam Kutajba ibn Sa’id, opowiedział nam Dżarir, od Abd al-Aziza – czyli Ibn Rufaja – od Zajda ibn Wahba, od Abu Zarra, który rzekł: Wyszedłem pewnej nocy i zobaczyłem Wysłannika Allaha ﷺ idącego samego, bez nikogo u boku. Pomyślałem, że nie lubi, by ktokolwiek szedł obok niego, więc zacząłem iść w świetle księżyca. On jednak odwrócił się, zobaczył mnie i zapytał:
„Kto to?”. Odpowiedziałem: „To Abu Zarr, niech Allah uczyni mnie okupem za ciebie!”. Rzekł: „O Abu Zarrze, chodź!”. Szedłem z nim przez chwilę, a on powiedział: „Ci, którzy posiadają wiele, będą mieli najmniej w Dniu Zmartwychwstania, z wyjątkiem tego, komu Allah obdarzył dobrem, a on rozdzielił je hojnie na prawo, na lewo, przed sobą i za sobą, czyniąc z niego dobro”. Szedłem z nim dalej, aż rzekł: „Usiądź tutaj”. Posadził mnie w zagłębieniu otoczonym kamieniami i dodał: „Zostań tu, aż do ciebie wrócę”. Oddalił się w kamienisty teren, aż zniknął mi z oczu; nie było go długo. Wtedy usłyszałem, jak wraca, mówiąc: „Nawet jeśli ukradnie i nawet jeśli popełni cudzołóstwo”. Gdy przyszedł, nie mogłem się powstrzymać i zapytałem: „O Proroku Allaha, niech Allah uczyni mnie okupem za ciebie! Z kim rozmawiałeś w kamienistym terenie? Nie słyszałem, by ktokolwiek ci odpowiadał”. Odparł: „To był Dżibril, który ukazał mi się w kamienistym terenie i rzekł: 'Zwiastuj swojej wspólnocie, że kto umrze, nie przypisując niczego Allahowi, wejdzie do Raju'. Zapytałem: 'O Dżibrilu, nawet jeśli ukradnie i popełni cudzołóstwo?'. Odpowiedział: 'Tak'. Nalegałem: 'Nawet jeśli ukradnie i popełni cudzołóstwo?'. Rzekł: 'Tak'. Zapytałem ponownie: 'Nawet jeśli ukradnie i popełni cudzołóstwo?'. Odpowiedział: 'Tak, a nawet jeśli wypije wino'”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prawdziwe bogactwo wymaga hojności; tawhid jest podstawą nadziei na Raj.
Kto posiada wiele, ponosi większą odpowiedzialność i może otrzymać mniejszą nagrodę z powodu rozliczenia z majątku.
Człowiek umiera, zachowując tawhid: czci wyłącznie Allaha i nie przypisuje Mu żadnych współtowarzyszy.
Kamienisty teren w pobliżu Medyny.
Uczeni wyjaśniają, że sam majątek nie jest ani zasługą, ani grzechem: wynik zależy także od tego, jak człowiek go zdobywa i wydaje. Wzmianki o kradzieży, cudzołóstwie i piciu wina nie są przyzwoleniem na grzechy; podkreślają obietnicę dla tych, którzy umierają, zachowując tawhid. Wielkie grzechy pozostają poważne i wymagają skruchy; kto umiera bez skruchy, pozostaje pod wolą Allaha. Cztery sunnickie szkoły prawa uznają kradzież, cudzołóstwo i picie wina za zakazane, a obietnica ta nie zwalnia z przestrzegania nakazanych zasad ani z odpowiedzialności wobec innych ludzi.
- Regularnie dziel się swoim majątkiem z potrzebującymi, szukając w ten sposób zadowolenia Allaha.
- Zdobywaj i wydawaj pieniądze w dozwolony sposób; nie pozwól, by majątek odciągał cię od odpowiedzialności.
- Unikaj wielkich grzechów, okazuj szczerą skruchę i trwaj w oddawaniu czci wyłącznie Allahowi.
Ten przekaz Sahih współgra z nauczaniem, że ten, kto nie przypisuje Allahowi żadnych współtowarzyszy, wejdzie do Raju.
Sahih Muslim · #2304 (Sahih)Ten przekaz z Sahih Muslim wyjaśnia nadzieję związaną ze śmiercią bez bałwochwalstwa.
Sahih Muslim · #2306 (Sahih)Ten przekaz Sahih z tej samej księgi dostarcza dodatkowego kontekstu na temat bogactwa i właściwego obchodzenia się z nim.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.