Sahih Muslim، حدیث 60
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَفَّرَ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا " .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، محمد بن بِشر و عبدالله بن نُیمیر برای ما حدیث کردند، هر دو گفتند: عبیدالله بن عمر از نافع، و او از ابن عمر برای ما حدیث کرد که پیامبر ﷺ فرمودند:
«هرگاه مردی برادرش را کافر بخواند، قطعاً یکی از آن دو بارِ آن کفر را به دوش خواهد کشید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که برادر مسلمان خود را کافر بخواند، اتهامی سنگین را متوجه یکی از آن دو میکند.
کسی را کافر دانستن.
این سخن مسئولیتی سنگین دارد: اگر اتهام بیاساس باشد، تهدید متوجه گوینده آن میشود.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که هدف این هشدار، جلوگیری از تکفیر شتابزده است. این اتهام، شخص مقابل را خودبهخود کافر نمیکند؛ اگر بیاساس باشد، ممکن است این سخن به گوینده آن بازگردد. عالمان میان حکم کلی درباره کفر و داوری درباره فردی مشخص تفاوت میگذارند؛ برای داوری درباره فرد مشخص، آگاهی از شرایط و وجود ضوابط لازم است. چهار مذهب فقهی اهلسنت بر احتیاط در صدور چنین احکامی تأکید دارند.
- کسی را بر اساس خشم، شایعه یا اختلافنظر کافر نخوانید.
- اگر درباره مسئلهای دینی تردید دارید، پیش از صدور حکم از عالمی صلاحیتدار توضیح بخواهید.
- در انتخاب واژهها دقت کنید، بهویژه هنگامی که سخن شما به ایمان و برادری کسی مربوط میشود.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.