Sahih Muslim, hadis 7373
Przekazany przez An-Nawwas ibn Sam'an. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał An-Nawwas ibn Sam'an
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ الطَّائِيُّ، قَاضِي حِمْصَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ، جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ، جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلاَبِيَّ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ، نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ، جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنِ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ، قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَيْهِ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ " مَا شَأْنُكُمْ " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ غَدَاةً فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ . فَقَالَ " غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ أَدْرَكَهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ خَارِجٌ خَلَّةً بَيْنَ الشَّأْمِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالاً يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الأَرْضِ قَالَ " أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلاَةُ يَوْمٍ قَالَ " لاَ اقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الأَرْضِ قَالَ " كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي عَلَى الْقَوْمِ فَيَدْعُوهُمْ فَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ فَتُمْطِرُ وَالأَرْضَ فَتُنْبِتُ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَىْءٌ مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَيَمُرُّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ . فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلاً مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جَزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ وَيَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأَسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ فَلاَ يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلاَّ مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرْفُهُ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ قَوْمٌ قَدْ عَصَمَهُمُ اللَّهُ مِنْهُ فَيَمْسَحُ عَنْ وُجُوهِهِمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لاَ يَدَانِ لأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ فَحَرِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ . وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ طَبَرِيَّةَ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا وَيَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ . وَيُحْصَرُ نَبِيُّ اللَّهُ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لأَحَدِكُمُ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهُمُ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ يَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى الأَرْضِ فَلاَ يَجِدُونَ فِي الأَرْضِ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلاَّ مَلأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ مَطَرًا لاَ يَكُنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلاَ وَبَرٍ فَيَغْسِلُ الأَرْضَ حَتَّى يَتْرُكَهَا كَالزَّلَفَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ . فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنَ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى أَنَّ اللِّقْحَةَ مِنَ الإِبِلِ لَتَكْفِي الْفِئَامَ مِنَ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنَ الْبَقَرِ لَتَكْفِي الْقَبِيلَةَ مِنَ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنَ الْغَنَمِ لَتَكْفِي الْفَخِذَ مِنَ النَّاسِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُهُمْ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَكُلِّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ فِيهَا تَهَارُجَ الْحُمُرِ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ " .
Opowiedział nam Abu Chajsama, Zuhajr ibn Harb; opowiedział nam Al-Walid ibn Muslim; opowiedział mi Abd ar-Rahman ibn Jazid ibn Dżabir; opowiedział mi Jahja ibn Dżabir at-Ta'i, kadi Himsu; opowiedział mi Abd ar-Rahman ibn Dżubajr, od swojego ojca, Dżubajra ibn Nufajra al-Hadramiego, który słyszał, jak An-Nawwas ibn Sam'an al-Kilabi mówił – a także opowiedział mi Muhammad ibn Mihran ar-Razi, i to jest jego brzmienie –: Opowiedział nam Al-Walid ibn Muslim; opowiedział nam Abd ar-Rahman ibn Jazid ibn Dżabir, od Jahji ibn Dżabira at-Ta'iego, od Abd ar-Rahmana ibn Dżubajra ibn Nufajra, od jego ojca, Dżubajra ibn Nufajra, od An-Nawwasa ibn Sam'ana, który rzekł: Wysłannik Allaha ﷺ wspomniał o Dadżdżalu pewnego ranka, raz opisując go jako coś nieznacznego, a innym razem wyolbrzymiając go tak bardzo, że pomyśleliśmy, iż znajduje się w gaju palmowym. Kiedy przyszliśmy do niego wieczorem, zauważył to na naszych twarzach i zapytał:
«Co was trapi?». Odpowiedzieliśmy: «O Wysłanniku Allaha, wspomniałeś o Dadżdżalu dziś rano, czasem go pomniejszając, a czasem wyolbrzymiając, aż pomyśleliśmy, że jest obecny w gaju palmowym». Wtedy on rzekł: «Są rzeczy inne niż Dadżdżal, których obawiam się dla was bardziej. Jeśli pojawi się, gdy jestem wśród was, ja będę waszym obrońcą przeciwko niemu; lecz jeśli pojawi się, gdy mnie już nie będzie wśród was, każdy człowiek musi bronić się sam, a Allah będzie moim następcą nad każdym muzułmaninem. Jest on młodzieńcem o kręconych, krótkich włosach i przygasłym oku; wydaje mi się podobny do Abd al-Uzzy ibn Katan. Ktokolwiek z was go dożyje, niech recytuje nad nim początkowe wersety Sury Al-Kahf. Wyjdzie z przełęczy między Szamem a Irakiem, siejąc zniszczenie na prawo i na lewo. O słudzy Allaha, bądźcie niezłomni!». Zapytaliśmy: «O Wysłanniku Allaha, jak długo pozostanie na ziemi?». Odpowiedział: «Czterdzieści dni: jeden dzień jak rok, jeden dzień jak miesiąc, jeden dzień jak tydzień, a reszta jego dni jak wasze zwykłe dni». Zapytaliśmy: «O Wysłanniku Allaha, czy w ten dzień, który jest jak rok, wystarczy nam modlitwa z jednego dnia?». Odpowiedział: «Nie, oszacujcie jego miarę». Zapytaliśmy: «O Wysłanniku Allaha, jaka będzie jego prędkość na ziemi?». Odpowiedział: «Jak deszcz pędzony przez wiatr. Przybędzie do ludu i wezwie ich, a oni uwierzą w niego i odpowiedzą mu. Wtedy rozkaże niebu, by spadł deszcz, a ziemi, by zakiełkowała, i wieczorem ich trzody wrócą z najwyższymi garbami, najpełniejszymi wymionami mleka i najszerszymi bokami. Potem przyjdzie do innego ludu i wezwie ich, ale oni odrzucą jego wezwanie, więc oddali się od nich, a oni obudzą się w suszy, nie mając niczego z swego dobytku w rękach. Przejdzie obok ruin i powie im: „Wydajcie swoje skarby!”, a ich skarby podążą za nim jak roje pszczół. Następnie wezwie mężczyznę pełnego młodości, uderzy go mieczem i przetnie na dwie części, oddzielone na odległość strzału z łuku. Potem go wezwie, a tamten nadejdzie z promienną, uśmiechniętą twarzą. Gdy będzie w takim stanie, Allah pośle Mesjasza, syna Marjam, który zstąpi przy Białym Minarecie na wschód od Damaszku, odziany w dwie szaty lekko zabarwione szafranem, opierając dłonie na skrzydłach dwóch aniołów. Gdy opuści głowę, spłyną krople potu; a gdy ją podniesie, spadną z niej perły niczym klejnoty. Żaden niewierny, który poczuje zapach jego oddechu, nie przeżyje, gdyż jego oddech sięga tak daleko, jak jego wzrok. Będzie go szukał, aż dopadnie go u bram Ludd i zabije. Następnie Isa, syn Marjam, uda się do ludu, który Allah ochronił przed nim, otrze ich twarze i poinformuje ich o ich stopniach w Raju. Gdy będzie w takim stanie, Allah objawi Isie: „Wyprowadziłem Moich sług, przeciwko którym nikt nie ma mocy walczyć; zabierz Moich sług bezpiecznie na At-Tur”. Wtedy Allah wyśle Jadżudża i Madżudża, którzy szybko zejdą z każdego wzgórza. Pierwsi z nich przejdą obok jeziora Tyberiada i wypiją całą jego wodę; gdy przejdą ostatni, powiedzą: „Kiedyś była tu woda”. Prorok Allaha, Isa, i jego towarzysze będą oblężeni, tak że głowa wołu stanie się dla jednego z nich cenniejsza niż sto dinarów dla jednego z was dzisiaj. Prorok Allaha, Isa, i jego towarzysze będą błagać Allaha, a On ześle robactwo, które zaatakuje ich szyje, i rano będą martwi jak jedna osoba. Następnie prorok Allaha, Isa, i jego towarzysze zejdą na ziemię i nie znajdą na ziemi nawet piędzi miejsca, które nie byłoby wypełnione ich smrodem i zgnilizną. Prorok Allaha, Isa, i jego towarzysze ponownie będą błagać Allaha, a On ześle ptaki o szyjach jak u wielbłądów baktryjskich, które przeniosą ich i wyrzucą tam, gdzie Allah zechce. Potem Allah ześle deszcz, którego nie zatrzyma żaden dom z gliny ani z sierści wielbłądziej, i zmyje ziemię, aż stanie się ona jak wypolerowane lustro. Wtedy zostanie powiedziane ziemi: „Wydaj swoje owoce i przywróć swoje błogosławieństwo!”. Tego dnia grupa ludzi zje jeden granat i schroni się pod jego skórką. Mleko będzie tak błogosławione, że mleko jednej wielbłądzicy wystarczy dużej grupie ludzi, mleko jednej krowy całemu plemieniu, a mleko jednej owcy całej rodzinie. Gdy będą w takim stanie, Allah ześle przyjemny wiatr, który dotrze pod ich pachy i zabierze duszę każdego wierzącego i muzułmanina, a pozostaną tylko najgorsi z ludzi, którzy będą uprawiać nierząd publicznie jak osły, i na nich nadejdzie Godzina».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ ostrzega przed Dadżdżalem i uczy niezłomności.
Wielki oszust, który pojawi się przed Godziną i wystawi ludzi na ciężką próbę.
W przypadku wyjątkowo długiego dnia ustal pory modlitw według odpowiedniego podziału czasu i nadal odprawiaj modlitwy.
Ludy, które według przekazu pojawią się pod koniec czasów i spowodują wielkie zamieszanie.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że próba Dadżdżala będzie ciężka oraz że wierzący powinni przygotować się na nią poprzez niezłomność i recytowanie początkowych wersetów sury al-Kahf. Polecenie oszacowania pór modlitw podczas dnia trwającego rok podkreśla, że pięć modlitw nadal obowiązuje, nawet w wyjątkowych okolicznościach. Wydarzenia związane z Isą عليه السلام oraz Jadżdżudżem i Madżdżudżem należą do przekazów o końcu czasów; tekst wzywa do wiary i ufności w Allaha, a nie do spekulowania na temat terminów.
- Naucz się początkowych wersetów sury al-Kahf i poświęć czas na rozważanie ich znaczenia.
- Odprawiaj regularnie pięć codziennych modlitw, także wtedy, gdy okoliczności są wyjątkowe lub dezorientujące.
- Reaguj na niepokojące doniesienia o końcu czasów wiedzą, niezłomnością i ufnością w Allaha.
Ten przekaz z tej samej księgi uzupełnia opis Dadżdżala i związanych z nim prób.
Sahih Muslim · #7374 (Sahih)Ten powiązany przekaz omawia wydarzenia związane z Dadżdżalem i Isą عليه السلام.
Sahih Muslim · #7375 (Sahih)Ten przekaz dostarcza dodatkowego kontekstu dotyczącego znaków i prób wspomnianych w tym rozdziale.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.