Jami at-Tirmidhi หะดีษที่ 650
รายงานโดย Abdullah ibn Mas'ud พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Mas'ud
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، - قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، وَقَالَ، عَلِيٌّ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، وَالْمَعْنَى، وَاحِدٌ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سَأَلَ النَّاسَ وَلَهُ مَا يُغْنِيهِ جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَسْأَلَتُهُ فِي وَجْهِهِ خُمُوشٌ أَوْ خُدُوشٌ أَوْ كُدُوحٌ " . قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُغْنِيهِ قَالَ " خَمْسُونَ دِرْهَمًا أَوْ قِيمَتُهَا مِنَ الذَّهَبِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ تَكَلَّمَ شُعْبَةُ فِي حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ مِنْ أَجْلِ هَذَا الْحَدِيثِ .
กุฏัยบะฮ์และอะลี บิน ฮุจญร์ ได้เล่าให้เราฟัง กุฏัยบะฮ์กล่าวว่า ชะรีกเล่าให้เราฟัง ส่วนอะลีกล่าวว่า ชะรีกได้บอกเรา ซึ่งทั้งสองมีความหมายเดียวกัน โดยรายงานจาก ฮะกีม บิน ญุบัยร์ จาก มุฮัมมัด บิน อับดุรเราะห์มาน บิน ยะซีด จากบิดาของเขา จากอับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด ท่านกล่าวว่า ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า
"ผู้ใดขอทานจากผู้คนทั้งที่มีทรัพย์สินเพียงพอต่อการเลี้ยงชีพ ในวันกิยามะฮ์เขาจะปรากฏตัวโดยมีรอยขีดข่วน รอยถลอก หรือรอยฟกช้ำบนใบหน้า" มีผู้ถามว่า "โอ้ท่านเราะสูลุลลอฮ์ อะไรคือสิ่งที่ถือว่าเพียงพอ?" ท่านตอบว่า "ห้าสิบดิรฮัม หรือมูลค่าเทียบเท่าทองคำ" และในบทนี้มีรายงานจากอับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ ด้วย อะบูอีซา (อัต-ติรมีซีย์) กล่าวว่า หะดีษของอิบนุ มัสอูด เป็นหะดีษระดับหะซัน (ดี) อย่างไรก็ตาม ชุอฺบะฮ์ ได้แสดงความเห็นวิพากษ์ต่อฮะกีม บิน ญุบัยร์ เนื่องจากหะดีษนี้
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ผู้ที่มีทรัพย์สินเพียงพอต่อความจำเป็นของตนไม่ควรขอทาน
ทรัพย์สินหรือปัจจัยที่เพียงพอต่อความจำเป็นพื้นฐาน
เหรียญเงินที่ใช้ในสมัยท่านนบี ﷺ จำนวนที่กล่าวถึงไม่ใช่เกณฑ์รายได้สากลสำหรับยุคปัจจุบัน
คำเตือนอย่างหนักถึงผลอันน่าอัปยศจากการขอทานโดยไม่จำเป็น
บรรดานักวิชาการอธิบายว่า คำเตือนนี้มุ่งถึงผู้ที่ขอทานทั้งที่มีปัจจัยเพียงพอ มิได้มุ่งถึงผู้ที่ขอความช่วยเหลือเพราะประสบความเดือดร้อนจริง จำนวนห้าสิบดิรฮัมที่กล่าวถึงเป็นเกณฑ์ในรายงานนี้ ส่วนบรรดานักนิติศาสตร์อภิปรายเรื่องขอบเขตของความเพียงพอโดยคำนึงถึงสถานการณ์และความจำเป็นของแต่ละคนด้วย สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่สำนักยอมรับว่าการขอทานโดยไม่จำเป็นเป็นสิ่งต้องห้าม ขณะที่การขอความช่วยเหลือเมื่อเดือดร้อนจริงนั้นอนุญาต
- ก่อนขอความช่วยเหลือทางการเงิน จงประเมินความจำเป็นและทรัพย์สินที่มีอยู่อย่างซื่อตรง
- หากมีเพียงพอ จงช่วยเหลือผู้ที่จำเป็นจริงตามกำลัง แทนที่จะขอทานโดยไม่จำเป็น
- หากเดือดร้อนจริง จงขอความช่วยเหลือที่เหมาะสมโดยไม่ต้องละอาย และปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างให้เกียรติ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี