Deugden van de Ansar · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadith 3905

Overgeleverd door Aisha. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.

Sahih (betrouwbaar)Boek: Deugden van de Ansar
صحيح البخاري
Wie vertelde het?

Overgeleverd door Aisha

Sahih (betrouwbaar)

Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.

De overlevering

Arabische tekst

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَىَّ قَطُّ إِلاَّ وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ، وَلَمْ يَمُرَّ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلاَّ يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَفَىِ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً، فَلَمَّا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُونُ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا نَحْوَ أَرْضِ الْحَبَشَةِ، حَتَّى بَلَغَ بَرْكَ الْغِمَادِ لَقِيَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ وَهْوَ سَيِّدُ الْقَارَةِ‏.‏ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجَنِي قَوْمِي، فَأُرِيدُ أَنْ أَسِيحَ فِي الأَرْضِ وَأَعْبُدَ رَبِّي‏.‏ قَالَ ابْنُ الدَّغِنَةِ فَإِنَّ مِثْلَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ لاَ يَخْرُجُ وَلاَ يُخْرَجُ، إِنَّكَ تَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ، فَأَنَا لَكَ جَارٌ، ارْجِعْ وَاعْبُدْ رَبَّكَ بِبَلَدِكَ‏.‏ فَرَجَعَ وَارْتَحَلَ مَعَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ، فَطَافَ ابْنُ الدَّغِنَةِ عَشِيَّةً فِي أَشْرَافِ قُرَيْشٍ، فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لاَ يَخْرُجُ مِثْلُهُ وَلاَ يُخْرَجُ، أَتُخْرِجُونَ رَجُلاً يَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَيَصِلُ الرَّحِمَ، وَيَحْمِلُ الْكَلَّ، وَيَقْرِي الضَّيْفَ، وَيُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَلَمْ تُكَذِّبْ قُرَيْشٌ بِجِوَارِ ابْنِ الدَّغِنَةِ، وَقَالُوا لاِبْنِ الدَّغِنَةِ مُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيَعْبُدْ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، فَلْيُصَلِّ فِيهَا وَلْيَقْرَأْ مَا شَاءَ، وَلاَ يُؤْذِينَا بِذَلِكَ، وَلاَ يَسْتَعْلِنْ بِهِ، فَإِنَّا نَخْشَى أَنْ يَفْتِنَ نِسَاءَنَا وَأَبْنَاءَنَا‏.‏ فَقَالَ ذَلِكَ ابْنُ الدَّغِنَةِ لأَبِي بَكْرٍ، فَلَبِثَ أَبُو بَكْرٍ بِذَلِكَ يَعْبُدُ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، وَلاَ يَسْتَعْلِنُ بِصَلاَتِهِ، وَلاَ يَقْرَأُ فِي غَيْرِ دَارِهِ، ثُمَّ بَدَا لأَبِي بَكْرٍ فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ وَكَانَ يُصَلِّي فِيهِ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ، فَيَنْقَذِفُ عَلَيْهِ نِسَاءُ الْمُشْرِكِينَ وَأَبْنَاؤُهُمْ، وَهُمْ يَعْجَبُونَ مِنْهُ، وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلاً بَكَّاءً، لاَ يَمْلِكُ عَيْنَيْهِ إِذَا قَرَأَ الْقُرْآنَ، وَأَفْزَعَ ذَلِكَ أَشْرَافَ قُرَيْشٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، فَأَرْسَلُوا إِلَى ابْنِ الدَّغِنَةِ، فَقَدِمَ عَلَيْهِمْ‏.‏ فَقَالُوا إِنَّا كُنَّا أَجَرْنَا أَبَا بَكْرٍ بِجِوَارِكَ، عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، فَقَدْ جَاوَزَ ذَلِكَ، فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ، فَأَعْلَنَ بِالصَّلاَةِ وَالْقِرَاءَةِ فِيهِ، وَإِنَّا قَدْ خَشِينَا أَنْ يَفْتِنَ نِسَاءَنَا وَأَبْنَاءَنَا فَانْهَهُ، فَإِنْ أَحَبَّ أَنْ يَقْتَصِرَ عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ فَعَلَ، وَإِنْ أَبَى إِلاَّ أَنْ يُعْلِنَ بِذَلِكَ فَسَلْهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْكَ ذِمَّتَكَ، فَإِنَّا قَدْ كَرِهْنَا أَنْ نُخْفِرَكَ، وَلَسْنَا مُقِرِّينَ لأَبِي بَكْرٍ الاِسْتِعْلاَنَ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَتَى ابْنُ الدَّغِنَةِ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ قَدْ عَلِمْتَ الَّذِي عَاقَدْتُ لَكَ عَلَيْهِ، فَإِمَّا أَنْ تَقْتَصِرَ عَلَى ذَلِكَ، وَإِمَّا أَنْ تَرْجِعَ إِلَىَّ ذِمَّتِي، فَإِنِّي لاَ أُحِبُّ أَنْ تَسْمَعَ الْعَرَبُ أَنِّي أُخْفِرْتُ فِي رَجُلٍ عَقَدْتُ لَهُ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَإِنِّي أَرُدُّ إِلَيْكَ جِوَارَكَ وَأَرْضَى بِجِوَارِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ‏.‏ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ بِمَكَّةَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلْمُسْلِمِينَ ‏"‏ إِنِّي أُرِيتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ ذَاتَ نَخْلٍ بَيْنَ لاَبَتَيْنِ ‏"‏‏.‏ وَهُمَا الْحَرَّتَانِ، فَهَاجَرَ مَنْ هَاجَرَ قِبَلَ الْمَدِينَةِ، وَرَجَعَ عَامَّةُ مَنْ كَانَ هَاجَرَ بِأَرْضِ الْحَبَشَةِ إِلَى الْمَدِينَةِ، وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ قِبَلَ الْمَدِينَةِ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ عَلَى رِسْلِكَ، فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَهَلْ تَرْجُو ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏‏.‏ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَصْحَبَهُ، وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ وَرَقَ السَّمُرِ وَهْوَ الْخَبَطُ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَبَيْنَمَا نَحْنُ يَوْمًا جُلُوسٌ فِي بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ قَالَ قَائِلٌ لأَبِي بَكْرٍ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَقَنِّعًا ـ فِي سَاعَةٍ لَمْ يَكُنْ يَأْتِينَا فِيهَا ـ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فِدَاءٌ لَهُ أَبِي وَأُمِّي، وَاللَّهِ مَا جَاءَ بِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ إِلاَّ أَمْرٌ‏.‏ قَالَتْ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَ، فَأُذِنَ لَهُ فَدَخَلَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأَبِي بَكْرٍ ‏"‏ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّمَا هُمْ أَهْلُكَ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنِّي قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصَّحَابَةُ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَخُذْ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِحْدَى رَاحِلَتَىَّ هَاتَيْنِ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بِالثَّمَنِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَجَهَّزْنَاهُمَا أَحَثَّ الْجَهَازِ، وَصَنَعْنَا لَهُمَا سُفْرَةً فِي جِرَابٍ، فَقَطَعَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ قِطْعَةً مَنْ نِطَاقِهَا فَرَبَطَتْ بِهِ عَلَى فَمِ الْجِرَابِ، فَبِذَلِكَ سُمِّيَتْ ذَاتَ النِّطَاقِ ـ قَالَتْ ـ ثُمَّ لَحِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ بِغَارٍ فِي جَبَلِ ثَوْرٍ فَكَمَنَا فِيهِ ثَلاَثَ لَيَالٍ، يَبِيتُ عِنْدَهُمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ وَهْوَ غُلاَمٌ شَابٌّ ثَقِفٌ لَقِنٌ، فَيُدْلِجُ مِنْ عِنْدِهِمَا بِسَحَرٍ، فَيُصْبِحُ مَعَ قُرَيْشٍ بِمَكَّةَ كَبَائِتٍ، فَلاَ يَسْمَعُ أَمْرًا يُكْتَادَانِ بِهِ إِلاَّ وَعَاهُ، حَتَّى يَأْتِيَهُمَا بِخَبَرِ ذَلِكَ حِينَ يَخْتَلِطُ الظَّلاَمُ، وَيَرْعَى عَلَيْهِمَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ مِنْحَةً مِنْ غَنَمٍ، فَيُرِيحُهَا عَلَيْهِمَا حِينَ يَذْهَبُ سَاعَةٌ مِنَ الْعِشَاءِ، فَيَبِيتَانِ فِي رِسْلٍ وَهْوَ لَبَنُ مِنْحَتِهِمَا وَرَضِيفِهِمَا، حَتَّى يَنْعِقَ بِهَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ بِغَلَسٍ، يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ تِلْكَ اللَّيَالِي الثَّلاَثِ، وَاسْتَأْجَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ رَجُلاً مِنْ بَنِي الدِّيلِ، وَهْوَ مِنْ بَنِي عَبْدِ بْنِ عَدِيٍّ هَادِيًا خِرِّيتًا ـ وَالْخِرِّيتُ الْمَاهِرُ بِالْهِدَايَةِ ـ قَدْ غَمَسَ حِلْفًا فِي آلِ الْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ السَّهْمِيِّ، وَهْوَ عَلَى دِينِ كُفَّارِ قُرَيْشٍ فَأَمِنَاهُ، فَدَفَعَا إِلَيْهِ رَاحِلَتَيْهِمَا، وَوَاعَدَاهُ غَارَ ثَوْرٍ بَعْدَ ثَلاَثِ لَيَالٍ بِرَاحِلَتَيْهِمَا صُبْحَ ثَلاَثٍ، وَانْطَلَقَ مَعَهُمَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ وَالدَّلِيلُ فَأَخَذَ بِهِمْ طَرِيقَ السَّوَاحِلِ‏.‏

Vertaling

Yahya ibn Bukair heeft ons overgeleverd, Al-Layth heeft ons overgeleverd, van Oeqail: Ibn Shihab zei: ‘Oerwa ibn az-Zubair informeerde mij dat Aïsja (moge Allah tevreden met haar zijn), de vrouw van de Profeet ﷺ, zei:

"Ik heb mijn ouders nooit anders gekend dan dat zij de ware godsdienst beleden, en er is geen enkele dag voorbijgegaan of de Boodschapper van Allah ﷺ kwam bij ons langs, zowel ’s ochtends als ’s avonds. Toen de moslims werden beproefd, vertrok Abu Bakr als migrant richting het land van Abessinië. Toen hij Bark al-Ghimad bereikte, ontmoette hij Ibn ad-Daghina, de heer van de stam Qara. Deze vroeg: ‘Waar ga je heen, o Abu Bakr?’ Abu Bakr antwoordde: ‘Mijn volk heeft mij verdreven en ik wil door de aarde reizen om mijn Heer te aanbidden.’ Ibn ad-Daghina zei: ‘Iemand zoals jij, o Abu Bakr, zou niet moeten vertrekken en ook niet verdreven mogen worden. Jij voorziet in het levensonderhoud van de behoeftigen, onderhoudt de familiebanden, draagt de lasten van de zwakken, ontvangt gasten vrijgevig en helpt mensen in tijden van nood. Daarom ben ik jouw beschermer; keer terug en aanbid jouw Heer in jouw eigen stad.’ Dus keerde Abu Bakr terug en Ibn ad-Daghina reisde met hem mee. ’s Avonds ging Ibn ad-Daghina naar de edelen van de Qoeraisj en zei tegen hen: ‘Iemand zoals Abu Bakr zou niet moeten vertrekken en ook niet verdreven mogen worden. Verdrijven jullie een man die de behoeftigen helpt, de familiebanden onderhoudt, de zwakken steunt, gasten vrijgevig ontvangt en mensen in nood helpt?’ De Qoeraisj konden de bescherming van Ibn ad-Daghina niet afwijzen en zeiden tegen hem: ‘Laat Abu Bakr zijn Heer aanbidden in zijn huis; laat hem daar bidden en lezen wat hij wil, maar laat hij ons daarmee geen kwaad doen en het niet openbaar maken, want wij vrezen dat hij onze vrouwen en kinderen zal beïnvloeden.’ Ibn ad-Daghina deelde dit mee aan Abu Bakr. Abu Bakr bleef in die toestand en aanbad zijn Heer in zijn huis; hij bad niet in het openbaar en reciteerde de Koran nergens anders dan in zijn huis. Later kreeg Abu Bakr echter het idee om een moskee te bouwen op het erf voor zijn huis, waar hij vervolgens bad en de Koran reciteerde. De vrouwen en kinderen van de veelgodenaanbidders verzamelden zich om hem heen, verwonderd en kijkend naar hem. Abu Bakr was een man die vaak huilde en zijn tranen niet kon bedwingen wanneer hij de Koran reciteerde. Dit maakte de edelen van de veelgodenaanbidders onder de Qoeraisj ongerust, waarop zij Ibn ad-Daghina ontboden. Toen hij bij hen aankwam, zeiden zij: ‘Wij hebben Abu Bakr onder jouw bescherming geplaatst op voorwaarde dat hij zijn Heer in zijn huis zou aanbidden, maar hij heeft die grens overschreden door een moskee op zijn erf te bouwen en daar openlijk te bidden en te reciteren. Wij vrezen nu dat hij onze vrouwen en kinderen zal beïnvloeden. Houd hem dus tegen. Als hij zich beperkt tot het aanbidden van zijn Heer in zijn huis, dan mag dat; maar als hij weigert en het openbaar blijft doen, vraag hem dan jouw beschermingsovereenkomst te beëindigen, want wij willen jouw pact niet schenden, maar wij kunnen Abu Bakrs openbare verkondiging niet toestaan.’ Aïsja vervolgde: ‘Ibn ad-Daghina kwam naar Abu Bakr en zei: Je weet wat ik met jou heb afgesproken; houd je daaraan, of geef mij mijn bescherming terug, want ik wil niet dat de Arabieren horen dat ik mijn woord heb gebroken ten aanzien van iemand die ik onder mijn hoede heb genomen.’ Abu Bakr antwoordde: Ik beëindig jouw bescherming en ben tevreden met de bescherming van Allah, de Verhevene en Majestueuze.’ Op dat moment bevond de Profeet ﷺ zich nog in Mekka en hij zei tegen de moslims: ‘In een droom is mij de plaats van jullie migratie getoond: een land met dadelpalmen tussen twee lavavelden.’ Dit waren de twee Harra’s. Degenen die migreerden, trokken richting Medina, en het merendeel van degenen die eerder naar Abessinië waren gemigreerd, keerde terug naar Medina. Ook Abu Bakr maakte zich klaar om naar Medina te vertrekken, maar de Boodschapper van Allah ﷺ zei tegen hem: ‘Wacht nog even, want ik hoop dat mij toestemming zal worden gegeven.’ Abu Bakr vroeg: ‘Hoop je dat werkelijk? Mogen mijn vader en moeder voor jou geofferd worden!’ Hij antwoordde: ‘Ja.’ Dus wachtte Abu Bakr op de Boodschapper van Allah ﷺ om hem te vergezellen, en hij voerde vier maanden lang twee rijdieren die hij bezat met bladeren van de samur-boom (khabat). Ibn Shihab zei: Oerwa berichtte dat Aïsja vertelde: ‘Op een dag zaten wij rond het middaguur in het huis van Abu Bakr, toen iemand tegen Abu Bakr zei: Daar komt de Boodschapper van Allah ﷺ, met zijn hoofd bedekt, op een tijdstip waarop hij normaal niet bij ons komt.’ Abu Bakr zei: ‘Mogen mijn vader en moeder voor hem geofferd worden! Bij Allah, hij komt op dit uur alleen voor een belangrijke zaak.’ De Boodschapper van Allah ﷺ kwam, vroeg toestemming om binnen te komen en werd binnengelaten. De Profeet ﷺ zei tegen Abu Bakr: Laat iedereen die bij je is weggaan.’ Abu Bakr antwoordde: ‘Zij zijn slechts jouw familie, moge mijn vader voor jou geofferd worden, o Boodschapper van Allah!’ Hij zei: ‘Mij is toestemming gegeven om te vertrekken.’ Abu Bakr vroeg: ‘Mag ik je vergezellen? Moge mijn vader voor jou geofferd worden, o Boodschapper van Allah!’ De Boodschapper van Allah ﷺ antwoordde: ‘Ja.’ Abu Bakr zei: ‘Neem dan, moge mijn vader voor jou geofferd worden, o Boodschapper van Allah, een van deze twee rijdieren van mij.’ De Boodschapper van Allah ﷺ antwoordde: ‘Tegen betaling.’ Aïsja vervolgde: ‘Wij maakten hun uitrusting zo snel mogelijk gereed en bereidden voor hen proviand in een leren zak. Asma, de dochter van Abu Bakr, sneed een stuk van haar gordel af en bond daarmee de opening van de zak dicht; daarom werd zij Dhat an-Nitaqain (de Bezitster van de Twee Gordels) genoemd. Vervolgens begaven de Boodschapper van Allah ﷺ en Abu Bakr zich naar een grot in de berg Thaur, waar zij drie nachten verbleven. Abdullah ibn Abi Bakr, een slimme en scherpe jongeman, bracht de nacht bij hen door en vertrok vlak voor dageraad, zodat hij ’s ochtends bij de Qoeraisj in Mekka was alsof hij daar de nacht had doorgebracht. Alles wat er tegen hen werd beraamd, onthield hij, en wanneer het donker werd, bracht hij hun dat nieuws. Amir ibn Fuhaira, de vrijgelatene van Abu Bakr, liet na het invallen van de duisternis een melkschaap bij hen rusten, zodat zij ’s nachts verse melk hadden, zowel rechtstreeks als verwarmd met hete stenen. Amir ibn Fuhaira dreef de kudde vervolgens weer weg in de vroege ochtendduisternis. Dit deed hij elke nacht van die drie nachten. De Boodschapper van Allah ﷺ en Abu Bakr huurden een man van de Banu ad-Dail, uit de familie van Banu Abd ibn Adi, als deskundige gids — een khirrit (een expert in navigatie) — die verbonden was aan de clan van Al-As ibn Wail as-Sahmi en de religie van de ongelovigen van de Qoeraisj volgde. Zij vertrouwden hem, gaven hem hun twee rijdieren mee en spraken met hem af dat hij na drie nachten, bij dageraad, met de dieren bij de grot van Thaur zou zijn. Amir ibn Fuhaira en de gids gingen met hen mee, en de gids leidde hen via de kustweg.’

Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.

Kernboodschap

Abu Bakr koos Allahs bescherming en bereidde zorgvuldig de hidjra met de Profeet ﷺ voor.

Achtergrond & aanleiding

De hadith beschrijft gebeurtenissen rond de migratie van Mekka naar Medina: Abu Bakrs bescherming door Ibn ad-Daghina, zijn voorbereiding om samen met de Profeet ﷺ te vertrekken en hun verblijf in de grot van Thaur.

Moeilijke woorden uitgelegd
hidjra

Migratie om het geloof te beschermen en Allah te aanbidden.

jivaar

Bescherming en een plechtige toezegging van veiligheid.

Dhat an-Nitaqain

Bijnaam van Asma: de bezitster van de twee gordels; zij gebruikte een stuk van haar gordel om de proviandzak dicht te binden.

Wat geleerden eruit halen

Klassieke geleerden leiden hieruit af dat bescherming en verdragen nagekomen moeten worden en dat iemand een bescherming mag beëindigen wanneer de voorwaarden niet passen bij zijn handelen. Abu Bakrs keuze voor Allahs bescherming toont zijn vertrouwen op Allah, terwijl zijn voorbereiding van rijdieren en het inschakelen van een betrouwbare gids laat zien dat vertrouwen samengaat met praktische middelen. De vermelding van de niet-moslimse gids geldt als bewijs dat men bij reizen deskundige hulp kan inschakelen en een betrouwbare afspraak kan aangaan.

Lessen voor vandaag
  1. Bereid belangrijke doelen zorgvuldig voor en vertrouw daarbij op Allah.
  2. Houd beloften en afspraken na, ook wanneer dat moeite kost.
  3. Gebruik je talenten en middelen om anderen concreet te helpen.
De 6 kringen

Wat deze overlevering betekent van innerlijk naar samenleving — tik op een kring om te openen.

الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Elke dag een hadith, in jouw taal

De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.