Profetische Koranuitleg · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadith 4757

Overgeleverd door Aisha. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.

Sahih (betrouwbaar)Boek: Profetische Koranuitleg
صحيح البخاري
Wie vertelde het?

Overgeleverd door Aisha

Sahih (betrouwbaar)

Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.

De overlevering

Arabische tekst

وَقَالَ أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ذُكِرَ مِنْ شَأْنِي الَّذِي ذُكِرَ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيَّ خَطِيبًا، فَتَشَهَّدَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ أَشِيرُوا عَلَىَّ فِي أُنَاسٍ أَبَنُوا أَهْلِي، وَايْمُ اللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي مِنْ سُوءٍ، وَأَبَنُوهُمْ بِمَنْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَطُّ، وَلاَ يَدْخُلُ بَيْتِي قَطُّ إِلاَّ وَأَنَا حَاضِرٌ، وَلاَ غِبْتُ فِي سَفَرٍ إِلاَّ غَابَ مَعِي ‏"‏‏.‏ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَالَ ائْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ نَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ، وَقَامَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْخَزْرَجِ، وَكَانَتْ أُمُّ حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ مِنْ رَهْطِ ذَلِكَ الرَّجُلِ، فَقَالَ كَذَبْتَ، أَمَا وَاللَّهِ، أَنْ لَوْ كَانُوا مِنَ الأَوْسِ مَا أَحْبَبْتَ أَنْ تُضْرَبَ أَعْنَاقُهُمْ‏.‏ حَتَّى كَادَ أَنْ يَكُونَ بَيْنَ الأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ شَرٌّ فِي الْمَسْجِدِ، وَمَا عَلِمْتُ فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ ذَلِكَ الْيَوْمِ خَرَجْتُ لِبَعْضِ حَاجَتِي وَمَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ‏.‏ فَعَثَرَتْ وَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ‏.‏ فَقُلْتُ أَىْ أُمِّ تَسُبِّينَ ابْنَكِ وَسَكَتَتْ ثُمَّ عَثَرَتِ الثَّانِيَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ، فَقُلْتُ لَهَا تَسُبِّينَ ابْنَكِ ثُمَّ عَثَرَتِ الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ‏.‏ فَانْتَهَرْتُهَا، فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَسُبُّهُ إِلاَّ فِيكِ‏.‏ فَقُلْتُ فِي أَىِّ شَأْنِي قَالَتْ فَبَقَرَتْ لِي الْحَدِيثَ فَقُلْتُ وَقَدْ كَانَ هَذَا قَالَتْ نَعَمْ وَاللَّهِ، فَرَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي كَأَنَّ الَّذِي خَرَجْتُ لَهُ لاَ أَجِدُ مِنْهُ قَلِيلاً وَلاَ كَثِيرًا، وَوُعِكْتُ فَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْسِلْنِي إِلَى بَيْتِ أَبِي‏.‏ فَأَرْسَلَ مَعِي الْغُلاَمَ، فَدَخَلْتُ الدَّارَ فَوَجَدْتُ أُمَّ رُومَانَ فِي السُّفْلِ وَأَبَا بَكْرٍ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ‏.‏ فَقَالَتْ أُمِّي مَا جَاءَ بِكِ يَا بُنَيَّةُ فَأَخْبَرْتُهَا وَذَكَرْتُ لَهَا الْحَدِيثَ، وَإِذَا هُوَ لَمْ يَبْلُغْ مِنْهَا مِثْلَ مَا بَلَغَ مِنِّي، فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ خَفِّضِي عَلَيْكِ الشَّأْنَ، فَإِنَّهُ وَاللَّهِ، لَقَلَّمَا كَانَتِ امْرَأَةٌ حَسْنَاءُ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا، لَهَا ضَرَائِرُ، إِلاَّ حَسَدْنَهَا وَقِيلَ فِيهَا‏.‏ وَإِذَا هُوَ لَمْ يَبْلُغْ مِنْهَا مَا بَلَغَ مِنِّي، قُلْتُ وَقَدْ عَلِمَ بِهِ أَبِي قَالَتْ نَعَمْ‏.‏ قُلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ نَعَمْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَعْبَرْتُ وَبَكَيْتُ، فَسَمِعَ أَبُو بَكْرٍ صَوْتِي وَهْوَ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ، فَنَزَلَ فَقَالَ لأُمِّي مَا شَأْنُهَا قَالَتْ بَلَغَهَا الَّذِي ذُكِرَ مِنْ شَأْنِهَا‏.‏ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ، قَالَ أَقْسَمْتُ عَلَيْكِ أَىْ بُنَيَّةُ إِلاَّ رَجَعْتِ إِلَى بَيْتِكِ، فَرَجَعْتُ وَلَقَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتِي، فَسَأَلَ عَنِّي خَادِمَتِي فَقَالَتْ لاَ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا عَيْبًا إِلاَّ أَنَّهَا كَانَتْ تَرْقُدُ حَتَّى تَدْخُلَ الشَّاةُ فَتَأْكُلَ خَمِيرَهَا أَوْ عَجِينَهَا‏.‏ وَانْتَهَرَهَا بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اصْدُقِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَسْقَطُوا لَهَا بِهِ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ، وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهَا إِلاَّ مَا يَعْلَمُ الصَّائِغُ عَلَى تِبْرِ الذَّهَبِ الأَحْمَرِ‏.‏ وَبَلَغَ الأَمْرُ إِلَى ذَلِكَ الرَّجُلِ الَّذِي قِيلَ لَهُ، فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ كَنَفَ أُنْثَى قَطُّ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُتِلَ شَهِيدًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ‏.‏ قَالَتْ وَأَصْبَحَ أَبَوَاىَ عِنْدِي، فَلَمْ يَزَالاَ حَتَّى دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ صَلَّى الْعَصْرَ، ثُمَّ دَخَلَ وَقَدِ اكْتَنَفَنِي أَبَوَاىَ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ، إِنْ كُنْتِ قَارَفْتِ سُوءًا أَوْ ظَلَمْتِ، فَتُوبِي إِلَى اللَّهِ، فَإِنَّ اللَّهَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ مِنْ عِبَادِهِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ وَقَدْ جَاءَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَهْىَ جَالِسَةٌ بِالْبَابِ فَقُلْتُ أَلاَ تَسْتَحِي مِنْ هَذِهِ الْمَرْأَةِ أَنْ تَذْكُرَ شَيْئًا‏.‏ فَوَعَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَالْتَفَتُّ إِلَى أَبِي فَقُلْتُ أَجِبْهُ‏.‏ قَالَ فَمَاذَا أَقُولُ فَالْتَفَتُّ إِلَى أُمِّي فَقُلْتُ أَجِيبِيهِ‏.‏ فَقَالَتْ أَقُولُ مَاذَا فَلَمَّا لَمْ يُجِيبَاهُ تَشَهَّدْتُ فَحَمِدْتُ اللَّهَ وَأَثْنَيْتُ عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ قُلْتُ أَمَّا بَعْدُ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي لَمْ أَفْعَلْ‏.‏ وَاللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَشْهَدُ إِنِّي لَصَادِقَةٌ، مَا ذَاكَ بِنَافِعِي عِنْدَكُمْ، لَقَدْ تَكَلَّمْتُمْ بِهِ وَأُشْرِبَتْهُ قُلُوبُكُمْ، وَإِنْ قُلْتُ إِنِّي فَعَلْتُ‏.‏ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي لَمْ أَفْعَلْ، لَتَقُولُنَّ قَدْ بَاءَتْ بِهِ عَلَى نَفْسِهَا، وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلاً ـ وَالْتَمَسْتُ اسْمَ يَعْقُوبَ فَلَمْ أَقْدِرْ عَلَيْهِ ـ إِلاَّ أَبَا يُوسُفَ حِينَ قَالَ ‏{‏فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ‏}‏ وَأُنْزِلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ سَاعَتِهِ فَسَكَتْنَا، فَرُفِعَ عَنْهُ وَإِنِّي لأَتَبَيَّنُ السُّرُورَ فِي وَجْهِهِ وَهْوَ يَمْسَحُ جَبِينَهُ وَيَقُولُ ‏"‏ أَبْشِرِي يَا عَائِشَةُ، فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ بَرَاءَتَكِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ وَكُنْتُ أَشَدَّ مَا كُنْتُ غَضَبًا فَقَالَ لِي أَبَوَاىَ قُومِي إِلَيْهِ‏.‏ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لاَ أَقُومُ إِلَيْهِ، وَلاَ أَحْمَدُهُ وَلاَ أَحْمَدُكُمَا، وَلَكِنْ أَحْمَدُ اللَّهَ الَّذِي أَنْزَلَ بَرَاءَتِي، لَقَدْ سَمِعْتُمُوهُ، فَمَا أَنْكَرْتُمُوهُ وَلاَ غَيَّرْتُمُوهُ، وَكَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ أَمَّا زَيْنَبُ ابْنَةُ جَحْشٍ فَعَصَمَهَا اللَّهُ بِدِينِهَا، فَلَمْ تَقُلْ إِلاَّ خَيْرًا، وَأَمَّا أُخْتُهَا حَمْنَةُ فَهَلَكَتْ فِيمَنْ هَلَكَ، وَكَانَ الَّذِي يَتَكَلَّمُ فِيهِ مِسْطَحٌ وَحَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ وَالْمُنَافِقُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ، وَهْوَ الَّذِي كَانَ يَسْتَوْشِيهِ وَيَجْمَعُهُ، وَهْوَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ هُوَ وَحَمْنَةُ قَالَتْ فَحَلَفَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ لاَ يَنْفَعَ مِسْطَحًا بِنَافِعَةٍ أَبَدًا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏وَلاَ يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ vوَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ‏}‏ ـ يَعْنِي مِسْطَحًا ـ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏أَلاَ تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‏}‏ حَتَّى قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ يَا رَبَّنَا إِنَّا لَنُحِبُّ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا، وَعَادَ لَهُ بِمَا كَانَ يَصْنَعُ‏.‏

Vertaling

Aboe Oesama verhaalde van Hisham ibn Oerwa, die zei:

"Mijn vader vertelde mij, van Aisja, die zei: Toen er over mij werd gesproken wat er werd gesproken, zonder dat ik daarvan op de hoogte was, stond de Boodschapper van Allah ﷺ op om een toespraak te houden. Hij sprak de Tashahhud uit, prees en verheerlijkte Allah zoals Hem toekomt, en zei vervolgens: 'Voorts, o mensen! Geef mij jullie advies betreffende personen die mijn familie hebben belasterd. Bij Allah, ik heb nooit iets slechts van mijn vrouw geweten. En zij beschuldigden haar met iemand waarvan ik bij Allah nooit iets slechts heb geweten; hij is nooit mijn huis binnengekomen of ik was aanwezig, en ik ben nooit op reis gegaan of hij ging met mij mee.' Sa'd ibn Mo'adh stond toen op en zei: 'O Boodschapper van Allah, sta ons toe hun hoofden af te slaan!' Vervolgens stond een man van de Banu Khazraj op – de moeder van Hassan ibn Thabit behoorde tot de stam van deze man – en zei: 'Je liegt! Bij Allah, als zij van de Aws waren geweest, zou je niet willen dat hun hoofden werden afgeslagen.' Er dreigde bijna onenigheid te ontstaan tussen de Aws en de Khazraj in de moskee, terwijl ik van niets wist. Aan het einde van die dag ging ik naar buiten voor een behoefte, vergezeld door Oemm Mistah. Zij struikelde en zei: 'Moge Mistah ten onder gaan!' Ik zei tegen haar: 'O moeder, waarom scheld je je eigen zoon uit?' Ze zweeg even, maar struikelde opnieuw en zei weer: 'Moge Mistah ten onder gaan!' Ik vroeg haar weer waarom ze haar zoon uitschold. Toen ze voor de derde keer struikelde en hetzelfde zei, berispte ik haar. Zij antwoordde: 'Bij Allah, ik scheld hem alleen maar uit vanwege jou.' Ik vroeg: 'Wat heeft dit met mij te maken?' Waarop zij mij het hele verhaal vertelde. Ik vroeg: 'Is dit werkelijk gebeurd?' Zij antwoordde: 'Ja, bij Allah.' Ik keerde terug naar huis, zo geschokt dat ik niet meer wist waarvoor ik eigenlijk naar buiten was gegaan. Ik werd ziek en zei tegen de Boodschapper van Allah ﷺ: 'Stuur mij naar het huis van mijn vader.' Hij stuurde een bediende met mij mee. Toen ik het huis binnenkwam, vond ik Oemm Roeman beneden en Aboe Bakr boven, die de Koran reciteerde. Mijn moeder vroeg: 'Wat brengt je hier, mijn dochter?' Ik vertelde haar alles, maar zij leek minder geraakt dan ik. Zij zei: 'Mijn dochter, maak je niet te druk. Bij Allah, er is nauwelijks een mooie vrouw die geliefd is bij haar man en medevrouwen heeft, of zij wordt benijd en er wordt kwaad over haar gesproken.' Maar ook zij voelde de zwaarte ervan niet zoals ik. Ik vroeg: 'Weet mijn vader hiervan?' Zij zei: 'Ja.' Ik vroeg: 'En de Boodschapper van Allah ﷺ?' Zij zei: 'Ja, ook de Boodschapper van Allah ﷺ.' Mijn ogen vulden zich met tranen en ik begon te huilen. Aboe Bakr hoorde mijn stem terwijl hij boven aan het reciteren was, kwam naar beneden en vroeg mijn moeder: 'Wat is er met haar?' Zij antwoordde: 'Zij heeft gehoord wat er over haar wordt gezegd.' Zijn ogen vulden zich met tranen en hij zei: 'Ik bezweer je bij Allah, mijn dochter, ga terug naar je huis.' Ik keerde terug naar huis. De Boodschapper van Allah ﷺ was inmiddels bij mij thuis gekomen en had mijn dienstmeisje naar mij gevraagd. Zij had gezegd: 'Bij Allah, ik ken geen enkel gebrek aan haar, behalve dat ze soms slaapt en dan een schaap binnenkomt dat haar deeg eet.' Sommige metgezellen berispten haar en zeiden: 'Spreek de waarheid tegen de Boodschapper van Allah ﷺ!' Uiteindelijk vertelden ze haar over de laster. Zij riep uit: 'Subhan Allah! Bij Allah, ik weet niets anders van haar dan wat een goudsmid weet van zuiver rood goud.' Het nieuws bereikte ook de man die beschuldigd werd, en hij zei: 'Subhan Allah! Bij Allah, ik heb nog nooit de eerbaarheid van een vrouw geschonden.' Aisja voegde eraan toe: 'Die man stierf later als martelaar op de weg van Allah.' De volgende ochtend kwamen mijn ouders bij mij en bleven totdat de Boodschapper van Allah ﷺ na het Asr-gebed bij mij kwam. Mijn ouders zaten aan weerszijden van mij. Hij prees en verheerlijkte Allah en zei: 'Voorts, o Aisja, als je een misdaad hebt begaan of onrecht hebt gedaan, keer je dan berouwvol tot Allah. Allah aanvaardt immers het berouw van Zijn dienaren.' Er zat een vrouw van de Ansar bij de deur. Ik dacht bij mezelf: 'Schaamt hij zich niet om zoiets te zeggen waar deze vrouw bij is?' De Boodschapper van Allah ﷺ vervolgde zijn vermaning. Ik wendde mij tot mijn vader en zei: 'Beantwoord hem.' Hij zei: 'Wat moet ik zeggen?' Toen wendde ik mij tot mijn moeder en zei: 'Beantwoord hem.' Zij zei: 'Wat moet ik zeggen?' Toen zij beiden zwegen, sprak ik zelf de Tashahhud uit, prees en verheerlijkte Allah zoals Hem toekomt, en zei: 'Voorts, bij Allah, als ik zeg dat ik het niet heb gedaan – en Allah getuigt dat ik de waarheid spreek – dan baat dat mij niets bij jullie, want jullie hebben het al aangenomen en jullie harten zijn ermee doordrenkt. En als ik zou bekennen dat ik het wel heb gedaan – terwijl Allah weet dat ik onschuldig ben – zouden jullie zeggen: Ze heeft het zelf toegegeven. Bij Allah, ik vind voor mij en jullie geen beter voorbeeld – ik probeerde de naam van Yaqub te herinneren maar kon het niet – dan de vader van Yusuf, toen hij zei: {Dus geduld is gepast, en Allah is de enige Die om hulp wordt gevraagd tegen wat jullie beschrijven.} Op datzelfde moment ontving de Boodschapper van Allah ﷺ openbaring en wij zwegen allen. Toen de openbaring beëindigd was, zag ik blijdschap op zijn gezicht terwijl hij het zweet van zijn voorhoofd veegde en zei: 'Verheug je, o Aisja! Allah heeft jouw onschuld geopenbaard.' Ik was op dat moment zeer boos. Mijn ouders zeiden tegen mij: 'Sta op en ga naar hem.' Maar ik zei: 'Bij Allah, ik zal niet naar hem opstaan, en ik zal hem niet prijzen, noch jullie beiden. Ik prijs alleen Allah, die mijn onschuld heeft geopenbaard. Jullie hebben het gerucht gehoord, maar hebben het niet verworpen noch tegengesproken.' Aisja placht te zeggen: 'Wat betreft Zainab bint Jahsh, Allah beschermde haar door haar godsdienstigheid; zij zei niets dan goeds over mij. Maar haar zus Hamna behoorde tot degenen die ten onder gingen. Degenen die over mij spraken waren Mistah, Hassan ibn Thabit en de hypocriet Abdullah ibn Ubayy; hij was degene die het verzamelde en verspreidde, en hij en Hamna hadden daarin het grootste aandeel.' Aboe Bakr zwoer daarop dat hij Mistah nooit meer iets zou geven. Toen openbaarde Allah de Verhevene het vers: {En laat degenen onder jullie die gunst en rijkdom bezitten...} tot het einde van het vers, verwijzend naar Aboe Bakr {...niet zweren dat zij niets zullen geven aan hun verwanten en de armen...} – verwijzend naar Mistah – tot Zijn woorden: {Houden jullie er niet van dat Allah jullie vergeeft? En Allah is Vergevensgezind, Barmhartig.} Hierop zei Aboe Bakr: 'Jazeker, bij Allah, o onze Heer! Wij houden ervan dat U ons vergeeft.' En hij hervatte zijn steun aan Mistah zoals hij voorheen deed.

Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.

Kernboodschap

Aïsja’s onschuld werd geopenbaard; Aboe Bakr hervatte daarna zijn steun aan Mistah.

Achtergrond & aanleiding

De overlevering beschrijft de laster tegen Aïsja en de openbaring van haar onschuld in soera an-Noer 24:11–22. Na de openbaring van 24:22 hervatte Aboe Bakr zijn hulp aan Mistah.

Moeilijke woorden uitgelegd
al-Ifk

De lasterlijke beschuldiging tegen Aïsja, die Allah in de Koran als leugen ontmaskerde.

Tashahhud

De geloofsgetuigenis die vaak aan het begin van een formele toespraak wordt uitgesproken.

Geduld is gepast

Een verwijzing naar de woorden van Yaʿqoeb: geduldig blijven en Allah om hulp vragen tegenover pijnlijke beschuldigingen.

Wat geleerden eruit halen

Geleerden halen hieruit dat beschuldigingen over iemands eer niet zonder bewijs mogen worden verspreid en dat een gemeenschap geruchten moet toetsen in plaats van ze door te vertellen. De Profeet ﷺ raadpleegde zijn metgezellen en zocht getuigenissen van mensen die Aïsja kenden; haar onschuld werd uiteindelijk door openbaring bevestigd. De passage over Aboe Bakr laat zien dat vergeving en het voortzetten van hulp aan een behoeftige passend zijn, ook wanneer die persoon ernstig heeft gekwetst. De vier soennitische wetscholen erkennen op grond van de Koranische regels rond laster het belang van bewijs en de ernstige gevolgen van een ongefundeerde beschuldiging van ontucht.

Lessen voor vandaag
  1. Deel een beschuldiging niet verder voordat je de feiten zorgvuldig hebt gecontroleerd.
  2. Steun iemand die doelwit is van laster met rustige woorden en een eerlijke getuigenis.
  3. Laat wrok je niet blijvend weerhouden van rechtmatige hulp; Aboe Bakr hervatte zijn steun nadat het vers over vergeving was geopenbaard.
De 6 kringen

Wat deze overlevering betekent van innerlijk naar samenleving — tik op een kring om te openen.

الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Elke dag een hadith, in jouw taal

De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.