Sahih Muslim, hadith 4607
Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ، حُمَيْدٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ، أَخْبَرَهُ مِنْ، فِيهِ إِلَى فِيهِ قَالَ انْطَلَقْتُ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَبَيْنَا أَنَا بِالشَّأْمِ إِذْ جِيءَ بِكِتَابٍ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى هِرَقْلَ يَعْنِي عَظِيمَ الرُّومِ - قَالَ - وَكَانَ دِحْيَةُ الْكَلْبِيُّ جَاءَ بِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى إِلَى هِرَقْلَ فَقَالَ هِرَقْلُ هَلْ هَا هُنَا أَحَدٌ مِنْ قَوْمِ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالُوا نَعَمْ - قَالَ - فَدُعِيتُ فِي نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَدَخَلْنَا عَلَى هِرَقْلَ فَأَجْلَسَنَا بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا مِنْ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا . فَأَجْلَسُونِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَجْلَسُوا أَصْحَابِي خَلْفِي ثُمَّ دَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ لَهُ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنِ الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ . قَالَ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَايْمُ اللَّهِ لَوْلاَ مَخَافَةَ أَنْ يُؤْثَرَ عَلَىَّ الْكَذِبُ لَكَذَبْتُ . ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُ كَيْفَ حَسَبُهُ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو حَسَبٍ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِن�� آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ لاَ . قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ . قَالَ وَمَنْ يَتَّبِعُهُ أَشْرَافُ النَّاسِ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ . قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ لاَ بَلْ يَزِيدُونَ . قَالَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ سَخْطَةً لَهُ قَالَ قُلْتُ لاَ . قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قَالَ قُلْتُ تَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالاً يُصِيبُ مِنَّا وَنُصِيبُ مِنْهُ . قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ . وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ صَانِعٌ فِيهَا . قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَمْكَنَنِي مِنْ كَلِمَةٍ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرَ هَذِهِ . قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قَالَ قُلْتُ لاَ . قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ حَسَبِهِ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو حَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي أَحْسَابِ قَوْمِهَا . وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ فِي آبَائِهِ مَلِكٌ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ . فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ . وَسَأَلْتُكَ عَنْ أَتْبَاعِهِ أَضُعَفَاؤُهُمْ أَمْ أَشْرَافُهُمْ فَقُلْتَ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ . فَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ يَذْهَبَ فَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنْ دِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَهُ سَخْطَةً لَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ . وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ إِذَا خَالَطَ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ فَزَعَمْتَ أَنَّكُمْ قَدْ قَاتَلْتُمُوهُ فَتَكُونُ الْحَرْبُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ سِجَالاً يَنَالُ مِنْكُمْ وَتَنَالُونَ مِنْهُ . وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى ثُمَّ تَكُونُ لَهُمُ الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ لاَ يَغْدِرُ . وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ . وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ . فَقُلْتُ لَوْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ ائْتَمَّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ . قَالَ ثُمَّ قَالَ بِمَ يَأْمُرُ كُمْ قُلْتُ يَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّلَةِ وَالْعَفَافِ قَالَ إِنْ يَكُنْ مَا تَقُولُ فِيهِ حَقًّا فَإِنَّهُ نَبِيٌّ وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَمْ أَكُنْ أَظُنُّهُ مِنْكُمْ وَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لأَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ وَلَيَبْلُغَنَّ مُلْكُهُ مَا تَحْتَ قَدَمَىَّ . قَالَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ وَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ وَ { يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ} فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ ارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ عِنْدَهُ وَكَثُرَ اللَّغْطُ وَأَمَرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا . قَالَ فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ خَرَجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ إِنَّهُ لَيَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ - قَالَ - فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا بِأَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ .
Isḥāq ibn Ibrāhīm al-Ḥanẓalī, Ibn Abī ʿUmar, Muḥammad ibn Rāfiʿ en ʿAbd ibn Ḥumayd hebben ons overgeleverd – de bewoording is van Ibn Rāfiʿ – Ibn Rāfiʿ en Ibn Abī ʿUmar zeiden: ‘Heeft ons overgeleverd’, terwijl de andere twee zeiden: ‘Heeft ons bericht’ – ʿAbd ar-Razzāq heeft ons bericht, Maʿmar heeft ons bericht, van az-Zuhrī, van ʿUbayd Allāh ibn ʿAbd Allāh ibn ʿUtba, van Ibn ʿAbbās, dat Abū Sufyān hem rechtstreeks heeft medegedeeld: Ik vertrok tijdens de wapenstilstand die tussen mij en de Boodschapper van Allah ﷺ heerste. Terwijl ik in Syrië was, werd er een brief van de Boodschapper van Allah ﷺ aan Hiraql, de keizer van de Romeinen, overhandigd. Diḥya al-Kalbī had deze brief gebracht en aan de gouverneur van Buṣrā gegeven, die hem vervolgens aan Hiraql doorgaf. Hiraql vroeg: ‘Is hier iemand uit het volk van deze man die beweert een profeet te zijn?’ Zij antwoordden: ‘Ja.’ Ik werd toen samen met enkele mannen van de Quraysh geroepen. Wij traden bij Hiraql binnen en hij liet ons voor hem zitten. Hij vroeg: ‘Wie van jullie is qua afkomst het nauwst verwant aan deze man die beweert een profeet te zijn?’ Abū Sufyān zei: ‘Ik ben het.’ Zij lieten mij voor hem zitten en mijn gezellen achter mij. Vervolgens riep hij zijn tolk en zei tegen hem: ‘Zeg tegen hen dat ik deze man zal ondervragen over degene die beweert een profeet te zijn. Als hij tegen mij liegt, spreekt hem dan tegen.’ Abū Sufyān zei: ‘Bij Allah, als ik niet bang was geweest dat leugens mij aangerekend zouden worden, zou ik zeker gelogen hebben.’ Vervolgens zei Hiraql tegen zijn tolk: ‘Vraag hem naar zijn afkomst onder jullie.’ Ik antwoordde: ‘Hij is van edele afkomst onder ons.’ Hij vroeg: ‘Was er een koning onder zijn voorvaderen?’ Ik antwoordde: ‘Nee.’ Hij vroeg: ‘Hebben jullie hem ervan beschuldigd te liegen voordat hij zei wat hij heeft gezegd?’ Ik antwoordde: ‘Nee.’ Hij vroeg: ‘Volgen de edelen van de mensen hem of de zwakkeren?’ Ik antwoordde: ‘De zwakkeren.’ Hij vroeg: ‘Worden zij meer of minder?’ Ik antwoordde: ‘Nee, zij worden juist meer.’ Hij vroeg: ‘Keert iemand van hen zich af van zijn godsdienst uit ontevredenheid nadat hij daarin is getreden?’ Ik antwoordde: ‘Nee.’ Hij vroeg: ‘Hebben jullie tegen hem gevochten?’ Ik antwoordde: ‘Ja.’ Hij vroeg: ‘Hoe verliep jullie strijd tegen hem?’ Ik antwoordde: ‘De oorlog tussen ons en hem gaat heen en weer; soms treft hij ons en soms treffen wij hem.’ Hij vroeg: ‘Schendt hij ooit een verbond?’ Ik antwoordde: ‘Nee, maar wij bevinden ons momenteel in een wapenstilstand met hem en weten niet wat hij daarin zal doen.’ Abū Sufyān zei: ‘Bij Allah, ik kon geen enkel woord toevoegen behalve dit.’ Hiraql vroeg: ‘Heeft iemand vóór hem deze uitspraak gedaan?’ Ik antwoordde: ‘Nee.’ Vervolgens zei hij tegen zijn tolk: ‘Zeg tegen hem: Ik heb je naar zijn afkomst gevraagd en jij beweerde dat hij van edele afkomst is onder jullie. Zo worden ook de boodschappers gezonden uit de edelsten van hun volk. Ik heb je gevraagd of er een koning onder zijn voorvaderen was en jij beweerde van niet. Als er een koning onder zijn voorvaderen was geweest, zou ik hebben gezegd dat hij een man is die het koningschap van zijn voorvaderen opeist. Ik heb je gevraagd naar zijn volgelingen, of zij zwakkeren of edelen waren, en jij zei dat zij zwakkeren zijn; en zij zijn nu eenmaal de volgelingen van de boodschappers. Ik heb je gevraagd of jullie hem ervan beschuldigden te liegen voordat hij zei wat hij heeft gezegd, en jij beweerde van niet. Ik weet dus dat hij het liegen tegenover mensen niet zou toestaan om vervolgens leugens over Allah te verzinnen. Ik heb je gevraagd of iemand zich afkeert van zijn godsdienst uit ontevredenheid nadat hij daarin is getreden, en jij beweerde van niet. Zo is het geloof wanneer het de harten binnendringt en zich ermee vermengt. Ik heb je gevraagd of zij toenemen of afnemen, en jij beweerde dat zij toenemen; zo is het geloof totdat het voltooid is. Ik heb je gevraagd of jullie tegen hem hebben gevochten, en jij beweerde dat jullie tegen hem hebben gevochten en dat de strijd heen en weer gaat, waarbij hij soms van jullie wint en jullie soms van hem. Zo worden de boodschappers beproefd, waarna de uiteindelijke overwinning voor hen is. Ik heb je gevraagd of hij verraad pleegt, en jij beweerde dat hij geen verraad pleegt; zo plegen de boodschappers geen verraad. Ik heb je gevraagd of iemand vóór hem deze uitspraak heeft gedaan, en jij beweerde van niet. Als iemand vóór hem deze uitspraak had gedaan, zou ik hebben gezegd dat hij een man is die een eerdere uitspraak navolgt.’ Vervolgens vroeg hij: ‘Wat beveelt hij jullie?’ Ik antwoordde: ‘Hij beveelt ons het gebed, de zakāt, het onderhouden van familiebanden en kuisheid.’ Hij zei: ‘Als wat jij over hem zegt waar is, dan is hij zeker een profeet. Ik wist al dat hij zou verschijnen, maar ik dacht niet dat hij uit jullie midden zou komen. Als ik wist dat ik veilig bij hem kon komen, zou ik graag willen dat ik hem ontmoette; en als ik bij hem was, zou ik zijn voeten wassen. Zijn heerschappij zal zeker reiken tot wat zich onder mijn voeten bevindt.’ Vervolgens liet hij de brief van de Boodschapper van Allah ﷺ brengen en las hem voor. Daarin stond: ‘In de naam van Allah, de Erbarmer, de Meest Genadige. Van Moehammad, de Boodschapper van Allah, aan Hiraql, de keizer van de Romeinen. Vrede zij met degene die de leiding volgt. Voorts: Ik nodig u uit tot de oproep van de Islam. Word moslim en u zult veilig zijn. Word moslim en Allah zal u tweemaal uw beloning geven. Maar als u zich afwendt, dan rust op u de zonde van de onderdanen. En:
“O mensen van het Boek, komt tot een woord dat gelijk is tussen ons en jullie: dat wij niemand aanbidden behalve Allah en niets met Hem vereenzelvigen, en dat sommigen van ons de anderen niet tot heren nemen naast Allah.” Als zij zich afwenden, zeg dan: “Getuigt dat wij moslims zijn.”’ Toen hij klaar was met het lezen van de brief, verhieven zich stemmen rondom hem, ontstond er veel tumult en gaf hij opdracht ons naar buiten te brengen. Toen wij naar buiten kwamen, zei ik tegen mijn gezellen: ‘De zaak van de zoon van Abū Kabsha is groot geworden; zelfs de koning van de Banī al-Aṣfar vreest hem!’ Ik bleef er zeker van dat de zaak van de Boodschapper van Allah ﷺ zou zegevieren, totdat Allah mij de Islam deed binnentreden.
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Hiraql herkende tekenen van profeetschap in Mohammeds ﷺ waarachtigheid.
Abū Sufyān vertelde over zijn ontmoeting met keizer Hiraql in Syrië tijdens de wapenstilstand met de Profeet ﷺ. Hiraql ondervroeg hem over Mohammed ﷺ en las daarna diens brief met de uitnodiging tot de Islam voor.
De keizer van het Byzantijnse Rijk, in de overlevering aangeduid als de heerser van de Romeinen.
Een verplichte vorm van liefdadigheid die moslims onder vastgestelde voorwaarden geven.
Een gemaakte afspraak of vredesovereenkomst die nagekomen moet worden.
Klassieke geleerden leiden uit Hiraqls vragen af dat waarachtigheid vóór de profeetschap, standvastige volgelingen en het nakomen van verdragen tekenen van de betrouwbaarheid van een boodschapper zijn. De overlevering benadrukt ook dat gelovigen in aantal kunnen groeien en dat boodschappers beproevingen doorstaan voordat de uiteindelijke overwinning komt. De oproep tot gebed, zakāt, familiebanden en kuisheid toont dat geloof verbonden is met aanbidding en goed karakter.
- Wees eerlijk, ook wanneer de waarheid je eigen positie niet ten goede komt.
- Kom afspraken en verdragen na, ook tegenover mensen met wie je een conflict hebt.
- Laat geloof zichtbaar worden in gebed, zorg voor familie en kuis gedrag.
Deze versie vertelt eveneens over Hiraqls vragen aan Abū Sufyān en zijn beoordeling van de tekenen van profeetschap.
Sahih Muslim · #4609 (Sahih)Deze overlevering vermeldt dat de Profeet ﷺ brieven stuurde naar heersers en sluit zo aan bij zijn brief aan Hiraql.
Sahih al-Bukhari · #2 (Sahih)De bekende overlevering over intenties onderstreept dat geloof en handelen oprechte gerichtheid vereisen.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.