Sunan Abi Dawud, hadis 2201
Przekazany przez Umar ibn al-Khattab. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Muhammad ibn Kathirprzekazał go Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ
- 4Muhammad ibn Ibrahim at‑Taymiمُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ
- 5Alqama ibn Waqqas al‑Laythiعَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ
- 6Umar ibn al‑Khattabعُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ لِدُنْيَا يُصِيبُهَا أَوِ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ " .
Opowiedział nam Muhammad ibn Kasir, poinformował nas Sufjan, opowiedział mi Jahja ibn Sa’id, od Muhammada ibn Ibrahima at-Tajmiego, od Alkamy ibn Wakkasa al-Lajsiego, który rzekł: Słyszałem, jak Umar ibn al-Chattab mówił: Wysłannik Allaha ﷺ powiedział:
„Zaprawdę, uczynki oceniane są według intencji i każdemu człowiekowi przypadnie tylko to, co zamierzył. Kto emigruje dla Allaha i Jego Wysłannika, tego emigracja jest dla Allaha i Jego Wysłannika; lecz kto emigruje dla korzyści doczesnych, które pragnie zyskać, lub dla kobiety, którą chce poślubić, tego emigracja jest ku temu, do czego emigrował”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Wartość czynu zależy od intencji, z jaką jest wykonywany.
Cel i zamiar, które człowiek nosi w sercu, podejmując dany czyn.
Emigracja ze względu na Allaha; w opisanej sytuacji wyjazd do miejsca, w którym można praktykować wiarę.
Klasyczni uczeni uznają intencję za czynnik określający religijną wartość czynów oraz odróżniający akt czci od zwyczaju. Podkreślają, że szczery zamiar sam w sobie nie sprawia, iż czyn jest ważny, jeśli nie zostały spełnione wymagane warunki. Cztery sunnickie szkoły prawa omawiają też, w odniesieniu do których konkretnych czynności intencja jest warunkiem; szczegóły różnią się w zależności od kwestii prawnej.
- Zanim podejmiesz działanie, zastanów się nad swoim celem i odnów intencję, gdy zauważysz, że szukasz przede wszystkim uznania.
- Uczyń codzienne czynności aktami czci, wykonując je ze szczerym i dozwolonym zamiarem.
- Nie oceniaj innych wyłącznie po ich widocznych czynach; ich wewnętrzna intencja jest znana Allahowi.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.