Sunan Abi Dawud, hadis 722
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od Abu Dawud aż do Proroka ﷺ
- 1Muhammad ibn al‑Musaffa al‑Himsiprzekazał go Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ
- 2Baqiyyaبَقِيَّةُ
- 3Az‑Zubaydiالزُّبَيْدِيُّ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Salimسَالِمٍ
- 6Abdullah ibn Umarعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ وَهُمَا كَذَلِكَ فَيَرْكَعُ ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ صُلْبَهُ رَفَعَهُمَا حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَلاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي السُّجُودِ وَيَرْفَعُهُمَا فِي كُلِّ تَكْبِيرَةٍ يُكَبِّرُهَا قَبْلَ الرُّكُوعِ حَتَّى تَنْقَضِيَ صَلاَتُهُ .
Opowiedział nam Muhammad ibn al-Musaffa al-Himsi, opowiedział nam Bakijja, opowiedział nam az-Zubajdi, od az-Zuhriego, od Salima, od Abdullaha ibn Umara, który powiedział: Gdy Wysłannik Allaha ﷺ wstawał do modlitwy, unosił ręce tak, aby znalazły się na wysokości jego ramion, następnie wypowiadał Takbir, trzymając je w tej pozycji, po czym wykonywał skłon. Następnie, gdy chciał wyprostować plecy, unosił je ponownie do wysokości ramion i mówił:
«Allah słyszy tego, kto Go chwali». Nie unosił rąk podczas pokłonu, lecz unosił je przy każdym Takbirze wypowiadanym przed skłonem aż do zakończenia modlitwy.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ podnosił ręce na początku modlitwy oraz przed pokłonem i po wyprostowaniu się z niego.
Wypowiedzenie „Allahu akbar”: Allah jest Największy.
Podnoszenie rąk w określonych momentach modlitwy.
Słowa „Samiʿa Allahu liman hamidah”, wypowiadane podczas podnoszenia się z pokłonu.
Uczeni uznają ten przekaz za dowód na podnoszenie rąk przy początkowym takbirze oraz podczas podnoszenia się z pokłonu. W szkołach prawa islamskiego istnieją różnice zdań co do podnoszenia rąk przed pokłonem i po wyprostowaniu się z niego: szkoła hanaficka zazwyczaj ogranicza tę praktykę do początku modlitwy, podczas gdy szkoły malikicka, szafiicka i hanbalicka zalecają ją w wymienionych momentach. Przekaz opisuje, że rąk nie podnosi się podczas pokłonu czołem.
- Starannie poznaj opisane pozycje modlitewne i wykonuj je spokojnie.
- Stosuj praktykę modlitewną poznaną na podstawie wiarygodnej wiedzy i szanuj uznane różnice między szkołami prawa islamskiego.
- Podczas podnoszenia się z pokłonu wypowiadaj pochwałę, pamiętając o jej znaczeniu.
Ten sahih przekaz Ibn Umara również opisuje podnoszenie rąk w określonych pozycjach modlitewnych i potwierdza wspomnianą tu praktykę.
Sunan Abi Dawud · #723 (Sahih)Ten sahih przekaz również omawia podnoszenie rąk podczas modlitwy i dostarcza dodatkowych informacji o przekazanej praktyce modlitewnej.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.