Sahih al-Bukhari, hadis 112
Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Abu Hurayra
- 1Abu Nu'aym al‑Fadl ibn Dukaynprzekazał go al‑Bukhariأَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ
- 2Shaybanشَيْبَانُ
- 3Yahyaيَحْيَى
- 4Abu Salamaأَبِي سَلَمَةَ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ خُزَاعَةَ، قَتَلُوا رَجُلاً مِنْ بَنِي لَيْثٍ عَامَ فَتْحِ مَكَّةَ بِقَتِيلٍ مِنْهُمْ قَتَلُوهُ، فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ، فَخَطَبَ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْقَتْلَ ـ أَوِ الْفِيلَ شَكَّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ـ وَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُؤْمِنِينَ، أَلاَ وَإِنَّهَا لَمْ تَحِلَّ لأَحَدٍ قَبْلِي، وَلاَ تَحِلُّ لأَحَدٍ بَعْدِي أَلاَ وَإِنَّهَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، أَلاَ وَإِنَّهَا سَاعَتِي هَذِهِ حَرَامٌ، لاَ يُخْتَلَى شَوْكُهَا، وَلاَ يُعْضَدُ شَجَرُهَا، وَلاَ تُلْتَقَطُ سَاقِطَتُهَا إِلاَّ لِمُنْشِدٍ، فَمَنْ قُتِلَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُعْقَلَ، وَإِمَّا أَنْ يُقَادَ أَهْلُ الْقَتِيلِ ". فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " اكْتُبُوا لأَبِي فُلاَنٍ ". فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلاَّ الإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي بُيُوتِنَا وَقُبُورِنَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ الإِذْخِرَ، إِلاَّ الإِذْخِرَ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ يُقَالُ يُقَادُ بِالْقَافِ. فَقِيلَ لأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَىُّ شَىْءٍ كَتَبَ لَهُ قَالَ كَتَبَ لَهُ هَذِهِ الْخُطْبَةَ.
Opowiedział nam Abu Nu’ajm Al-Fadl ibn Dukajn, który rzekł: Opowiedział nam Szajban, od Jahji, od Abu Salamy, od Abu Hurajry, że plemię Chuza’a zabiło mężczyznę z Banu Lajs w roku Podboju Mekki w odwecie za jednego ze swoich, który został wcześniej zamordowany. Prorok ﷺ został o tym poinformowany; dosiadł więc swojego wierzchowca i przemówił do ludzi, mówiąc:
«Zaprawdę, Allah ochronił Mekkę przed rozlewem krwi – lub przed słoniem, powątpiewał Abu Abdullah – i dał władzę nad nią Swemu Posłańcowi ﷺ oraz wierzącym. Wiedzcie, że nikomu przede mną nie wolno było w niej walczyć i nikomu po mnie nie będzie wolno. Zaprawdę, została mi ona udostępniona jedynie na kilka godzin tamtego dnia. A teraz, w tej chwili, jest święta: nie wolno wyrywać jej ciernistych krzewów, ścinać drzew ani podnosić zgubionych przedmiotów, chyba że w celu ich publicznego ogłoszenia. Ktokolwiek zostanie zabity, jego krewni mają prawo wyboru między dwoma opcjami: otrzymaniem odszkodowania (dija) lub zastosowaniem prawa odwetu wobec zabójcy». Wtedy podszedł mężczyzna z Jemenu i powiedział: «O Posłańcze Allaha, zapisz to dla mnie!». On odpowiedział: «Zapiszcie to dla Abu Fulana». Pewien mężczyzna z Kurajszytów wtrącił: «Z wyjątkiem rośliny idhchir, o Posłańcze Allaha, gdyż używamy jej w naszych domach i grobach». Prorok ﷺ odrzekł: «Z wyjątkiem idhchir, z wyjątkiem idhchir». Abu Abdullah skomentował: Mówi się „jukadu” przez kaf. Gdy zapytano Abu Abdullaha, co mu zapisano, odpowiedział: Zapisano mu tę chutbę.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ potwierdził świętość Mekki i polecił spisać swoje przemówienie.
W roku zdobycia Mekki Chuza'a zabił mężczyznę z Banu Laith w odwecie za członka swojego plemienia. Prorok ﷺ wygłosił wtedy przemówienie o świętości Mekki i na prośbę mężczyzny z Jemenu polecił je spisać.
Świadczenie finansowe wypłacane krewnym osoby, która została zabita.
Prawomocna kara, w której sprawca zostaje ukarany za śmierć ofiary zgodnie z ustanowionymi zasadami.
Przedmiot znaleziony przez kogoś w miejscu publicznym, który należy ogłosić, aby właściciel mógł go odzyskać.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że Mekka ma szczególny status świętego miejsca: nie wolno niszczyć jej roślin ani drzew, a znalezione przedmioty należy zgłaszać. Wyjątek dotyczący trawy idhkhir pokazuje, że przy stosowaniu zasad można uwzględniać wyraźną potrzebę praktyczną. Przekaz ukazuje również znaczenie spisywania wiedzy, by ją zachować. W przypadku zabójstwa odszkodowanie za zabójstwo lub odwet należą do praw krewnych ofiary, lecz ich zastosowanie podlega zasadom i kompetencjom prawa islamskiego, a nie samosądowi.
- Starannie zapisuj ważną wiedzę i przekazuj ją rzetelnie, aby inni mogli z niej korzystać.
- Szanuj świętość Mekki i nie niszcz przyrody ani mienia na terenie świętego miejsca.
- Sprawy dotyczące zabójstwa rozstrzygaj zgodnie ze sprawiedliwymi procedurami; nie wymierzaj samodzielnie odwetu.
Ten przekaz dotyczy również przekazywania wiedzy i wspomina, że Abu Hurajra zachował i przekazał wiele hadisów Proroka ﷺ.
Sahih al-Bukhari · #111 (Sahih)Ali omawia w nim to, co zapisał od Proroka ﷺ; razem z tym przekazem podkreśla to, że spisywanie wiedzy jest uznaną metodą jej zachowywania.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.