Sahih al-Bukhari, hadis 2301
Przekazany przez Abdur-Rahman ibn Awf. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdur-Rahman ibn Awf
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ، وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ، فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لاَ أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ، كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ. فَكَاتَبْتُهُ عَبْدُ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلاَلٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ، لاَ نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ. فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنَ الأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا، فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمُ ابْنَهُ، لأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا، وَكَانَ رَجُلاً ثَقِيلاً، فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ. فَبَرَكَ، فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لأَمْنَعَهُ، فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي، حَتَّى قَتَلُوهُ، وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ، وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِ. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ
Opowiedział nam Abdul-Aziz ibn Abdullah, który rzekł: Opowiedział mi Yusuf ibn al-Madżiszun, od Saliha ibn Ibrahima ibn Abdur-Rahmana ibn Aufa, od jego ojca, od jego dziadka Abdur-Rahmana ibn Aufa —niech Allah będzie z niego zadowolony—, który powiedział:
«Zawarłem pisemną umowę z Umayyah ibn Chalafem, na mocy której on miał chronić moje mienie i rodzinę w Mekce, a ja jego w Medynie. Gdy wspomniałem w dokumencie imię ar-Rahman, on rzekł: 'Nie znam ar-Rahmana; zapisz mnie imieniem, którego używałeś w czasach przedislamskich'. Zapisałem więc swoje imię jako Abdu Amr. W dniu bitwy pod Badrem, gdy ludzie spali, wyszedłem na górę, aby go ukryć. Bilal go zobaczył i poszedł do zgromadzenia Ansarów, mówiąc: 'Umayyah ibn Chalaf! Oby nie było dla mnie ratunku, jeśli Umayyah się uratuje!'. Grupa Ansarów ruszyła za nami. Obawiając się, że nas dogonią, zostawiłem im jego syna, by ich zająć, lecz zabili go i mimo to nalegali, by nas ścigać. Umayyah był mężczyzną otyłym; gdy nas dopadli, powiedziałem mu: 'Klęknij', i ukląkł. Rzuciłem się na niego, by go osłonić, ale przebijali mieczami pod moim ciałem, aż go zabili, a jeden z nich zranił moją stopę mieczem». (Podprzekaziciel rzekł: «Abdur-Rahman ibn Auf pokazywał nam bliznę po tej ranie na grzbiecie stopy»). Abu Abdullah skomentował: «Yusuf słyszał to od Saliha, a Ibrahim od swojego ojca».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Pis emna umowa o wzajemnej ochronie pozostawała w mocy mimo różnicy wyznania.
Abd ar-Rahman ibn Awf opisuje pisemne porozumienie z Umayyą ibn Khalafem dotyczące wzajemnej ochrony ich dóbr w Mekce i Medynie. Podczas bitwy pod Badr próbował chronić Ummayę, lecz zabiła go grupa Ansarów.
Utrwalone porozumienie, w którym obie strony określają swoje zobowiązania.
Mieszkańcy Medyny, którzy wspierali Proroka ﷺ i emigrantów.
Okres przed islamem, nazywany po arabsku al-dżahilijją.
Uczeni wywodzą z tej relacji, że zawieranie dozwolonych umów i wywiązywanie się z nich ma wielkie znaczenie, także wtedy, gdy druga strona nie jest muzułmaninem. Umowa pokazuje również, że przedstawicielstwo i wzajemną ochronę można ustalić jako porozumienia handlowe. Abd ar-Rahman zwrócił się do Ummayi, używając jego dawnego imienia, ponieważ było mu ono znane; nie jest to ogólne wezwanie do ukrywania muzułmańskiego imienia. Wydarzenia pod Badr ukazują ponadto napięcie między osobistą umową a sytuacją wojenną, ale same w sobie nie ustanawiają ogólnej zasady, że należy chronić wroga w każdych okolicznościach.
- Jasno zapisuj ważne umowy handlowe i precyzuj zobowiązania obu stron.
- Dotrzymuj ważnej umowy, także jeśli druga strona wyznaje inną religię.
- W sytuacji konfliktu uważnie rozważ obowiązujące zobowiązania i pozostaw ocenę sytuacji kompetentnym osobom.
Relacja ta znajduje się w tym samym rozdziale, blisko tego przekazu, i uzupełnia kontekst zasad dotyczących przedstawicielstwa i umów.
Sahih al-Bukhari · #2302 (Sahih)Ta relacja sahih z tego samego rozdziału pomaga umiejscowić szersze omówienie transakcji i umów w Sahih al-Bukhari.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.