Sahih al-Bukhari, hadis 2356
Przekazany przez Abdullah ibn Masud. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Abdanprzekazał go al‑Bukhariعَبْدَانُ
- 2Abu Hamzaأَبِي حَمْزَةَ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Shaqiqشَقِيقٍ
- 5Abdullahعَبْدِ اللَّهِ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ، هُوَ عَلَيْهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ" فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} الآيَةَ. فَجَاءَ الأَشْعَثُ فَقَالَ مَا حَدَّثَكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، فِيَّ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ، كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي فَقَالَ لِي " شُهُودَكَ ". قُلْتُ مَا لِي شُهُودٌ. قَالَ " فَيَمِينَهُ ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ. فَذَكَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْحَدِيثَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ تَصْدِيقًا لَهُ.
Opowiedział nam Abdan, od Abu Hamzy, od Al-A’masza, od Szakika, od Abdullaha —niech Allah będzie z niego zadowolony—, który rzekł: Prorok ﷺ powiedział:
«Kto przysięga fałszywie, aby zawłaszczyć majątek drugiego człowieka, spotka Allaha, gdy Ten będzie na niego gniewny». Wówczas Allah Najwyższy objawił: {Zaprawdę ci, którzy sprzedają przymierze Allaha i swoje przysięgi za marną cenę...} [3:77]. Potem przyszedł Al-Aszas i powiedział: «Co opowiedział wam Abu Abdur-Rahman? Ten werset został objawiony w mojej sprawie. Miałem studnię na ziemi mojego kuzyna, a on rzekł do mnie: „Przyprowadź swoich świadków”. Odpowiedziałem: „Nie mam świadków”. On na to: „W takim razie niech on złoży przysięgę”. Powiedziałem: „O Posłańcze Allaha! Wtedy on z pewnością przysięgnie [fałszywie]”. Wówczas Prorok ﷺ wspomniał ten hadis, a Allah objawił to jako potwierdzenie jego słów».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Fałszywa przysięga w celu przywłaszczenia sobie cudzej własności ściąga ciężki gniew Boży.
Al-Asz'as ibn Kajs opowiedział, że spierał się o studnię na ziemi swojego kuzyna. Gdy nie miał świadków, Prorok ﷺ wskazał, że druga strona może złożyć przysięgę. Al-Asz'as obawiał się, że złoży ona fałszywą przysięgę; następnie przytoczono werset 3:77 jako potwierdzenie powagi tego ostrzeżenia.
Przysięga, w której ktoś świadomie kłamie, na przykład po to, by rozstrzygnąć spór sądowy na swoją korzyść.
Zabranie pieniędzy, ziemi lub innych dóbr należących do kogoś innego bez przysługującego do nich prawa.
Tymczasowa korzyść doczesna, która nie jest warta złamania przymierza z Allahem.
Klasyczni uczeni wyjaśniają, że świadoma fałszywa przysięga składana w celu odebrania komuś jego prawa należy do grzechów ciężkich. Ostrzeżenie podkreśla, że wyrok sądu nie sprawia, iż własność staje się prawnie nabyta, jeśli przysięga była kłamliwa. Sunnickie szkoły prawa uznają znaczenie dowodów i przysięgi pozwanego w sporach; żadna z tych procedur nie zezwala na świadome kłamstwo ani zatrzymanie cudzej własności.
- W sporze uczciwie przedstaw wszystkie dostępne dokumenty i zeznania świadków; nigdy nie fałszuj dowodów.
- Przysięgaj tylko wtedy, gdy mówisz prawdę; nigdy nie używaj przysięgi, by zdobyć cudze pieniądze lub ziemię.
- Napraw wyrządzoną krzywdę, zwracając bezprawnie uzyskaną własność jej prawowitemu właścicielowi.
Ten przekaz z tej samej relacji również podkreśla, że przysięga, za pomocą której ktoś bezprawnie rości sobie prawa do cudzej własności, pociąga za sobą poważne konsekwencje.
Sahih al-Bukhari · #2355 (Sahih)Ten przekaz sahih opisuje surową groźbę dla tego, kto używa fałszywej przysięgi, aby odebrać muzułmaninowi jego własność.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.