Niesprawiedliwości · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 2468

Przekazany przez Abdullah ibn Abbas. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Niesprawiedliwości
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Przekazał Abdullah ibn Abbas

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ فَحَجَجْتُ مَعَهُ فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالإِدَاوَةِ، فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ، فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنَ الإِدَاوَةِ، فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ لَهُمَا ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ‏}‏ فَقَالَ وَاعَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ، ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ، فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ، وَهْىَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ، وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا، فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنَ الأَمْرِ وَغَيْرِهِ، وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الأَنْصَارِ، فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي، فَرَاجَعَتْنِي، فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي، فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ، وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ‏.‏ فَأَفْزَعَنِي، فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ‏.‏ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي، فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَىْ حَفْصَةُ، أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ‏.‏ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ، أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَتَهْلِكِينَ لاَ تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تُرَاجِعِيهِ فِي شَىْءٍ وَلاَ تَهْجُرِيهِ، وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ، وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا، فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً، فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا، وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ‏.‏ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ‏.‏ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لاَ، بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ، طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ‏.‏ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ، كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ، فَجَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي، فَصَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا، فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ، فَإِذَا هِيَ تَبْكِي‏.‏ قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لاَ أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ‏.‏ فَخَرَجْتُ، فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ، فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ، فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ، فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلاَمٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَدَخَلَ، فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ خَرَجَ، فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ، فَصَمَتَ، فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ، فَذَكَرَ مِثْلَهُ، فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلاَمَ‏.‏ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَذَكَرَ مِثْلَهُ، فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا، فَإِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ، فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ، قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ، مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ، ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَىَّ، فَقَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قُلْتُ ـ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ رَأَيْتَنِي، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَذَكَرَهُ، فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي، وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ، فَقُلْتُ لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى، فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ، ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ، فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلاَثَةٍ‏.‏ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ، فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا، وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ، وَكَانَ مُتَّكِئًا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي‏.‏ فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ، وَكَانَ قَدْ قَالَ ‏"‏ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا ‏"‏‏.‏ مِنْ شِدَّةِ مَوْجَدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ‏.‏ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا، فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا، وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً، أَعُدُّهَا عَدًّا‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ‏"‏‏.‏ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ، فَقَالَ ‏"‏ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا، وَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَىَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ قَالَ ‏{‏يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ عَظِيمًا‏}‏ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ‏.‏ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ، فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Jahja ibn Bukajr, opowiedział nam Al-Lajs, od Ukajla, od Ibn Szihaba, który rzekł: Poinformował mnie Ubajdullah ibn Abdullah ibn Abi Saur, od Abdullaha ibn Abbasa —niech Allah będzie z nich obu zadowolony—, który powiedział: Zawsze pragnąłem zapytać Umara —niech Allah będzie z niego zadowolony— o dwie kobiety spośród żon Proroka ﷺ, do których Allah powiedział: {Jeśli pokutujecie przed Allahem, wasze serca skłoniły się [ku temu, co Mu nie miłe]} [66:4]. Odbyłem z nim Hadżdż i w drodze powrotnej odszedł on na bok, by odpowiedzieć na wezwanie natury, a ja odszedłem wraz z nim, niosąc naczynie z wodą. Gdy wrócił, polałem wodę na jego ręce z naczynia i dokonał on ablucji. Powiedziałem:

„O Wodzu Wiernych! Kim są te dwie kobiety spośród żon Proroka ﷺ, do których Allah powiedział: {Jeśli pokutujecie przed Allahem}?”. Odpowiedział: „Dziwi mnie twoje pytanie, o Ibn Abbasie! To Aisza i Hafsa”. Następnie Umar kontynuował opowieść, mówiąc: „Ja i mój sąsiad z Ansarów z Banu Umajja ibn Zajd, mieszkający w Awali Al-Madiny, odwiedzaliśmy Proroka ﷺ na zmianę. On szedł jednego dnia, a ja drugiego. Kiedy ja szedłem, przynosiłem mu wieści o tym, co wydarzyło się danego dnia w sprawie nakazów i instrukcji, a kiedy on szedł, robił to samo dla mnie. My, lud Kurajszytów, mieliśmy zwyczaj dominować nad naszymi kobietami, ale gdy przybyliśmy żyć wśród Ansarów, zauważyliśmy, że ich kobiety mają przewagę nad swoimi mężczyznami, więc nasze kobiety zaczęły przejmować zwyczaje kobiet Ansarów. Pewnego razu krzyknąłem na moją żonę, a ona odpowiedziała mi tym samym tonem, co mi się nie spodobało. Powiedziała: 'Dlaczego przeszkadza ci, że ci odpowiadam? Na Allaha, żony Proroka ﷺ odpowiadają mu, a niektóre z nich mogą nie odzywać się do niego przez cały dzień aż do nocy'. To, co powiedziała, przestraszyło mnie i rzekłem do niej: 'Ktokolwiek z nich tak postąpi, będzie wielką przegraną'. Następnie ubrałem się i poszedłem do Hafsyy, pytając ją: 'Czy któraś z was gniewa Posłańca Allaha ﷺ przez cały dzień aż do nocy?'. Odpowiedziała twierdząco. Rzekłem: 'Jest osobą zgubioną i przegraną! Czy nie obawia się, że Allah rozgniewa się gniewem Jego Posłańca ﷺ i przez to zginie? Nie proście Posłańca Allaha ﷺ o zbyt wiele, nie sprzeciwiajcie mu się w żadnym wypadku i nie opuszczajcie go. Żądajcie ode mnie, czego chcecie, i nie dajcie się skusić do naśladowania waszej sąsiadki (czyli Aiszy) w jej zachowaniu wobec Proroka, gdyż jest ona piękniejsza od ciebie i bardziej ukochana przez Posłańca Allaha ﷺ'. W tamtych dniach krążyły pogłoski, że Ghassan przygotowuje swoje konie do najazdu na nas. Mój towarzysz udał się do Proroka ﷺ w swojej kolejce, a wrócił wieczorem, gwałtownie pukając do moich drzwi i pytając, czy śpię. Przestraszyłem się mocnym pukaniem i wyszedłem do niego. Powiedział, że stało się coś wielkiego. Zapytałem: 'Co to takiego? Czy przybył Ghassan?'. Odpowiedział, że to coś gorszego i poważniejszego, dodając, że Posłaniec Allaha ﷺ rozwiódł się ze wszystkimi swoimi żonami. Powiedziałem: 'Hafsa jest zgubiona i przegrana! Spodziewałem się, że to kiedyś nastąpi'. Ubrałem się więc i odmówiłem modlitwę poranną z Prorokiem ﷺ. Następnie Prorok ﷺ wszedł do górnej komnaty i pozostał tam sam. Poszedłem do Hafsyy i zastałem ją płaczącą. Zapytałem: 'Dlaczego płaczesz? Czy cię nie ostrzegałem? Czy Posłaniec Allaha ﷺ rozwiódł się z wami?'. Odpowiedziała: 'Nie wiem. Jest tam w górnej komnacie'. Wyszedłem i udałem się do minbaru, gdzie zastałem grupę ludzi, z których niektórzy płakali. Usiadłem z nimi na chwilę, ale nie mogłem znieść tej sytuacji. Poszedłem do górnej komnaty, w której był Prorok ﷺ, i poprosiłem jego czarnoskórego sługę: 'Czy poprosisz o pozwolenie dla Umara?'. Sługa wszedł, porozmawiał z Prorokiem ﷺ i wyszedł, mówiąc: 'Wspomniałem o tobie, ale milczał'. Odszedłem i usiadłem z ludźmi przy minbarze, ale znów nie mogłem tego znieść, więc wróciłem do sługi i powiedziałem: 'Czy poprosisz o pozwolenie dla Umara?'. Wszedł i przyniósł tę samą odpowiedź. Gdy odchodziłem, sługa zawołał mnie, mówiąc: 'Posłaniec Allaha ﷺ udzielił ci pozwolenia'. Wszedłem do Proroka i zobaczyłem go leżącego na palmowej macie bez posłania, a mata odcisnęła ślady na jego boku; opierał się na skórzanej poduszce wypchanej włóknem palmowym. Przywitałem się z nim i, wciąż stojąc, zapytałem: 'Czy rozwiódłeś się ze swoimi żonami?'. Podniósł na mnie wzrok i odpowiedział przecząco. Wtedy powiedziałem, wciąż stojąc i starając się go uspokoić: 'Posłuchaj, co powiem, o Posłańcu Allaha! My, lud Kurajszytów, mieliśmy zwyczaj dominować nad naszymi kobietami, ale gdy przybyliśmy do ludu, którego kobiety dominują nad nimi...'. Umar opowiedział całą historię o swojej żonie. Na to Prorok ﷺ uśmiechnął się. Umar ciągnął dalej: 'Potem powiedziałem: Poszedłem do Hafsyy i rzekłem jej: Nie daj się skusić do naśladowania twojej towarzyszki (Aiszy), gdyż jest ona piękniejsza od ciebie i bardziej ukochana przez Proroka'. Prorok ﷺ uśmiechnął się ponownie. Widząc jego uśmiech, usiadłem i rozejrzałem się po pokoju, i na Allaha, nie zobaczyłem w nim nic ważnego poza trzema wyprawionymi skó

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

‘Umar vertelt hoe de Profeet ﷺ kierował swoją rodziną i wybrał życie przyszłe.

Kontekst i przyczyna

‘Umar opowiada o okresie, w którym Prorok ﷺ odsunął się od swoich żon po napiętej sytuacji i ujawnieniu poufnej informacji. Przekaz opisuje również zesłanie wersetów wyboru w Koranie 33:28–29.

Objaśnienie trudnych słów
Mushraba

Podwyższona, skromna izba lub górne pomieszczenie.

Wersety wyboru

Koran 33:28–29, w których żony Proroka ﷺ mogły wybrać między dobrami doczesnymi a Allahem, Jego Posłańcem i życiem przyszłym.

‘Awali al-Madina

Wyżej położone przedmieścia i wsie wokół Medyny.

Wnioski uczonych

Klasyczni uczeni wyciągają z tego wniosek, że nieporozumienia małżeńskie należy rozwiązywać mądrze i powściągliwie, a poufnych informacji nie powinno się pochopnie przekazywać dalej. Wersety wyboru ukazują szczególną pozycję i odpowiedzialność żon Proroka ﷺ. Uczeni wskazują także na jego skromny styl życia oraz przemijalność doczesnego dobrobytu. Wzmianka o miesiącu wyjaśnia, że miesiąc islamski może liczyć dwadzieścia dziewięć lub trzydzieści dni.

Lekcje na dziś
  1. Rozmawiaj o napięciach w domu spokojnie i z szacunkiem, nie poniżając się nawzajem ani nie używając ostrych słów.
  2. Traktuj powierzone informacje z rozwagą i nie udostępniaj ich innym bez uzasadnionego powodu.
  3. Nie pozwól, by majątek i status wyznaczały to, co cenisz; kieruj swoje wybory ku Allahowi i życiu przyszłemu.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.