Sahih al-Bukhari, hadis 2539
Przekazany przez Al-Miswar ibn Makhrama. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Ibn Abu Maryamprzekazał go al‑Bukhariابْنُ أَبِي مَرْيَمَ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ذَكَرَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ، فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ " إِنَّ مَعِي مَنْ تَرَوْنَ، وَأَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَىَّ أَصْدَقُهُ، فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا الْمَالَ، وَإِمَّا السَّبْىَ، وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ ". وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم انْتَظَرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً حِينَ قَفَلَ مِنَ الطَّائِفِ، فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلاَّ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا. فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ، فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ جَاءُونَا تَائِبِينَ، وَإِنِّي رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ، فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ ذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ ". فَقَالَ النَّاسُ طَيَّبْنَا ذَلِكَ. قَالَ " إِنَّا لاَ نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ ". فَرَجَعَ النَّاسُ، فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا، فَهَذَا الَّذِي بَلَغَنَا عَنْ سَبْىِ هَوَازِنَ. وَقَالَ أَنَسٌ قَالَ عَبَّاسٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَادَيْتُ نَفْسِي، وَفَادَيْتُ عَقِيلاً.
Przekazali Marwan i Al-Miswar ibn Machrama: Gdy delegacja plemienia Hawazin przybyła do Proroka ﷺ, poprosili go o zwrot ich mienia i jeńców. Prorok ﷺ wstał i rzekł do nich:
„Mam przy sobie innych ludzi, jak widzicie, a najmilszą mi mową jest prawda; wybierzcie więc jedną z dwóch grup: albo mienie, albo jeńców, gdyż wstrzymałem się z ich podziałem”. Prorok ﷺ czekał na nich ponad dziesięć nocy od swojego powrotu z Ta’if. Kiedy stało się dla nich jasne, że Prorok ﷺ nie zwróci im niczego poza jedną z tych dwóch rzeczy, powiedzieli: „Wybieramy naszych jeńców”. Wówczas Prorok ﷺ wstał wśród ludzi, oddał chwałę i pochwałę Allahowi, tak jak na to zasługuje, po czym rzekł: „A zatem, wasi bracia przybyli do nas skruszeni, uznałem więc za słuszne zwrócić im ich jeńców. Kto z was chce uczynić to z dobrej woli, niech to uczyni; a kto woli zachować swój udział, aż zrekompensujemy mu to pierwszym łupem wojennym, który Allah nam przyzna, niech tak postąpi”. Ludzie odpowiedzieli: „Zgadzamy się na to z dobrej woli”. On zaś rzekł: „Nie wiemy, kto z was wyraził zgodę, a kto nie; wróćcie więc i niech wasi przywódcy przekażą nam waszą decyzję”. Ludzie odeszli, naradzili się ze swoimi przywódcami, a następnie wrócili do Proroka ﷺ i poinformowali go, że wszyscy wyrazili zgodę i pozwolenie z dobrej woli. To właśnie dotarło do nas w sprawie jeńców z Hawazin. Anas przekazał również, że Abbas rzekł do Proroka ﷺ: „Wykupiłem siebie oraz wykupiłem Akila”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ poprosił o dobrowolną zgodę na uwolnienie jeńców.
Po powrocie z Ta’if delegacja Hawazin poprosiła o zwrot ich dobytku i jeńców. Prorok ﷺ pozwolił ludziom wybrać między tymi dwiema sprawami i poprosił ich o zgodę, zanim jeńcy zostali uwolnieni.
Arabskie plemię, którego członkowie przybyli do Proroka ﷺ po wydarzeniach pod Hunajn.
Jeńcy pojmani podczas konfliktu.
Wyznaczeni przedstawiciele, którzy przekazywali przywódcom decyzje swoich grup.
Uczeni wnioskują z tej relacji, że przywódca powinien sprawiedliwie rozporządzać cudzą własnością i nie może zrzec się czyjegoś udziału bez zgody osoby uprawnionej. Dlatego Prorok ﷺ nie poprzestał na ustnej zgodzie wyrażonej publicznie, lecz pozwolił ludziom także naradzić się osobno i potwierdzić decyzję za pośrednictwem przedstawicieli. Uczeni zwracają ponadto uwagę na jego współczucie dla ludzi okazujących skruchę oraz na znaczenie uczciwego przedstawienia tego, co wspólnota może, a czego nie może zwrócić.
- Uzyskaj wyraźną zgodę, zanim zrzeczesz się w imieniu innych ich własności lub praw.
- Przy trudnej decyzji jasno przedstaw dostępne możliwości i konsekwencje każdej z nich.
- Daj ludziom możliwość wspólnej narady i starannego potwierdzenia zgody.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.