Walka na Drodze Allaha · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 3045

Przekazany przez Abu Hurayrah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Walka na Drodze Allaha
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Przekazał Abu Hurayrah

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ ـ وَهْوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ، فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهْوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَىٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لِحْيَانَ، فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَىْ رَجُلٍ، كُلُّهُمْ رَامٍ، فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنَ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ‏.‏ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ، فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ، وَأَحَاطَ بِهِمُ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمُ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ، وَلَكُمُ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ، وَلاَ نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا‏.‏ قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لاَ أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ، اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ‏.‏ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ، فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ، فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلاَثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ، مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ، فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ، وَاللَّهِ لاَ أَصْحَبُكُمْ، إِنَّ فِي هَؤُلاَءِ لأُسْوَةً‏.‏ يُرِيدُ الْقَتْلَى، فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ، فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ، فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ، وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ، فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًا، فَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ، فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ، فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لأَفْعَلَ ذَلِكَ‏.‏ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ، وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ، وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ، وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنَ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا، فَلَمَّا خَرَجُوا مِنَ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ، قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ‏.‏ فَتَرَكُوهُ، فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلاَ أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا‏.‏ وَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًا عَلَى أَىِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِي وَذَلِكَ فِي ذَاتِ الإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْ يُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِ فَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ، فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا، فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ، فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا، وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَىْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ، وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلاً مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ، فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنَ الدَّبْرِ، فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ، فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Abu al-Jaman, poinformował nas Szu’ajb, od az-Zuhriego, który powiedział: Poinformował mnie Amr ibn Abi Sufjan ibn Asid ibn Dżarija as-Sakafi – będący sprzymierzeńcem Banu Zuhra i towarzyszem Abu Hurajry – że Abu Hurajra (niech Allah będzie z niego zadowolony) rzekł: Wysłannik Allaha ﷺ wysłał dziesięcioosobowy oddział zwiadowczy jako sarijję i mianował nad nimi dowódcą Asima ibn Sabita al-Ansari, dziadka Asima ibn Umara. Wyruszyli, aż gdy dotarli do al-Hada’a, miejsca między Usfan a Mekką, wieść o nich dotarła do rodu z plemienia Huzajl, zwanego Banu Lihjan. Ci zerwali się przeciwko nim w liczbie blisko dwustu mężów, z których każdy był łucznikiem. Podążali ich śladami, aż znaleźli miejsce, gdzie jedli daktyle, które zabrali ze sobą z Medyny. Powiedzieli:

„To daktyle z Jasrib”. I dalej szli ich tropem. Gdy Asim i jego towarzysze ich zobaczyli, schronili się na wyniosłym terenie, a ludzie ci ich otoczyli. Zawołali do nich: „Zejdźcie i poddajcie się nam, a dajemy wam przymierze i gwarancję, że nie zabijemy nikogo z was”. Asim ibn Sabit, dowódca oddziału, odrzekł: „Na Allaha, nie zejdę dziś, by znaleźć się pod opieką niewiernego! O Allahu, przekaż naszemu Prorokowi wieści o nas!”. Wtedy ostrzelali ich strzałami i zabili Asima wraz z siedmioma innymi. Trzech mężczyzn zeszło do nich, przyjmując ich przymierze i gwarancję; byli wśród nich Chubajb al-Ansari, Ibn Dasina i jeszcze jeden człowiek. Gdy tylko ci mieli ich w swojej mocy, rozwiązali cięciwy swoich łuków i związali nimi jeńców. Wówczas trzeci z mężczyzn rzekł: „To pierwsze złamanie słowa! Na Allaha, nie pójdę z wami. Zaprawdę, tamci [polegli] są dla nas pięknym wzorem”. Ci jednak ciągnęli go i usiłowali zmusić, by im towarzyszył, lecz on odmówił, więc go zabili. Zabrali zatem Chubajba i Ibna Dasinę i sprzedali ich w Mekce po bitwie pod Badrem. Chubajba kupili synowie al-Harisa ibn Amira ibn Naufala ibn Abd Manafa. To właśnie Chubajb zabił al-Harisa ibn Amira w dniu Badru. Chubajb pozostawał u nich w niewoli. Poinformował mnie Ubajdullah ibn Ijad, że córka al-Harisa opowiedziała mu, iż gdy zgromadzili się, by go zabić, poprosił ją o brzytwę, aby się ogolić, a ona mu ją pożyczyła. Wzięła wtedy mojego syna, a ja byłam nieuważna, gdy do niego podeszłam. Zastałam go siedzącego z moim synem na kolanach, trzymającego brzytwę w dłoni. Przestraszyłam się tak bardzo, że Chubajb dostrzegł lęk na mojej twarzy i zapytał: „Czy obawiasz się, że go zabiję? Nigdy bym tego nie uczynił”. Na Allaha, nigdy nie widziałam jeńca lepszego niż Chubajb. Na Allaha, pewnego dnia widziałam, jak je grono winogron, trzymając je w ręku, choć był skuty żelazami, a w Mekce nie było wtedy żadnych owoców. Mawiała też: „Zaprawdę, to było zaopatrzenie od Allaha, którym obdarzył Chubajba”. Gdy wyprowadzili go poza teren święty, by zabić go na ziemi dozwolonej, Chubajb rzekł do nich: „Pozwólcie mi odmówić dwa rakaty”. Zgodzili się, więc odmówił dwa rakaty, a następnie powiedział: „Gdybym nie obawiał się, że pomyślicie, iż czynię to z lęku, przedłużyłbym modlitwę. O Allahu, policz ich wszystkich co do jednego!”. I dodał: „Nie dbam o to, gdy ginę jako muzułmanin, z której strony nadejdzie śmierć dla Allaha. To wszystko jest na drodze Boga, a jeśli On zechce, pobłogosławi członki rozszarpanego ciała”. Następnie syn al-Harisa go zabił. To Chubajb ustanowił sunnę dwóch rakatów dla każdego muzułmanina skazanego na śmierć przez egzekucję. Allah odpowiedział na wezwanie Asima ibn Sabita w dniu, w którym poniósł męczeństwo. Prorok ﷺ poinformował swoich towarzyszy o ich losie i o tym, co ich spotkało. Później, gdy niektórzy niewierni z Kurajszytów dowiedzieli się, że Asim został zabity, wysłali ludzi, by przynieśli coś z jego ciała, po czym można by go rozpoznać – zabił on bowiem jednego z ich przywódców w dniu Badru. Wtedy nad Asimem pojawił się rój pszczół niczym cień chmury, chroniąc go przed ich wysłannikiem, tak że nie zdołali odciąć niczego z jego ciała.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Chubajb pozostał wierny Allahowi i modlił się przed egzekucją.

Kontekst i przyczyna

Hadis opisuje wyprawę zwiadowczą dziesięciu towarzyszy pod dowództwem Asima ibn Sabita, ich otoczenie przez Banu Lihjan oraz pojmanie i egzekucję Chubajba po bitwie pod Badr.

Objaśnienie trudnych słów
Sarijja

Niewielki oddział wojskowy wysłany przez przywódcę.

Raka’at

Jednostka modlitwy składająca się z określonych pozycji i recytacji.

Haram

Święty obszar Mekki, objęty szczególnymi zasadami i ochroną.

Wnioski uczonych

Uczeni wyciągają z modlitwy Chubajba przykład, że więzień skazany na śmierć może odmówić dwie raka’aty; przekaz podaje, że ustanowił on tę praktykę. Podkreślają także jego niezłomność, zaufanie do Allaha oraz troskę o dziecko tych, którzy go pojmali. Jego odmowa złamania złożonej obietnicy ukazuje, jak poważnie należy traktować dotrzymywanie zobowiązań. Ta opowieść nie jest ogólnym wezwaniem do przemocy: wyprawa miała miejsce w konkretnym kontekście historycznym i nie daje żadnej osobie prawa do używania przemocy.

Lekcje na dziś
  1. Dotrzymuj obietnic i postępuj sprawiedliwie także wobec tych, którzy stoją po przeciwnej stronie.
  2. Przed ciężką próbą poświęć czas na modlitwę i proś Allaha o niezłomność.
  3. Nie odrywaj opowieści o dżihadzie od ich kontekstu, prawowitej władzy i obowiązujących zasad.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.