Sahih al-Bukhari, hadis 3055
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Abdullah ibn Muhammadprzekazał go al‑Bukhariعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ
- 2Hishamهِشَامٌ
- 3Ma'marمَعْمَرٌ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Salim ibn Abdullahسَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 6Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ، وَقَدْ قَارَبَ يَوْمَئِذٍ ابْنُ صَيَّادٍ يَحْتَلِمُ، فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ". فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ. فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ. قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ " قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَاذَا تَرَى ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خُلِطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ ". قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ائْذَنْ لِي فِيهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ ".
Opowiedział nam Abdullah ibn Muhammad, opowiedział nam Hiszam, poinformował nas Ma'mar, od Az-Zuhriego, poinformował mnie Salim ibn Abdullah, od Ibn Umara – niech Allah będzie z nich obu zadowolony – że ten przekazał mu, iż Umar wyruszył w grupie Towarzyszy Proroka ﷺ wraz z Prorokiem ﷺ do Ibn Sajjada. Znaleźli go bawiącego się z chłopcami w pobliżu wzgórz Banu Maghala, a Ibn Sajjad był wtedy bliski osiągnięcia dojrzałości płciowej. Nie zauważył obecności Proroka ﷺ, dopóki ten nie poklepał go ręką po plecach i nie zapytał:
„Czy zaświadczasz, że jestem Wysłannikiem Allaha ﷺ?”. Ibn Sajjad spojrzał na niego i odpowiedział: „Zaświadczam, że jesteś Wysłannikiem niepiśmiennych”. Następnie Ibn Sajjad zapytał Proroka ﷺ: „Czy zaświadczasz, że ja jestem wysłannikiem Allaha?”. Prorok ﷺ odpowiedział mu: „Wierzę w Allaha i Jego wysłanników”. Potem Prorok ﷺ zapytał: „Co widzisz?”. Ibn Sajjad odrzekł: „Przychodzą do mnie prawdomówni i kłamcy”. Prorok ﷺ powiedział: „Sprawa jest dla ciebie pomieszana”. Następnie Prorok ﷺ dodał: „Skryłem dla ciebie pewną rzecz”. Ibn Sajjad powiedział: „To Ad-Duch (dym)”. Prorok ﷺ rzekł: „Precz! Nie przekroczysz swego przeznaczenia”. Umar powiedział wtedy: „O Wysłanniku Allaha ﷺ, pozwól mi uciąć mu głowę!”. Prorok ﷺ odpowiedział: „Jeśli on nim jest, nie będziesz miał nad nim władzy, a jeśli nim nie jest, to nie ma dobra w jego zabiciu”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ powstrzymał Umara przed działaniem bez pewności co do Ibn Sayyada.
Prorok ﷺ udał się z Umarem i grupą towarzyszy do Ibn Sayyada, który bawił się z chłopcami przy umocnieniach Banu Maghala. Umar poprosił o pozwolenie na zabicie go, lecz Prorok ﷺ odrzucił tę prośbę.
Osoba, którą w przekazach łączy się z kwestią Dadżdżala.
Dym; Ibn Sayyad podał to jako ukryte słowo.
Prorok ﷺ wyjaśnił, że Ibn Sayyad nie wykraczał poza ograniczoną wiedzę, która do niego docierała.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że poważne podejrzenie nie usprawiedliwia zabicia człowieka: zabicie Ibn Sayyada nie przyniosłoby korzyści, gdyby nie był Dadżdżalem, a Umar nie miałby nad nim władzy, gdyby nim był. Prorok ﷺ pozostawił sprawę rozstrzygnięciu Allaha i postępował powściągliwie. Hadis uczy również, że wiedza o tym, co niewidzialne, nie jest ludziom dana bez ograniczeń; słowa Ibn Sayyada wskazywały na zamęt i ograniczony dostęp do wiedzy, a nie na wiarygodną wiedzę prorocką.
- Nie oskarżaj ani nie karz nikogo na podstawie podejrzeń; szukaj wiarygodnych faktów i stosuj sprawiedliwe procedury.
- Panuj nad gniewem i szukaj wskazówek, zanim podejmiesz nieodwracalną decyzję.
- Uznaj granice ludzkiej wiedzy i pozostaw Allahowi sprawy, które przeznaczył.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.