Sahih al-Bukhari, hadis 3075
Przekazany przez Rafi ibn Khadij. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Rafi ibn Khadij
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ وَأَصَبْنَا إِبِلاً وَغَنَمًا، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ النَّاسِ، فَعَجِلُوا فَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَأَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ، فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، وَفِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرٌ فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَجُلٌ بِسَهْمٍ، فَحَبَسَهُ اللَّهُ فَقَالَ " هَذِهِ الْبَهَائِمُ لَهَا أَوَابِدُ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا نَدَّ عَلَيْكُمْ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Opowiedział nam Musa ibn Isma’il, opowiedział nam Abu Awana, od Sa’ida ibn Masruka, od Abaji ibn Rifa’a, od jego dziadka, Rafi’a, który rzekł: Byliśmy z Prorokiem ﷺ w Dhul-Hulajfa, gdy ludzi dopadł głód. Zdobyliśmy wielbłądy i owce, a ponieważ Prorok ﷺ znajdował się w tylnej straży, ludzie pośpieszyli się i postawili kotły na ogniu. Gdy nadszedł, kazał wywrócić kotły, po czym podzielił łupy, ustalając, że dziesięć owiec równa się jednemu wielbłądowi. Wtedy jeden wielbłąd uciekł i ludzie ścigali go aż do utraty sił, mając niewiele koni. Pewien mężczyzna trafił go strzałą i Allah zatrzymał zwierzę. Prorok ﷺ powiedział:
„Te zwierzęta mają dzikie zachowania podobne do dzikich bestii; jeśli któreś z nich wam ucieknie, postępujcie z nim w ten sposób”. Mój dziadek zapytał: „Mamy nadzieję – lub obawiamy się – że jutro spotkamy wroga, a nie mamy noży. Czy możemy dokonać uboju trzciną?”. On odpowiedział: „Wszystko, co powoduje wypływ krwi i nad czym zostanie wymienione imię Allaha, jedzcie; z wyjątkiem zęba i paznokcia. Wyjaśnię wam: ząb to kość, a paznokieć to nóż Abisyńczyków”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
W przypadku uboju z konieczności obowiązują jasne zasady dotyczące zabijania i podziału zwierząt.
Miejsce w pobliżu Medyny, gdzie przebywała grupa.
Garnki z jedzeniem opróżniono, zanim podzielono zdobycz zgodnie ze wskazówką Proroka ﷺ.
Ostre narzędzie, które podczas uboju pozwala krwi wypłynąć.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że zdobycz należy dzielić sprawiedliwie i nie wolno podejmować działań, zanim podział nie zostanie ustalony. Gdy zwierzę ucieknie, można użyć strzały lub podobnego ostrego narzędzia, pod warunkiem że wypowie się imię Allaha. Przy uboju rytualnym narzędzie musi powodować wypływ krwi; ząb i paznokieć są wykluczone. Cztery sunnickie szkoły prawa omawiają ponadto warunki dotyczące osoby dokonującej uboju, wypowiedzenia imienia Allaha oraz odpowiedniości użytego narzędzia.
- W przypadku zdobyczy poczekaj na sprawiedliwy podział i nie zabieraj wcześniej części dla siebie.
- Podczas uboju użyj odpowiedniego ostrego narzędzia i wypowiedz imię Allaha.
- Postępuj z uciekającym zwierzęciem zgodnie z zasadami polowania i uboju, a nie stosując przypadkową przemoc.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.