Sahih al-Bukhari, hadis 3142
Przekazany przez Abu Qatada. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Qatada
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ، فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ، فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ، فَاسْتَدَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ حَتَّى ضَرَبْتُهُ بِالسَّيْفِ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ، فَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ، ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي، فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا بَالُ النَّاسِ قَالَ أَمْرُ اللَّهِ، ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا، وَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ ". فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ، ثُمَّ قَالَ الثَّالِثَةَ مِثْلَهُ فَقَالَ رَجُلٌ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَسَلَبُهُ عِنْدِي فَأَرْضِهِ عَنِّي. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ ـ رضى الله عنه لاَهَا اللَّهِ إِذًا يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم يُعْطِيكَ سَلَبَهُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ ". فَأَعْطَاهُ فَبِعْتُ الدِّرْعَ، فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرِفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ، فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ.
Opowiedział nam Abdullah ibn Maslama, od Malika, od Jahji ibn Sa’ida, od Ibn Aflaha, od Abu Muhammada, wyzwolenia Abu Katady, od Abu Katady – niech Allah będzie z niego zadowolony – który powiedział: Wyruszyliśmy z Posłańcem Allaha ﷺ w roku Hunajn. Gdy stanęliśmy naprzeciw wroga, muzułmanie chwilowo się cofnęli, a ja zobaczyłem mężczyznę spośród bałwochwalców rzucającego się na muzułmanina. Obszedłem go od tyłu i uderzyłem mieczem w ramię. On odwrócił się do mnie i ścisnął mnie tak mocno, że poczułem zapach śmierci, lecz wtedy dopadła go śmierć i puścił mnie. Dogoniłem Umara ibn al-Chattaba i zapytałem:
„Co się dzieje z ludźmi?”. Odpowiedział: „To wola Allaha”. Następnie ludzie powrócili, a Prorok ﷺ usiadł i rzekł: „Kto zabije wroga i ma na to wyraźny dowód, ten otrzyma jego łupy”. Wstałem i zapytałem: „Kto zaświadczy na moją korzyść?”, po czym usiadłem. Prorok ﷺ powtórzył: „Kto zabije wroga i ma na to wyraźny dowód, ten otrzyma jego łupy”. Ponownie wstałem i zapytałem: „Kto zaświadczy na moją korzyść?”, i znów usiadłem. Gdy powiedział to po raz trzeci, pewien mężczyzna zawołał: „On mówi prawdę, o Posłańcu Allaha! Jego łupy są u mnie, więc wynagrodź go z mojej strony”. Wtedy Abu Bakr as-Siddik – niech Allah będzie z niego zadowolony – sprzeciwił się: „Nie, na Allaha! Czyż można oddać łupy zdobyte przez jednego z lwów Allaha, który walczy dla Allaha i Jego Posłańca ﷺ?”. Prorok ﷺ odrzekł: „Powiedział prawdę”. I oddał mi te łupy. Sprzedałem zbroję i za uzyskaną kwotę kupiłem ogród w Bani Salima; była to pierwsza własność, jaką nabyłem w islamie.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Ten, kto udowodnił pokonanie wroga, otrzymywał jego osobiste wyposażenie.
Wydarzenie miało miejsce podczas bitwy pod Hunajn. Abu Katada opisał, jak pokonał wroga, a później poprosił o dowód potwierdzający jego roszczenie do wyposażenia pokonanego.
Osobiste wyposażenie pokonanego wroga, na przykład wspomniana zbroja.
Przekonujące potwierdzenie, kto pokonał wroga, na przykład zeznanie świadka.
Miejsce bitwy, w której muzułmanie wyruszyli z Prorokiem ﷺ.
Uczeni wyciągają z tej wypowiedzi wniosek, że osobisty łup wojenny może zostać przyznany osobie, która udowodniła zwycięstwo nad wrogiem. Podkreślenie znaczenia dowodu chroni przed nieuzasadnionymi roszczeniami. Prawnicy omawiają, jak ta zasada ma się do podziału pozostałych łupów oraz władzy przywódcy; hadis nie jest przyzwoleniem na indywidualną przemoc ani samowolne przywłaszczanie mienia.
- Popieraj roszczenia do mienia możliwymi do sprawdzenia dowodami i uczciwie przedstawiaj to, co sam widziałeś.
- Ustalaj jasne zasady dotyczące wspólnych zasobów, a spory przekazuj do rozstrzygnięcia właściwej instytucji.
- Czytaj przekazy historyczne o łupach wojennych w ich kontekście prawnym; nie zezwalają one na samowolną przemoc ani przywłaszczanie mienia.
Ten przekaz znajduje się w tej samej części księgi poświęconej podziałowi łupów wojennych i pomaga umieścić zasady dotyczące łupów w szerszym kontekście.
Sahih al-Bukhari · #3143 (Sahih)Ten przekaz również dotyczy roszczeń i postępowania z mieniem w rozdziale poświęconym khumus.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.