Wyprawy wojenne Proroka ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadis 4086

Przekazany przez Abu Huraira. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Wyprawy wojenne Proroka ﷺ
صحيح البخاري
Kto go przekazał?

Przekazał Abu Huraira

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً عَيْنًا، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ ـ وَهْوَ جَدُّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لَحِيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ، يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ، فَتَبِعُوهُمْ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ رَامٍ، فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى أَتَوْا مَنْزِلاً نَزَلُوهُ فَوَجَدُوا فِيهِ نَوَى تَمْرٍ تَزَوَّدُوهُ مِنَ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ‏.‏ فَتَبِعُوا آثَارَهُمْ حَتَّى لَحِقُوهُمْ، فَلَمَّا انْتَهَى عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ، وَجَاءَ الْقَوْمُ فَأَحَاطُوا بِهِمْ، فَقَالُوا لَكُمُ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ إِنْ نَزَلْتُمْ إِلَيْنَا أَنْ لاَ نَقْتُلَ مِنْكُمْ رَجُلاً‏.‏ فَقَالَ عَاصِمٌ أَمَّا أَنَا فَلاَ أَنْزِلُ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ، اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ‏.‏ فَقَاتَلُوهُمْ حَتَّى قَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةِ نَفَرٍ بِالنَّبْلِ، وَبَقِيَ خُبَيْبٌ، وَزَيْدٌ وَرَجُلٌ آخَرُ، فَأَعْطَوْهُمُ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ، فَلَمَّا أَعْطَوْهُمُ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ نَزَلُوا إِلَيْهِمْ، فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ حَلُّوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَرَبَطُوهُمْ بِهَا‏.‏ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ الَّذِي مَعَهُمَا هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ‏.‏ فَأَبَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ، فَلَمْ يَفْعَلْ، فَقَتَلُوهُ، وَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَزَيْدٍ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ، فَاشْتَرَى خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلٍ، وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ يَوْمَ بَدْرٍ، فَمَكَثَ عِنْدَهُمْ أَسِيرًا حَتَّى إِذَا أَجْمَعُوا قَتْلَهُ اسْتَعَارَ مُوسَى مِنْ بَعْضِ بَنَاتِ الْحَارِثِ أَسْتَحِدَّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ، قَالَتْ فَغَفَلْتُ عَنْ صَبِيٍّ لِي فَدَرَجَ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَاهُ، فَوَضَعَهُ عَلَى فَخِذِهِ، فَلَمَّا رَأَيْتُهُ فَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَ ذَاكَ مِنِّي، وَفِي يَدِهِ الْمُوسَى فَقَالَ أَتَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لأَفْعَلَ ذَاكِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ‏.‏ وَكَانَتْ تَقُولُ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ، لَقَدْ رَأَيْتُهُ يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ، وَمَا بِمَكَّةَ يَوْمَئِذٍ ثَمَرَةٌ، وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ، وَمَا كَانَ إِلاَّ رِزْقٌ رَزَقَهُ اللَّهُ، فَخَرَجُوا بِهِ مِنَ الْحَرَمِ، لِيَقْتُلُوهُ فَقَالَ دَعُونِي أُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ‏.‏ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ لَوْلاَ أَنْ تَرَوْا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ مِنَ الْمَوْتِ، لَزِدْتُ‏.‏ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ عِنْدَ الْقَتْلِ هُوَ، ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا ثُمَّ قَالَ مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًا عَلَى أَىِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِي وَذَلِكَ فِي ذَاتِ الإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْ يُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهِ عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ فَقَتَلَهُ، وَبَعَثَ قُرَيْشٌ إِلَى عَاصِمٍ لِيُؤْتَوْا بِشَىْءٍ مِنْ جَسَدِهِ يَعْرِفُونَهُ، وَكَانَ عَاصِمٌ قَتَلَ عَظِيمًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ، فَبَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِ مِثْلَ الظُّلَّةِ مِنَ الدَّبْرِ، فَحَمَتْهُ مِنْ رُسُلِهِمْ، فَلَمْ يَقْدِرُوا مِنْهُ عَلَى شَىْءٍ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiadał Abu Hurajra – niech Allah będzie z niego zadowolony: Prorok ﷺ wysłał oddział zwiadowców i mianował ich dowódcą Asima ibn Sabita – dziadka Asima ibn Umara ibn al-Chattaba. Wyruszyli więc, a gdy znaleźli się między Usfanem a Mekką, wieść o nich dotarła do jednego z klanów plemienia Huzajl, zwanego Banu Lihjan. Za ich śladami ruszyło blisko stu łuczników, którzy tropili ich aż do miejsca postoju, gdzie znaleźli pestki daktyli, stanowiące prowiant podróżny przywieziony z Medyny. Powiedzieli wówczas:

„To daktyle z Jasrib”. Podążali dalej za ich śladami, aż ich dogonili. Gdy Asim i jego towarzysze zostali osaczeni, schronili się na wzniesieniu. Wrogowie otoczyli ich i zawołali: „Dajemy wam gwarancję i przymierze: jeśli do nas zejdziecie, nikogo z was nie zabijemy”. Asim odpowiedział: „Jeśli chodzi o mnie, nigdy nie zejdę pod ochroną niewiernego. O Allahu, powiadom Swojego Proroka o naszym losie!”. Walczyli z nimi, aż zabili Asima wraz z siedmioma jego towarzyszami strzałami z łuków. Przy życiu pozostali Chubajb, Zaid i jeszcze jeden mężczyzna. Niewierni ponownie zaoferowali im gwarancję i przymierze. Gdy je otrzymali, zeszli do nich, lecz kiedy tamci przejęli nad nimi kontrolę, rozwiązali cięciwy swoich łuków i związali nimi jeńców. Trzeci mężczyzna, który był z nimi, powiedział: „To pierwsze złamanie przysięgi” i odmówił pójścia z nimi. Ciągnęli go i siłą próbowali zmusić do posłuszeństwa, lecz on się nie ugiął, więc go zabili. Zabrali natomiast Chubajba i Zaida i sprzedali ich w Mekce. Synowie al-Harisa ibn Amira ibn Naufala kupili Chubajba – był to ten sam Chubajb, który zabił al-Harisa w dniu bitwy pod Badr. Przebywał u nich jako jeniec, aż gdy postanowili go zgładzić, poprosił jedną z córek al-Harisa o pożyczenie brzytwy, by się ogolić, a ona mu ją dała. Opowiadała później: „Zagapiłam się na moje małe dziecko, które poczołgało się do Chubajba. Gdy do niego dotarło, wziął je na kolana. Kiedy to zobaczyłam, przeraziłam się tak bardzo, że on to zauważył, trzymając wciąż brzytwę w ręku. Zapytał: »Czy boisz się, że je zabiję? Nigdy bym tego nie zrobił, jeśli Allah zechce«”. Mawiała potem: „Nigdy nie widziałam lepszego jeńca niż Chubajb. Widziałam, jak jadł grona winogron, choć w Mekce nie było wtedy żadnych owoców, a on był skuty żelaznymi kajdanami. Było to jedynie zaopatrzenie, którym obdarzył go Allah”. Wyprowadzili go poza teren święty, aby go zabić. Poprosił: „Pozwólcie mi odmówić dwa rakaty modlitwy”. Następnie zwrócił się do nich i rzekł: „Gdybym nie obawiał się, że uznacie to za lęk przed śmiercią, modliłbym się dłużej”. To on jako pierwszy ustanowił sunnę odmawiania dwóch rakatów przed egzekucją. Potem powiedział: „O Allahu, policz ich co do jednego!”, a następnie dodał: „Gdy ginę jako muzułmanin, jest mi obojętne, w jaki sposób poniosę śmierć dla Allaha, gdyż dzieje się to na Jego drodze. A jeśli On zechce, pobłogosławi me poćwiartowane członki”. Wówczas wystąpił Ukba ibn al-Haris i zabił go. Kurejszyci wysłali też ludzi do ciała Asima, chcąc zdobyć jego część jako dowód śmierci, ponieważ Asim zabił jednego z ich przywódców w dniu bitwy pod Badr. Allah jednak zesłał na niego rój os przypominający cień, który obronił jego ciało przed wysłannikami, tak że nie zdołali mu nic zrobić.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Chubajb pozostał niezłomny i ufał Allahowi aż do chwili egzekucji.

Kontekst i przyczyna

Relacja opisuje wyprawę pod ar-Radżi, podczas której Asim ibn Sabit i jego towarzysze byli ścigani i pojmani przez ludzi z Banu Lihjan.

Objaśnienie trudnych słów
Sarijja

Oddział wojskowy wysłany w drogę przez Proroka ﷺ.

Przymierze i obietnica

Zobowiązanie do zapewnienia ochrony i bezpieczeństwa, na którym ktoś polega.

Rakʿaty

Jednostki modlitwy obejmujące pozycję stojącą, skłon i pokłon.

Wnioski uczonych

Klasyczni uczeni przywołują modlitwę Chubajba przed egzekucją jako przykład modlitwy i niezłomności w trudnych okolicznościach. Przekazanie pochwala również dotrzymywanie obietnic i potępia zdradę; opowiada także, że Allah ochronił ciało Asima. Uczeni traktują tę relację jako opis szczególnego wydarzenia, a nie jako przyzwolenie na przemoc poza prawowitą władzą.

Lekcje na dziś
  1. Trwaj przy modlitwie i ufności w Allahu, nawet gdy znajdujesz się pod silną presją.
  2. Nie obiecuj komuś ochrony, jeśli nie zamierzasz dotrzymać słowa; bądź wierny umowom.
  3. Okazuj odwagę, nie naruszając praw ani bezpieczeństwa innych.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.