Sahih al-Bukhari, hadis 4890
Przekazany przez Ali ibn Abi Talib. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Ali ibn Abi Talib
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَافِعٍ، كَاتِبَ عَلِيٍّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ " انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا ". فَذَهَبْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ. فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ. فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى أُنَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِمَّنْ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا هَذَا يَا حَاطِبُ ". قَالَ لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مِنْ قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي مِنَ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَصْطَنِعَ إِلَيْهِمْ يَدًا يَحْمُونَ قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلاَ ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكُمْ ". فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ. فَقَالَ " إِنَّهُ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ ـ عَزَّ وَجَلَّ ـ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ ". قَالَ عَمْرٌو وَنَزَلَتْ فِيهِ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ} قَالَ لاَ أَدْرِي الآيَةَ فِي الْحَدِيثِ أَوْ قَوْلُ عَمْرٍو. حَدَّثَنَا عَلِيٌّ قِيلَ لِسُفْيَانَ فِي هَذَا فَنَزَلَتْ {لاَ تَتَّخِذُوا عَدُوِّي} قَالَ سُفْيَانُ هَذَا فِي حَدِيثِ النَّاسِ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو وَمَا تَرَكْتُ مِنْهُ حَرْفًا وَمَا أُرَى أَحَدًا حَفِظَهُ غَيْرِي.
Przekazał Ali (niech Allah będzie z niego zadowolony): Wysłannik Allaha ﷺ wysłał mnie wraz z Az-Zubajrem i Al-Mikdadem, mówiąc:
„Wyruszcie, aż dotrzecie do Rawdat Chach, gdzie znajdziecie kobietę podróżującą w lektyce na wielbłądzie. Ma ona przy sobie list; zabierzcie go od niej”. Wyruszyliśmy więc i nasze konie pędziły szybko, aż dotarliśmy do Rawdat Chach. Zastaliśmy tam ową kobietę i powiedzieliśmy do niej: „Wydaj list!”. Ona odpowiedziała: „Nie mam przy sobie żadnego listu”. Powiedzieliśmy: „Albo wydasz list, albo zerwiemy z ciebie ubranie”. Wtedy wyjęła list ze swojego warkocza. Przynieśliśmy list do Proroka ﷺ i okazało się, że był on od Chatiba ibn Abi Balta’a do niektórych bałwochwalców w Mekce, informujący ich o pewnych sprawach Proroka ﷺ. Prorok ﷺ zapytał: „Cóż to jest, o Chatibie?”. Odpowiedział: „Nie spiesz się z osądzaniem mnie, o Wysłanniku Allaha ﷺ! Jestem człowiekiem z Kurajszytów, ale nie należę do ich rodu, podczas gdy Muhadżirowie, którzy są z tobą, mają w Mekce krewnych chroniących ich rodziny i mienie. Ponieważ brakowało mi tego pokrewieństwa wśród nich, chciałem wyświadczyć im przysługę, aby w zamian chronili moich bliskich. Nie uczyniłem tego z niewiary ani z odstąpienia od mojej religii”. Prorok ﷺ rzekł do towarzyszy: „On powiedział wam prawdę”. Umar powiedział: „O Wysłanniku Allaha ﷺ, pozwól mi ściąć mu głowę!”. Prorok ﷺ odpowiedział: „Uczestniczył on w bitwie pod Badr, a skąd wiesz, może Allah – Niech będzie Uwielbiony i Wywyższony – spojrzał na ludzi Badr i rzekł: Czyńcie, co chcecie, gdyż już wam przebaczyłem”. Amr (podprzekaziciel) powiedział: I został objawiony w jego sprawie werset: {O wy, którzy uwierzycie, nie bierzcie Mojego wroga i waszego wroga za przyjaciół}. Dodał: Nie wiem, czy ten werset jest częścią hadisu, czy też jest to uwaga Amra. Przekazał Ali: Zapytano Sufjana o tę kwestię oraz o objawienie {nie bierzcie Mojego wroga...}, na co Sufjan odparł: „To znajduje się w narracji ludzi. Zapamiętałem ten hadis od Amra, nie pomijając ani jednej litery, i nie znam nikogo poza sobą, kto zapamiętałby go w ten sposób”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Hatib działał z troski o swoją rodzinę, a nie z niewiary.
Hatib ibn Abi Balta'a wysłał list do kilku mekkańskich przeciwników podczas przygotowań do podboju Mekki. List przechwycono; Hatib wyjaśnił, że działał z troski o swoją rodzinę, a nie z niewiary czy apostazji.
Miejsce, w którym posłańcy Proroka ﷺ odnaleźli podróżującą kobietę.
Towarzysze, którzy wyemigrowali z Mekki do Medyny, aby chronić swoją wiarę.
Towarzysze, którzy wzięli udział w bitwie pod Badrem i cieszyli się szczególną zasługą.
Klasyczni komentatorzy podkreślają, że czyn Hatiba był poważny, ale przed wydaniem osądu należało wziąć pod uwagę jego wyjaśnienie i świadectwo wiary. Prorok ﷺ wskazał na udział Hatiba w bitwie pod Badrem i na Boże przebaczenie, nie oznacza to jednak przyzwolenia na ujawnianie wrogom poufnych informacji. Uczeni wiążą ten przekaz z rozróżnieniem między grzesznym czynem a niewiarą: nikogo nie ogłasza się apostatą bez dowodu niewiary. Wynika z niego również, że ogólny zakaz lojalności wobec wrogów nie jest stosowany bez rozróżnienia do każdej sytuacji ani każdej osoby.
- Zbadaj czyjeś intencje i wysłuchaj jego wyjaśnienia, zanim wydasz surowy osąd.
- Chroń informacje poufne i nie przekazuj ich stronom, które mogłyby skrzywdzić innych.
- Doceniaj czyjeś wcześniejsze dobre uczynki, ale nie używaj ich jako wymówki do usprawiedliwiania szkodliwego postępowania.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.