Sahih al-Bukhari, hadis 6045
Przekazany przez Abu Dharr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Abu Ma'marprzekazał go al‑Bukhariأَبُو مَعْمَرٍ
- 2Abd al‑Warithعَبْدُ الْوَارِثِ
- 3Al‑Husaynالْحُسَيْنِ
- 4Abdullah ibn Buraydaعَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ
- 5Yahya ibn Ya'marيَحْيَى بْنُ يَعْمَرَ
- 6Abu al‑Aswad ad‑Diliأَبَا الأَسْوَدِ الدِّيلِيَّ
- 7Abu Dharrأَبِي ذَرٍّ
- 8Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَعْمَرَ، أَنَّ أَبَا الأَسْوَدِ الدِّيلِيَّ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلاً بِالْفُسُوقِ، وَلاَ يَرْمِيهِ بِالْكُفْرِ، إِلاَّ ارْتَدَّتْ عَلَيْهِ، إِنْ لَمْ يَكُنْ صَاحِبُهُ كَذَلِكَ ".
Opowiedział nam Abu Ma'mar, opowiedział nam 'Abd al-Warith, od al-Husaina, od 'Abdullaha ibn Buraidy: Opowiedział mi Jahja ibn Ja'mar, że Abu al-Aswad ad-Dili przekazał mu od Abu Zarra —niech Allah będzie z niego zadowolony— iż słyszał on Proroka ﷺ mówiącego:
«Żaden człowiek nie może oskarżyć drugiego o niegodziwość (fusuq) ani o niewiarę (kufr), gdyż oskarżenie to powróci do niego samego, jeśli jego towarzysz nie jest faktycznie taki».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kto fałszywie nazywa muzułmanina grzesznikiem lub niewierzącym, ściąga to oskarżenie na siebie.
Ciężkie nieposłuszeństwo wobec Allaha; nazwanie kogoś w ten sposób jest poważnym oskarżeniem.
Niewiara; oskarżenie kogoś o nią jest niezwykle poważnym stwierdzeniem.
Jeśli oskarżony nie jest taki, jak twierdzono, grzeszne oskarżenie obciąża mówiącego.
Klasyczni uczeni podkreślają, że muzułmanie nie powinni pochopnie nazywać siebie nawzajem grzesznikami ani niewierzącymi. Ostrzeżenie dotyczy bezpodstawnego oskarżenia; nie jest przyzwoleniem na osądzanie czyichś przekonań bez wiedzy. Orzeczenie o niewierze wymaga wiedzy i rozwagi oraz uwzględnienia konkretnej wypowiedzi i okoliczności, a nie rzucania obelg.
- Nie nazywaj nikogo grzesznikiem ani niewierzącym bez uzasadnionej wiedzy i wyraźnych podstaw.
- Nie wyrażaj gniewu obelgami; zaczekaj z wypowiedzią, aż będziesz spokojny i rozwagi.
- Jeśli niesłusznie kogoś oskarżyłeś, przyznaj się do błędu i proś Allaha o przebaczenie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.