Sahih al-Bukhari, hadis 6074
Przekazany przez Aisha bint Abi Bakr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha bint Abi Bakr
Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، قَالَ حَدَّثَنِي عَوْفُ بْنُ مَالِكِ بْنِ الطُّفَيْلِ ـ هُوَ ابْنُ الْحَارِثِ وَهْوَ ابْنُ أَخِي عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لأُمِّهَا ـ أَنَّ عَائِشَةَ حُدِّثَتْ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ فِي بَيْعٍ أَوْ عَطَاءٍ أَعْطَتْهُ عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَتَنْتَهِيَنَّ عَائِشَةُ، أَوْ لأَحْجُرَنَّ عَلَيْهَا. فَقَالَتْ أَهُوَ قَالَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ. قَالَتْ هُوَ لِلَّهِ عَلَىَّ نَذْرٌ، أَنْ لاَ أُكَلِّمَ ابْنَ الزُّبَيْرِ أَبَدًا. فَاسْتَشْفَعَ ابْنُ الزُّبَيْرِ إِلَيْهَا، حِينَ طَالَتِ الْهِجْرَةُ فَقَالَتْ لاَ وَاللَّهِ لاَ أُشَفِّعُ فِيهِ أَبَدًا، وَلاَ أَتَحَنَّثُ إِلَى نَذْرِي. فَلَمَّا طَالَ ذَلِكَ عَلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ كَلَّمَ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ، وَهُمَا مِنْ بَنِي زُهْرَةَ، وَقَالَ لَهُمَا أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ لَمَّا أَدْخَلْتُمَانِي عَلَى عَائِشَةَ، فَإِنَّهَا لاَ يَحِلُّ لَهَا أَنْ تَنْذُرَ قَطِيعَتِي. فَأَقْبَلَ بِهِ الْمِسْوَرُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ مُشْتَمِلَيْنِ...
Opowiedział nam Abu al-Jaman, poinformował nas Szuaib, od Az-Zuhriego, który rzekł: Opowiedział mi Auf ibn Malik ibn at-Tufajl – syn Al-Harisa, syna brata matki Aiszy, żony Proroka ﷺ – że doniesiono Aiszy, iż Abdullah ibn az-Zubajr powiedział w związku ze sprzedażą lub darem, którego udzieliła:
„Na Allaha, albo Aisza przestanie to robić, albo ogłoszę ją niezdolną do zarządzania swoim majątkiem!”. Zapytała: „Czy on naprawdę to powiedział?”. Odpowiedzieli: „Tak”. Wtedy ona rzekła: „Składam przysięgę przed Allahem, że nigdy więcej nie zamienię słowa z Ibn az-Zubajrem”. Gdy to zerwanie kontaktów się przeciągało, Ibn az-Zubajr szukał wstawiennictwa u niej, lecz ona odpowiedziała: „Nie, na Allaha! Nigdy nie przyjmę niczyjego wstawiennictwa za nim ani nie złamię mojej przysięgi”. Gdy sytuacja stała się trudna dla Ibn az-Zubajra, zwrócił się do Al-Miswara ibn Machramy i Abd ar-Rahmana ibn Al-Aswada ibn Abdi Jaghusa, obu z plemienia Banu Zuhra, mówiąc im: „Błagam was na Allaha, abyście wprowadzili mnie do Aiszy, gdyż nie wolno jej składać przysięgi o zerwaniu więzów ze mną”. Wówczas Al-Miswar i Abd ar-Rahman podeszli owinięci w swoje płaszcze...
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Aisha zakończyła spór rodzinny po mediacji i odpokutowała za swoją przysięgę.
Abdullah ibn az-Zubair skrytykował Aishę za sprzedaż lub darowiznę i zagroził, że pozbawi ją możliwości zarządzania jej majątkiem. Wtedy przysięgła zerwać z nim więzi. Krewni podjęli mediację, po czym porozmawiała z nim i uwolniła czterdziestu niewolników jako zadośćuczynienie za swoją przysięgę.
Zobowiązanie wobec Allaha do zrobienia czegoś lub powstrzymania się od tego.
Odebranie komuś prawa do zarządzania swoim majątkiem i sprawami finansowymi.
Przepisana czynność mająca naprawić złamaną przysięgę lub ślubowanie.
Uczeni wyciągają z tego wniosek, że nie należy spełniać przysięgi zerwania więzi rodzinnych, jeśli byłoby to sprzeczne z obowiązkiem ich podtrzymywania. Aisha wybrała pojednanie i dokonała zadośćuczynienia. Szkoły prawa omawiają szczegółowe zasady dotyczące przysiąg i wymaganego zadośćuczynienia na podstawie odpowiednich tekstów i warunków prawnych; sam ten przekaz nie przedstawia wszystkich szczegółów.
- W razie sporu rodzinnego daj sobie czas na ochłonięcie, ale nie pozwól, by konflikt przerodził się w długotrwałe zerwanie kontaktu.
- Poproś zaufanych członków rodziny o mediację, jeśli bezpośredni kontakt jest trudny.
- Zanim złamiesz przysięgę lub ślubowanie, zapytaj kompetentnego uczonego o wymagane zadośćuczynienie.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.