Sahih al-Bukhari, hadis 6689
Przekazany przez Umar ibn al-Khattab. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Qutayba ibn Sa'idprzekazał go al‑Bukhariقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ
- 2Abd al‑Wahhabعَبْدُ الْوَهَّابِ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ
- 4Muhammad ibn Ibrahimمُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ
- 5Alqama ibn Waqqas al‑Laythiعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ
- 6Umar ibn al‑Khattabعُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ
- 7Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّةِ، وَإِنَّمَا لاِمْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوِ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا، فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ ".
Przekazał nam Kutajba ibn Sa’id, przekazał nam Abd al-Wahhab, który rzekł: Słyszałem, jak Jahja ibn Sa’id mówił: Poinformował mnie Muhammad ibn Ibrahim, że słyszał, jak Alkama ibn Wakkas al-Lajsijj powiedział: Słyszałem, jak Umar ibn al-Chattab —niech Allah będzie z niego zadowolony — rzekł: Słyszałem, jak Wysłannik Allaha ﷺ powiedział:
„Zaprawdę, uczynki zależą od intencji i każdemu człowiekowi przypadnie tylko to, co zamierzył. Kto więc wyemigrował dla Allaha i Jego Wysłannika, tego emigracja będzie uznana za emigrację dla Allaha i Jego Wysłannika; lecz kto wyemigrował dla korzyści doczesnych lub po to, by poślubić kobietę, tego emigracja będzie uznana zgodnie z tym, dla czego wyemigrował”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Wartość czynu zależy od stojącej za nim intencji.
Zamiar w sercu, z którym człowiek dokonuje czynu.
Odejście lub emigracja ze względu na wiarę; Prorok ﷺ wspomina tu również o motywach doczesnych jako przeciwieństwie.
Klasyczni uczeni uznają, że intencja określa nagrodę za czyny i ich wartość religijną. Imam al-Bukhari umieścił ten przekaz w rozdziale o przysięgach i ślubach, a uczeni odnoszą jego znaczenie także do aktów czci i innych działań. Cztery sunnickie szkoły prawa podkreślają, że prawidłowa intencja sama w sobie nie sprawia, iż czyn staje się dozwolony: sam czyn również musi być zgodny z zasadami islamu. Przykład hidżry wyjaśnia, że ten sam czyn zewnętrzny może mieć inną wartość zależnie od celu.
- Przed ważnym czynem zastanów się nad swoją intencją i odnów ją, jeśli zauważysz, że kieruje tobą głównie pragnienie pochwał lub korzyści.
- Nie oceniaj innych wyłącznie na podstawie tego, co widać z zewnątrz; ich wewnętrzne intencje zna Allah.
- Zadbaj o to, by zarówno twój cel, jak i sposób jego osiągania były zgodne z islamem.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.