Sahih al-Bukhari, hadis 7230
Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Od al‑Bukhari aż do Proroka ﷺ
- 1Al‑Hasan ibn Umarprzekazał go al‑Bukhariالْحَسَنُ بْنُ عُمَرَ
- 2Yazidيَزِيدُ
- 3Habibحَبِيبٍ
- 4Ataعَطَاءٍ
- 5Jabir ibn Abdullahجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 6Wysłannik Allaha ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Kolejność zgodna z arabskim tekstem tego przekazu. Imiona zostały transliterowane z arabskiego na alfabet łaciński. Zbiór Sahih al-Bukhari jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، عَنْ حَبِيبٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَبَّيْنَا بِالْحَجِّ وَقَدِمْنَا مَكَّةَ لأَرْبَعٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ، فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَطُوفَ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، وَأَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً وَلْنَحِلَّ، إِلاَّ مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ قَالَ وَلَمْ يَكُنْ مَعَ أَحَدٍ مِنَّا هَدْىٌ غَيْرَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَطَلْحَةَ، وَجَاءَ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ مَعَهُ الْهَدْىُ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا نَنْطَلِقُ إِلَى مِنًى وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْىَ لَحَلَلْتُ ". قَالَ وَلَقِيَهُ سُرَاقَةُ وَهْوَ يَرْمِي جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَنَا هَذِهِ خَاصَّةً قَالَ " لاَ بَلْ لأَبَدٍ ". قَالَ وَكَانَتْ عَائِشَةُ قَدِمَتْ مَكَّةَ وَهْىَ حَائِضٌ، فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَنْسُكَ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا، غَيْرَ أَنَّهَا لاَ تَطُوفُ وَلاَ تُصَلِّي حَتَّى تَطْهُرَ، فَلَمَّا نَزَلُوا الْبَطْحَاءَ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَنْطَلِقُونَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ وَأَنْطَلِقُ بِحَجَّةٍ. قَالَ ثُمَّ أَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنْ يَنْطَلِقَ مَعَهَا إِلَى التَّنْعِيمِ، فَاعْتَمَرَتْ عُمْرَةً فِي ذِي الْحَجَّةِ بَعْدَ أَيَّامِ الْحَجِّ.
Przekazał Dżabir ibn Abd Allah: Byliśmy w towarzystwie Wysłannika Allaha ﷺ i przyjęliśmy stan ihramu na hadżdż, przybywając do Mekki czwartego dnia miesiąca Zu al-Hidżdża. Prorok ﷺ nakazał nam wykonać tawaf wokół Domu Bożego oraz sa'i między As-Safa i Al-Marwą, a następnie przekształcić nasz ihram w umrę i wyjść ze stanu sakralnego, z wyjątkiem tych, którzy przyprowadzili ze sobą zwierzę ofiarne (hadi). Nikt z nas nie miał przy sobie hadi poza Prorokiem ﷺ i Talhą. Ali przybył z Jemenu, prowadząc ze sobą hadi, i powiedział:
„Przyjąłem ihram z taką samą intencją, z jaką przyjął go Wysłannik Allaha ﷺ”. Ludzie pytali: „Jak mamy udać się do Miny, gdy nasze narządy męskie wciąż ociekają [po stosunkach dozwolonych po wyjściu z ihramu]?”. Wysłannik Allaha ﷺ odpowiedział: „Gdybym wiedział wcześniej to, czego dowiedziałem się później, nie przyprowadziłbym hadi; i gdyby nie to, że mam przy sobie hadi, wyszedłbym z ihramu”. Suraka spotkał Proroka ﷺ, gdy ten rzucał kamieniami w Dżamrat al-Akaba, i zapytał: „O Wysłanniku Allaha! Czy to jest dozwolone tylko dla nas?”. On odpowiedział: „Nie, to obowiązuje na zawsze”. Aisza przybyła do Mekki w czasie menstruacji, dlatego Prorok ﷺ nakazał jej wypełnić wszystkie obrzędy hadżdżu, z wyjątkiem tawafu wokół Domu Bożego i modlitwy, aż do momentu oczyszczenia. Gdy rozbili obóz w Al-Batha, Aisza powiedziała: „O Wysłanniku Allaha! Wy odchodzicie, mając za sobą zarówno hadżdż, jak i umrę, a ja odchodzę tylko z hadżdżem?”. Wówczas Prorok ﷺ polecił Abd ar-Rahmanowi ibn Abi Bakrowi as-Siddikowi, aby udał się z nią do At-Tanim, i tak oto wykonała ona umrę w miesiącu Zu al-Hidżdża, po dniach hadżdżu.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Pielgrzymi niemający ze sobą zwierzęcia ofiarnego mogą po umrze wyjść ze stanu ihramu.
Prorok ﷺ i jego towarzysze przybyli do Mekki podczas pielgrzymki w 10. roku hidżry, czwartego dnia miesiąca zu al-hidżdża. Nakazał tym, którzy nie mieli ze sobą zwierzęcia ofiarnego, odprawić obrzędy pielgrzymki jako umrę, a następnie wyjść ze stanu ihramu.
Stan sakralny, w którym pielgrzym przestrzega określonych zasad podczas pielgrzymki.
Zwierzę ofiarne zabierane na pielgrzymkę lub składane w ofierze.
Rytualne przechodzenie tam i z powrotem między wzgórzami as-Safa i al-Marwa.
Uczeni klasyczni wywodzą z tego, że pielgrzymi, którzy rozpoczęli hadżdż jako qiran lub ifrad, mogli — na polecenie Proroka ﷺ — dokończyć obrzędy jako umrę i wyjść ze stanu ihramu, jeśli nie mieli ze sobą zwierzęcia ofiarnego. Ci, którzy zabrali zwierzę ofiarne, pozostawali w stanie ihramu. Cztery sunnickie szkoły prawa omawiają dokładne zasady i warunki tamattu' oraz qiran, odwołując się do tego i innych przekazów. Wynika stąd również, że miesiączka odracza tawaf, ale nie uniemożliwia pozostałych obrzędów pielgrzymki; Aisza odprawiła umrę później, wyruszając z at-Tan'im.
- Osoba odbywająca hadżdż powinna wcześniej poznać zasady ihramu i składania ofiary oraz kierować się wiarygodnym przewodnictwem religijnym.
- Miesiączka nie uniemożliwia kobiecie odprawienia większości obrzędów pielgrzymki; tawaf należy odłożyć do czasu, aż będzie czysta.
- Ułatwienie religijne, które Prorok ﷺ potwierdził dla wspólnoty, nie jest tymczasowym wyjątkiem dla jednej grupy.
Ten przekaz z tego samego zbioru również dotyczy tego, że Prorok ﷺ chciał inaczej rozwiązać pewne okoliczności podczas hadżdżu.
Sahih al-Bukhari · #7231 (Sahih)Ten przekaz Sahih następuje bezpośrednio po tej relacji w Sahih al-Buchari i dostarcza dodatkowego kontekstu do tematu życzeń.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.