Sahih Muslim, hadis 2452
Przekazany przez Abu Sa'id al-Khudri. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Sa'id al-Khudri
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ، الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي نُعْمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ بَعَثَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْيَمَنِ بِذَهَبَةٍ فِي أَدِيمٍ مَقْرُوظٍ لَمْ تُحَصَّلْ مِنْ تُرَابِهَا - قَالَ - فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ بَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ حِصْنٍ وَالأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ وَزَيْدِ الْخَيْلِ وَالرَّابِعُ إِمَّا عَلْقَمَةُ بْنُ عُلاَثَةَ وَإِمَّا عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ كُنَّا نَحْنُ أَحَقَّ بِهَذَا مِنْ هَؤُلاَءِ - قَالَ - فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " أَلاَ تَأْمَنُونِي وَأَنَا أَمِينُ مَنْ فِي السَّمَاءِ يَأْتِينِي خَبَرُ السَّمَاءِ صَبَاحًا وَمَسَاءً " . قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاشِزُ الْجَبْهَةِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ مُشَمَّرُ الإِزَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ . فَقَالَ " وَيْلَكَ أَوَلَسْتُ أَحَقَّ أَهْلِ الأَرْضِ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ " . قَالَ ثُمَّ وَلَّى الرَّجُلُ فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَقَالَ " لاَ لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ يُصَلِّي " . قَالَ خَالِدٌ وَكَمْ مِنْ مُصَلٍّ يَقُولُ بِلِسَانِهِ مَا لَيْسَ فِي قَلْبِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أُومَرْ أَنْ أَنْقُبَ عَنْ قُلُوبِ النَّاسِ وَلاَ أَشُقَّ بُطُونَهُمْ " . قَالَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْهِ وَهُوَ مُقَفٍّ فَقَالَ " إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ رَطْبًا لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ - قَالَ أَظُنُّهُ قَالَ - لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ " .
Opowiedział nam Kutajba ibn Sa’id, opowiedział nam Abd al-Wahid, od Amara ibn al-Kaka, opowiedział nam Abd ar-Rahman ibn Abi Nu’ajm: Słyszałem, jak Abu Sa’id al-Chudri mówił: Ali ibn Abi Talib wysłał do Wysłannika Allaha ﷺ z Jemenu złoto zmieszane z ziemią w skórzanej torbie. Prorok ﷺ rozdzielił je między cztery osoby: Ujajna ibn Hisna, al-Akra ibn Habisa, Zajda al-Chajla, a czwartym był albo Alkama ibn Ulasa, albo Amir ibn at-Tufajl. Pewien człowiek spośród jego Towarzyszy powiedział:
„My mieliśmy większe prawo do tego niż oni”. Dotarło to do Proroka ﷺ, który rzekł: „Czy nie ufacie mi, skoro jestem powiernikiem Tego, który jest w niebie? Wieści z nieba docierają do mnie rano i wieczorem”. Wówczas wstał mężczyzna o zapadniętych oczach, wystających kościach policzkowych, wysokim czole, gęstej brodzie, ogolonej głowie i podkasanej szacie, i powiedział: „O Wysłanniku Allaha, bój się Allaha!”. On odpowiedział: „Biada ci! Czyż nie jestem tym, który najbardziej zasługuje na to, by bać się Allaha spośród wszystkich ludzi na ziemi?”. Mężczyzna ten odwrócił się, by odejść, a Chalid ibn al-Walid zapytał: „O Wysłanniku Allaha, czy mam nie ściąć mu głowy?”. On odpowiedział: „Nie, być może on się modli”. Chalid rzekł: „Iluż to modlących się mówi językiem to, czego nie ma w sercu!”. Wysłannik Allaha ﷺ odpowiedział: „Nie nakazano mi badać serc ludzi ani rozpruwać ich brzuchów”. Następnie spojrzał za nim, gdy ten odchodził, i powiedział: „Z potomstwa tego człowieka wyjdzie lud, który będzie recytował Księgę Allaha płynnie, lecz nie przekroczy ona ich gardeł; odejdą od religii tak szybko, jak strzała przebija zwierzynę. I sądzę, że powiedział również: Gdybym ich zastał, zabiłbym ich tak, jak zabito lud Samud”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ bronił swojej rzetelności i ostrzegał przed pozorną pobożnością.
Tłem było rozdanie złota, które Ali ibn Abi Talib wysłał z Jemenu do Proroka ﷺ. Pewien towarzysz uważał, że inni bardziej zasługują na te środki; potem pewien człowiek zwrócił się do Proroka ﷺ, po czym padło ostrzeżenie przed ludźmi recytującymi Koran, którego wiara nie dociera do ich serc.
Osoba, której bezpiecznie powierzono jakąś sprawę; Prorok ﷺ podkreśla, że jest godny zaufania w przekazywaniu objawienia.
Obrazowe określenie recytacji, która nie dociera do serca i nie prowadzi do szczerego przeżywania wiary.
Obraz szybkiego opuszczenia właściwej drogi religijnej, jak strzała, która przelatuje na wylot przez cel.
Klasyczni uczeni wywodzą z tego, że przywódca może rozdzielać środki z zakatu między grupy, których przychylność islamowi lub wsparcie wspólnoty może w ten sposób zyskać. Prorok ﷺ uczy również, że ludzi ocenia się na podstawie ich widocznych czynów: nie wolno nikogo oskarżać bez dowodów ani zabijać z powodu jego wewnętrznej wiary. Al-Nawawi podkreśla, że ostrzeżenie przed charydżytami nie oznacza, iż ich zewnętrzna pobożność dowodzi szczerej wiedzy o wierze; recytacja i praktyki religijne nie przeszkodziły im błędnie zrozumieć religii i oddalić się od niej.
- Nie przypisuj przywódcy nieuczciwości bez dowodów; z szacunkiem zapytaj o powód jego decyzji.
- Oceniaj innych na podstawie tego, co widoczne, a osąd ich wewnętrznych intencji pozostaw Allahowi.
- Czytaj i studiuj Koran z zamiarem zastosowania jego wskazówek, a nie tylko pięknej recytacji.
Ta wersja również opowiada o podziale środków z Jemenu i ostrzeżeniu Proroka ﷺ przed ludźmi, którzy recytują teksty religijne, nie podążając za ich właściwym znaczeniem i przewodnictwem.
Sahih Muslim · #2453 (Sahih)Ta relacja podaje uzupełniającą wersję imion odbiorców i potwierdza kontekst podziału oraz następującego po nim ostrzeżenia.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.