Sahih Muslim, hadis 3002
Przekazany przez Asma bint Abu Bakr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Asma bint Abu Bakr
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي مَنْصُورُ، بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ، صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، - رضى الله عنهما - قَالَتْ خَرَجْنَا مُحْرِمِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَقُمْ عَلَى إِحْرَامِهِ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَحْلِلْ " . فَلَمْ يَكُنْ مَعِي هَدْىٌ فَحَلَلْتُ وَكَانَ مَعَ الزُّبَيْرِ هَدْىٌ فَلَمْ يَحْلِلْ . قَالَتْ فَلَبِسْتُ ثِيَابِي ثُمَّ خَرَجْتُ فَجَلَسْتُ إِلَى الزُّبَيْرِ فَقَالَ قُومِي عَنِّي . فَقُلْتُ أَتَخْشَى أَنْ أَثِبَ عَلَيْكَ
Przekazał nam Ishaq ibn Ibrahim, powiadomił nas Muhammad ibn Bakr, powiadomił nas Ibn Dżurajdż; oraz przekazał mi Zuhajr ibn Harb —i to jest jego brzmienie—: przekazał nam Ruh ibn Ubada, przekazał nam Ibn Dżurajdż, przekazał mi Mansur ibn Abd ar-Rahman, od swojej matki Safijji bint Szajba, od Asmy bint Abi Bakr —niech Allah będzie z nich obu zadowolony—, która powiedziała:
«Wyruszyliśmy w stanie ihram i Wysłannik Allaha ﷺ rzekł: „Kto ma przy sobie zwierzę ofiarne, niech pozostanie w swoim ihramie, a kto nie ma przy sobie zwierzęcia ofiarnego, niech wyjdzie ze stanu ihram”. Ja nie miałam przy sobie zwierzęcia ofiarnego, więc wyszłam z ihramu; natomiast Az-Zubajr miał przy sobie zwierzę ofiarne, dlatego nie wyszedł z ihramu». Kontynuowała: «Założyłam moje zwykłe ubrania, a następnie wyszłam i usiadłam obok Az-Zubajra, na co on powiedział: „Odsuń się ode mnie!”. Odpowiedziałam mu: „Czyżbyś obawiał się, że na ciebie wskoczę?”».
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Kto miał ze sobą zwierzę ofiarne, pozostawał w iḥrām; pozostali kończyli ten stan.
Stan uświęcenia, w którym pielgrzym powstrzymuje się od określonych czynności i rzeczy.
Zwierzę przeznaczone na ofiarę podczas pielgrzymki i zabierane ze sobą.
Wyjście ze stanu uświęcenia i zniesienie związanych z nim ograniczeń.
Klasyczni uczeni omawiają ten przekaz w kontekście zasad pielgrzymki tamattuʿ: ten, kto przybywa bez zwierzęcia ofiarnego, kończy iḥrām po wykonaniu wymaganych rytuałów, natomiast ten, kto przywozi zwierzę ofiarne, pozostaje w iḥrām aż do złożenia ofiary. Szkoły prawa omawiają szczegółowo poszczególne rytuały i warunki; przekaz podkreśla, że zabranie lub niezabranie zwierzęcia ofiarnego wpływa na to, czy należy pozostawać w iḥrām.
- Przed wyjazdem sprawdź, jakie zasady obowiązują podczas twojej pielgrzymki i czy zabierasz zwierzę ofiarne.
- Podczas rytuałów postępuj zgodnie z jasnymi wskazówkami Proroka ﷺ, a o praktyczne wykonanie zapytaj osobę kompetentną.
- Spokojnie wyjaśniaj różnice w praktykach religijnych i szanuj fakt, że pielgrzymi w różnych sytuacjach stosują różne przepisy.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.