Księga Przekleństw · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadis 3746

Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga Przekleństw
صحيح مسلم
Kto go przekazał?

Przekazał Abdullah ibn Umar

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ، جُبَيْرٍ قَالَ سُئِلْتُ عَنِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ، فِي إِمْرَةِ مُصْعَبٍ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا قَالَ فَمَا دَرَيْتُ مَا أَقُولُ فَمَضَيْتُ إِلَى مَنْزِلِ ابْنِ عُمَرَ بِمَكَّةَ فَقُلْتُ لِلْغُلاَمِ اسْتَأْذِنْ لِي ‏.‏ قَالَ إِنَّهُ قَائِلٌ فَسَمِعَ صَوْتِي ‏.‏ قَالَ ابْنُ جُبَيْرٍ قُلْتُ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ادْخُلْ فَوَاللَّهِ مَا جَاءَ بِكَ هَذِهِ السَّاعَةَ إِلاَّ حَاجَةٌ فَدَخَلْتُ فَإِذَا هُوَ مُفْتَرِشٌ بَرْذَعَةً مُتَوَسِّدٌ وِسَادَةً حَشْوُهَا لِيفٌ قُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُتَلاَعِنَانِ أَيُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ نَعَمْ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ فُلاَنُ بْنُ فُلاَنٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ أَنْ لَوْ وَجَدَ أَحَدُنَا امْرَأَتَهُ عَلَى فَاحِشَةٍ كَيْفَ يَصْنَعُ إِنْ تَكَلَّمَ تَكَلَّمَ بِأَمْرٍ عَظِيمٍ ‏.‏ وَإِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ قَالَ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَاهُ فَقَالَ إِنَّ الَّذِي سَأَلْتُكَ عَنْهُ قَدِ ابْتُلِيتُ بِهِ ‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَؤُلاَءِ الآيَاتِ فِي سُورَةِ النُّورِ ‏{‏ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ‏}‏ فَتَلاَهُنَّ عَلَيْهِ وَوَعَظَهُ وَذَكَّرَهُ وَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الآخِرَةِ قَالَ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا كَذَبْتُ عَلَيْهَا ‏.‏ ثُمَّ دَعَاهَا فَوَعَظَهَا وَذَكَّرَهَا وَأَخْبَرَهَا أَنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الآخِرَةِ ‏.‏ قَالَتْ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنَّهُ لَكَاذِبٌ فَبَدَأَ بِالرَّجُلِ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ ثُمَّ ثَنَّى بِالْمَرْأَةِ فَشَهِدَتْ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ وَالْخَامِسَةُ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ ثُمَّ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا.‏

Tłumaczenie

Opowiedział nam Muhammad ibn Abd Allah ibn Numajr, opowiedział nam mój ojciec – a także opowiedział nam Abu Bakr ibn Abi Szajba, i to jego wersja brzmieniowa jest przytoczona – opowiedział nam Abd Allah ibn Numajr, opowiedział nam Abd al-Malik ibn Abi Sulajman, od Sa’ida ibn Dżubajra, który rzekł:

«Zapytano mnie za rządów Mus’aba o małżonków wzajemnie się oskarżających (al-mutala’inajn): czy należy ich rozdzielić?». Odpowiedziałem: «Nie wiedziałem, co powiedzieć, więc udałem się do domu Ibn Umara w Mekce i rzekłem do sługi: ‘Poproś o pozwolenie dla mnie’. On odrzekł: ‘On odpoczywa’, lecz Ibn Usłyszał mój głos i zapytał: ‘Czy to Ibn Dżubajr?’. Odpowiedziałem: ‘Tak’. Rzekł: ‘Wejdź. Na Allaha, nic innego jak pilna potrzeba nie sprowadziła cię o tej porze’. Wszedłem i zastałem go leżącego na kocu, opartego o poduszkę wypchaną włóknami palmowymi. Powiedziałem: ‘O Abu Abd ar-Rahmanie, czy małżonkowie wzajemnie się oskarżający mają być rozdzieleni?’. Odparł: ‘Subhanallah! Tak. Pierwszym, który o to zapytał, był ten a ten, syn tego a tego, który rzekł: „O Posłańcze Allaha! Co sądzisz, gdyby ktoś z nas zastał swoją żonę dopuszczającą się nierządu? Jeśli przemówi, powie rzecz wielkiej wagi; a jeśli zamilczy, zamilczy wobec czegoś równie wielkiego”. Prorok ﷺ zamilkł i mu nie odpowiedział. Jakiś czas później ów człowiek przyszedł do niego i rzekł: „To, o co cię pytałem, właśnie mnie spotkało”. Wówczas Allah, Wywyższony i Majestatyczny, objawił te oto wersety w Surze An-Nur: {Ci, którzy oskarżają swoje żony...}. Prorok ﷺ wyrecytował mu je, napomniał go, wezwał do rozwagi i poinformował, że kara na tym świecie jest lżejsza niż kara w życiu ostatecznym. Mężczyzna rzekł: ‘Nie, na Tego, który posłał cię z Prawdą, nie skłamałem przeciwko niej’. Następnie Prorok ﷺ wezwał żonę, napomniał ją, wezwał do rozwagi i poinformował, że kara na tym świecie jest lżejsza niż kara w życiu ostatecznym. Ona rzekła: ‘Nie, na Tego, który posłał cię z Prawdą, on jest kłamcą’. Zaczęto zatem od mężczyzny, który złożył cztery świadectwa na Allaha, że mówi prawdę, a za piątym razem wezwał przekleństwo Allaha na siebie, jeśli należałby do kłamców. Następnie przyszła kolej na kobietę, która złożyła cztery świadectwa na Allaha, że on należy do kłamców, a za piątym razem wezwała gniew Allaha na siebie, jeśli on mówiłby prawdę. Po czym Prorok ﷺ dokonał ich rozdzielenia».

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

La liʿān, les deux époux prêtent de graves serments, après quoi le Prophète ﷺ les sépare.

Kontekst i przyczyna

Sous le règne de Musʿab, on demanda à Saʿid ibn Jubair si des époux devaient être séparés après la liʿān. Ibn Umar répondit en évoquant le cas d’un homme qui avait accusé sa femme d’adultère. Lorsque l’homme et sa femme se contredirent, les versets sur la liʿān de la sourate an-Nur furent révélés et tous deux prêtèrent les serments prescrits.

Objaśnienie trudnych słów
Liʿān

Procédure prescrite dans laquelle des époux se répondent par des serments après une accusation d’adultère.

Attestation devant Allah

Serment par lequel une personne invoque Allah comme témoin de la véracité de sa déclaration.

Le cinquième serment

Serment final par lequel l’homme appelle la malédiction d’Allah sur lui-même, ou la femme appelle Sa colère sur elle-même, si elle ment.

Wnioski uczonych

Les savants déduisent de ce récit que la liʿān est une procédure formelle particulière destinée aux époux qui s’accusent mutuellement d’adultère et qu’elle aboutit à leur séparation. Chacun prononce quatre serments, puis conclut par un cinquième serment, une invocation solennelle contre lui-même. Les juristes étudient les conséquences et les conditions précises dans le cadre de leurs règles de fiqh ; ce hadith n’autorise pas chacun à lancer une accusation ou à imposer lui-même une séparation. L’affaire relève des autorités religieuses et judiciaires compétentes.

Lekcje na dziś
  1. N’accusez personne d’adultère sur la base de rumeurs : de telles paroles ont de graves conséquences religieuses et juridiques.
  2. Confiez à des spécialistes compétents tout conflit conjugal comportant une accusation grave et ne tentez pas d’appliquer vous-mêmes la procédure.
  3. Prenez au sérieux les serments et les témoignages faits devant Allah, et ne dites que ce que vous pouvez affirmer en connaissance de cause.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.