Sahih Muslim, hadis 3748
Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abdullah ibn Umar
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ، جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلْمُتَلاَعِنَيْنِ " حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ لاَ سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَالِي قَالَ " لاَ مَالَ لَكَ إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا فَهْوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا فَذَاكَ أَبْعَدُ لَكَ مِنْهَا " . قَالَ زُهَيْرٌ فِي رِوَايَتِهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Opowiedzieli nam Jahja ibn Jahja, Abu Bakr ibn Abi Szajba i Zuhajr ibn Harb – a brzmienie należy do Jahji – powiedział Jahja: poinformował nas, a pozostali dwaj rzekli: opowiedział nam Sufjan ibn Ujajna, od Amra, od Sa’ida ibn Dżubajra, od Ibn Umara, który rzekł: Wysłannik Allaha ﷺ powiedział do małżonków wzajemnie się przeklinających (al-mutala’inajn):
„Wasze rozliczenie należy do Allaha. Jedno z was kłamie. Nie masz już żadnego prawa do niej”. Zapytał: „O Wysłanniku Allaha, a co z moim majątkiem?”. Odpowiedział: „Nie przysługuje ci żaden majątek. Jeśli powiedziałeś prawdę przeciwko niej, to pozostaje on jako rekompensata za to, co było ci dozwolone z jej intymności; jeśli zaś skłamałeś przeciwko niej, to jest on jeszcze bardziej odległy od ciebie niż ona sama”. Rzekł Zuhajr w swojej wersji: Opowiedział nam Sufjan, od Amra, że słyszał, jak Sa’id ibn Dżubajr mówił: Słyszałem, jak Ibn Umar mówił, że Wysłannik Allaha ﷺ to powiedział.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
W sprawie liʿān ostateczny osąd należy do Allaha, a prawo do posagu nie wygasa.
Przepisana procedura, w której małżonkowie składają przysięgami oświadczenia i wzywają przekleństwo Allaha na siebie, jeśli kłamią.
Majątek, który mąż jest winien żonie lub przekazał jej w związku z małżeństwem.
Prawo do żądania czegoś lub do odebrania tego z powrotem.
Klasyczni uczeni wywodzą z tej relacji, że po liʿānie małżonkowie nie pozostają razem, a mąż nie ma prawa żądać zwrotu posagu. Stwierdzenie, że ostateczny osąd należy do Allaha, podkreśla, iż procedura ta nie rozstrzyga o ukrytej prawdzie: Allah wie, które z nich kłamie. Szkoły prawa omawiają dalsze skutki prawne liʿānu, opierając się na tej i innych relacjach.
- Oskarżenia w małżeństwie są niezwykle poważne; w takich sprawach należy stosować przepisane procedury i unikać samosądu.
- Nie odbieraj pieniędzy ani własności bez uzasadnionego prawa, także po zakończeniu małżeństwa.
- Ostateczną wiedzę o ukrytej prawdzie pozostaw Allahowi i zachowuj ostrożność w składaniu przysiąg oraz zeznań.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.