Księga Transakcji · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadis 3856

Przekazany przez Abdullah ibn Umar. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.

Sahih (wiarygodny)Księga: Księga Transakcji
صحيح مسلم
Kto go przekazał?

Przekazał Abdullah ibn Umar

Sahih (wiarygodny)

Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.

Przekaz

Tekst arabski

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، كِلاَهُمَا عَنْ سُفْيَانَ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَمْلَى عَلَىَّ نَافِعٌ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِذَا تَبَايَعَ الْمُتَبَايِعَانِ بِالْبَيْعِ فَكُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِالْخِيَارِ مِنْ بَيْعِهِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا أَوْ يَكُونُ بَيْعُهُمَا عَنْ خِيَارٍ فَإِذَا كَانَ بَيْعُهُمَا عَنْ خِيَارٍ فَقَدْ وَجَبَ ‏"‏ ‏.‏ زَادَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ نَافِعٌ فَكَانَ إِذَا بَايَعَ رَجُلاً فَأَرَادَ أَنْ لاَ يُقِيلَهُ قَامَ فَمَشَى هُنَيَّةً ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهِ ‏.‏

Tłumaczenie

Opowiedzieli mi Zuhajr ibn Harb i Ibn Abi Umar, obaj od Sufjana – rzekł Zuhajr: Opowiedział nam Sufjan ibn Ujajna – od Ibn Dżurajdża, który powiedział: Nafi' podyktował mi, że słyszał, jak Abdullah ibn Umar mówił: Wysłannik Allaha ﷺ rzekł:

„Gdy dwie osoby zawierają transakcję kupna-sprzedaży, każda z nich ma prawo do jej unieważnienia, dopóki się fizycznie nie rozstaną, chyba że ich transakcja została zawarta z zastrzeżeniem opcji (khijar). Jeśli ich transakcja została zawarta z opcją, to umowa staje się wiążąca”. Ibn Abi Umar dodał w swojej relacji: Nafi' powiedział: „Zatem gdy on [Ibn Umar] zawierał transakcję z kimś i chciał, aby nie można było jej unieważnić, wstawał, przechadzał się kawałek, a następnie wracał do tamtej osoby”.

Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.

Główne przesłanie

Kupujący i sprzedający mogą odstąpić od transakcji, dopóki się nie rozejdą.

Objaśnienie trudnych słów
zastrzeżenie prawa wyboru

Uzgodniony okres lub warunek, w którym jedna albo obie strony mogą jeszcze odstąpić od transakcji.

wiążący

Transakcja jest ostateczna i nie można już jednostronnie od niej odstąpić na podstawie tego prawa wyboru.

rozejść się

Strony kończą wspólne spotkanie po zawarciu transakcji.

Wnioski uczonych

Klasyczni uczeni omawiają to jako prawo do odstąpienia od transakcji, dopóki strony pozostają razem; jest ono znane jako prawo wyboru wynikające ze wspólnego spotkania. Szkoły prawa różnią się co do dokładnego zastosowania: większość uznaje to prawo, podczas gdy szkoła hanaficka nie uznaje opuszczenia spotkania za warunek wiążącego charakteru transakcji. Strony mogą również uzgodnić zastrzeżenie prawa wyboru; gdy uzgodniony okres lub warunek upłynie bez odstąpienia od transakcji, staje się ona wiążąca. Praktyka Ibn Umara pokazuje, że rzeczywiście kończył on spotkanie, gdy chciał, aby transakcja stała się wiążąca.

Lekcje na dziś
  1. Przed sfinalizowaniem transakcji jasno ustalcie, czy obowiązuje okres do namysłu lub inne zastrzeżenie prawa wyboru.
  2. Korzystajcie z prawa do odstąpienia uczciwie i niezwłocznie poinformujcie drugą stronę o swojej decyzji.
  3. Jasno zapisujcie uzgodnienia dotyczące ceny, warunków i terminów, aby uniknąć późniejszych sporów.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Codziennie hadis w Twoim języku

Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.