Sahih Muslim, hadis 4263
Przekazany przez Abu Musa al-Ash'ari. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abu Musa al-Ash'ari
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَيَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِخَلَفٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، الأَشْعَرِيِّ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ نَسْتَحْمِلُهُ فَقَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ وَمَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ " . قَالَ فَلَبِثْنَا مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أُتِيَ بِإِبِلٍ فَأَمَرَ لَنَا بِثَلاَثِ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى فَلَمَّا انْطَلَقْنَا قُلْنَا - أَوْ قَالَ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ - لاَ يُبَارِكُ اللَّهُ لَنَا أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَسْتَحْمِلُهُ فَحَلَفَ أَنْ لاَ يَحْمِلَنَا ثُمَّ حَمَلَنَا . فَأَتَوْهُ فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ " مَا أَنَا حَمَلْتُكُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَمَلَكُمْ وَإِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ ثُمَّ أَرَى خَيْرًا مِنْهَا إِلاَّ كَفَّرْتُ عَنْ يَمِينِي وَأَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ " .
Opowiedzieli nam Chalaf ibn Hiszam, Kutajba ibn Sa’id i Jahja ibn Habib al-Harisi – a brzmienie pochodzi od Chalafa – mówiąc: Opowiedział nam Hammad ibn Zajd, od Ghajlana ibn Dżarira, od Abu Burdy, od Abu Musy al-Asz’ariego, który rzekł: Przyszedłem do Proroka ﷺ wraz z grupą Asz’arytów, prosząc go o wierzchowce. On zaś powiedział:
„Na Allaha, nie dam wam wierzchowców i nie mam niczego, na czym mógłbym was przewieźć”. Rzekł [Abu Musa]: Pozostaliśmy tam, ile Allah chciał, a następnie przyprowadzono mu wielbłądy i rozkazał dać nam trzy wielbłądy o białych garbach. Gdy ruszyliśmy w drogę, powiedzieliśmy – lub niektórzy z nas powiedzieli do innych –: „Allah nam nie pobłogosławi; przyszliśmy do Wysłannika Allaha ﷺ prosząc o wierzchowce, on przysiągł, że nam ich nie da, a potem jednak je nam dał”. Poszli więc do niego i poinformowali go o tym, na co on odrzekł: „To nie ja dałem wam wierzchowce, lecz Allah. I na Allaha, jeśli Allah zechce, nigdy nie złożę przysięgi, a potem zobaczę coś lepszego, bez tego, bym dokonał ekspiacji za moją przysięgę i uczynił to, co lepsze”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Przysięgę można złamać, jeśli służy to czemuś lepszemu, pod warunkiem odprawienia za to zadośćuczynienia.
Uroczyste oświadczenie, w którym ktoś powołuje Allaha na świadka.
Nakazany akt naprawczy za niedotrzymanie ważnej przysięgi.
Zwierzęta, na których można jeździć lub za pomocą których można się przemieszczać.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że człowiek nie powinien pozwalać, by przysięga powstrzymywała go od uczynienia tego, co lepsze: powinien ją złamać i odprawić nakazane zadośćuczynienie. Cztery sunnickie szkoły prawa omawiają szczegóły zadośćuczynienia za przysięgę na podstawie Koranu i Sunny. Słowa, że Allah sprawił, iż grupa mogła jechać, podkreślają, że ostatecznie zaopatrzenie pochodzi od Allaha, nawet gdy ludzie zapewniają bezpośrednie środki.
- Nie podtrzymuj przysięgi za wszelką cenę, jeśli jej dotrzymanie oznaczałoby zaniechanie tego, co lepsze; wówczas odpraw również nakazane zadośćuczynienie.
- Pomagając komuś, pamiętaj, że ostatecznym Dawcą środków i zaopatrzenia jest Allah.
- Nie składaj przysiąg lekkomyślnie i dobrze się zastanów, zanim coś obiecasz.
To przekazanie zaleca, by nie pozwalać, aby przysięga powstrzymywała przed uczynieniem tego, co lepsze, i wspomina o zadośćuczynieniu za jej złamanie.
Sahih Muslim · #4264 (Sahih)To przekazanie również dotyczy złamania przysięgi, gdy pojawia się lepszy sposób postępowania.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.