Sahih Muslim, hadis 475
Przekazany przez Anas ibn Malik. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Anas ibn Malik
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كَامِلٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَهْتَمُّونَ لِذَلِكَ - وَقَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ فَيُلْهَمُونَ لِذَلِكَ - فَيَقُولُونَ لَوِ اسْتَشْفَعْنَا عَلَى رَبِّنَا حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا - قَالَ - فَيَأْتُونَ آدَمَ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو الْخَلْقِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَأَمَرَ الْمَلاَئِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا . فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ - فَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْهَا - وَلَكِنِ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللَّهُ - قَالَ - فَيَأْتُونَ نُوحًا صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ - فَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْهَا - وَلَكِنِ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ صلى الله عليه وسلم الَّذِي اتَّخَذَهُ اللَّهُ خَلِيلاً . فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ - وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْهَا - وَلَكِنِ ائْتُوا مُوسَى صلى الله عليه وسلم الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ وَأَعْطَاهُ التَّوْرَاةَ . قَالَ فَيَأْتُونَ مُوسَى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ - وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي رَبَّهُ مِنْهَا - وَلَكِنِ ائْتُوا عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ . فَيَأْتُونَ عِيسَى رُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ . وَلَكِنِ ائْتُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم عَبْدًا قَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ " . قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فَيُؤْذَنُ لِي فَإِذَا أَنَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ قُلْ تُسْمَعْ سَلْ تُعْطَهْ اشْفَعْ تُشَفَّعْ . فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُ رَبِّي بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ رَبِّي ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُخْرِجُهُمْ مِنَ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ فَأَقَعُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ قُلْ تُسْمَعْ سَلْ تُعْطَهْ اشْفَعْ تُشَفَّعْ . فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُ رَبِّي بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُخْرِجُهُمْ مِنَ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ - قَالَ فَلاَ أَدْرِي فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الرَّابِعَةِ قَالَ - فَأَقُولُ يَا رَبِّ مَا بَقِيَ فِي النَّارِ إِلاَّ مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَىْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ " . - قَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ قَتَادَةُ أَىْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ .
Przekazali nam Abu Kamil, Fudajl ibn Husajn al-Dżahdari, oraz Muhammad ibn Ubajd al-Ghubari – przy czym brzmienie pochodzi od Abu Kamila – obaj powiedzieli: Przekazał nam Abu Awana, od Katady, od Anasa ibn Malika, który rzekł: Wysłannik Allaha ﷺ powiedział:
„Allah zgromadzi ludzi w Dniu Zmartwychwstania i będą tym zaniepokojeni” – a Ibn Ubajd powiedział: „zostaną co do tego natchnieni” – i powiedzą: „Gdybyśmy tylko mogli wstawić się u naszego Pana, aby uwolnił nas z tego miejsca, w którym jesteśmy!”. Powiedział: „Przyjdą więc do Adama ﷺ i powiedzą: »Jesteś Adamem, ojcem ludzkości; Allah stworzył cię Swoją ręką, tchnął w ciebie Swego ducha i rozkazał aniołom, by oddali ci pokłon. Wstaw się za nami u swego Pana, aby uwolnił nas z tej naszej sytuacji«. On odpowie: »Nie jestem do tego zdolny«, i wspomni swój grzech, którego się dopuścił, i będzie czuł wstyd przed swoim Panem z tego powodu, i powie: »Lecz udajcie się do Nuha, pierwszego posłańca, którego Allah wysłał«”. Powiedział: „Przyjdą więc do Nuha ﷺ, a on powie: »Nie jestem do tego zdolny«, i wspomni swój grzech, którego się dopuścił, i będzie czuł wstyd przed swoim Panem z tego powodu, i powie: »Lecz udajcie się do Ibrahima ﷺ, którego Allah wziął Sobie za przyjaciela«. Przyjdą więc do Ibrahima ﷺ, a on powie: »Nie jestem do tego zdolny«, i wspomni swój grzech, którego się dopuścił, i będzie czuł wstyd przed swoim Panem z tego powodu, i powie: »Lecz udajcie się do Musy ﷺ, z którym Allah rozmawiał i któremu dał Torę«”. Powiedział: „Przyjdą więc do Musy – pokój z nim – a on powie: »Nie jestem do tego zdolny«, i wspomni swój grzech, którego się dopuścił, i będzie czuł wstyd przed swoim Panem z tego powodu, i powie: »Lecz udajcie się do Isy, ducha Allaha i Jego słowa«. Przyjdą więc do Isy, ducha Allaha i Jego słowa, a on powie: »Nie jestem do tego zdolny. Lecz udajcie się do Muhammada ﷺ, sługi, któremu przebaczono jego przeszłe i przyszłe grzechy«”. Powiedział: Wysłannik Allaha ﷺ rzekł: „Przyjdą więc do mnie, a ja poproszę mojego Pana o pozwolenie i zostanie mi ono udzielone. Gdy Go ujrzę, padnę na twarz w pokłonie, a On pozostawi mnie tak długo, jak zechce. Wtedy zostanie powiedziane: »O Muhammadzie, podnieś głowę; mów, a zostaniesz wysłuchany; proś, a zostanie ci dane; wstawiaj się, a twoje wstawiennictwo zostanie przyjęte«. Podnoszę więc głowę i wielbię mojego Pana pochwałą, której mnie nauczy. Następnie wstawiam się, a wyznaczony zostaje dla mnie limit; wyprowadzam ich z Ognia i wprowadzam do Raju. Potem wracam i padam na twarz w pokłonie, a Allah pozostawia mnie tak długo, jak zechce. Wtedy zostaje powiedziane: »Podnieś głowę, o Muhammadzie; mów, a zostaniesz wysłuchany; proś, a zostanie ci dane; wstawiaj się, a twoje wstawiennictwo zostanie przyjęte«. Podnoszę więc głowę i wielbię mojego Pana pochwałą, której mnie nauczył. Następnie wstawiam się, a wyznaczony zostaje dla mnie limit; wyprowadzam ich z Ognia i wprowadzam do Raju”. Powiedział: „Nie wiem, czy za trzecim, czy za czwartym razem powiedziałem: »O mój Panie, w Ogniu nie pozostał nikt poza tym, kogo zatrzymał Koran«, to znaczy tym, wobec których orzeczono wieczne potępienie”. Ibn Ubajd w swojej relacji powiedział: Katada wyjaśnił: „To znaczy tych, wobec których orzeczono wieczne potępienie”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
W Dniu Zmartwychwstania Allah udzieli Prorokowi ﷺ prawa do wstawiennictwa zgodnie ze Swoją wolą.
Prośba w intencji innych, na którą Allah zezwala i którą przyjmuje w Dniu Zmartwychwstania.
Pokłon z czołem dotykającym ziemi, wykonywany jako akt czci.
Allah określa, za kogo Prorok ﷺ może się wstawić; wstawiennictwo odbywa się zatem wyłącznie za zgodą Allaha.
Uczeni klasyczni wywodzą z tego, że wielkie wstawiennictwo w Dniu Zmartwychwstania jest szczególnym dobrodziejstwem dla Proroka Muhammada ﷺ. Kolejni prorocy pokornie uznają swoją zależność od Allaha, podczas gdy sam Allah udziela zgody i wyznacza granice wstawiennictwa. Fragment potwierdza również, że wierni, którzy na mocy wyroku Allaha przebywają w Ogniu, mogą zostać z niego wyprowadzeni; wyjątek stanowią ci, którzy według Koranu pozostaną w nim na wieczność. Wstawiennictwo nie jest zatem niezależną mocą proroka, lecz ma miejsce wyłącznie za zgodą Allaha.
- Proś Allaha o miłosierdzie i ufaj Jego wyrokowi; wstawiennictwo ma miejsce tylko za Jego zgodą.
- Podążaj za Prorokiem ﷺ z pokorą i pamiętaj, że zaszczyt oraz szczególne dobrodziejstwa pochodzą ostatecznie od Allaha.
- Przygotuj się na Dzień Zmartwychwstania, okazując skruchę i spełniając dobre uczynki.
Ta sahih relacja Anasa ibn Malika również opowiada o wstawiennictwie w Dniu Zmartwychwstania i uzupełnia opis tej sceny.
Sahih Muslim · #474 (Sahih)Również ta relacja Anasa ibn Malika mówi o tym, jak ludzie w Dniu Zmartwychwstania szukają ulgi i jak dochodzi do wstawiennictwa.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.