Sahih Muslim, hadis 5366
Przekazany przez Abd al-Rahman ibn Abi Bakr. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Abd al-Rahman ibn Abi Bakr
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ الْعَطَّارُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ نَزَلَ عَلَيْنَا أَضْيَافٌ لَنَا - قَالَ - وَكَانَ أَبِي يَتَحَدَّثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ اللَّيْلِ - قَالَ - فَانْطَلَقَ وَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ افْرُغْ مِنْ أَضْيَافِكَ . قَالَ فَلَمَّا أَمْسَيْتُ جِئْنَا بِقِرَاهُمْ - قَالَ - فَأَبَوْا فَقَالُوا حَتَّى يَجِيءَ أَبُو مَنْزِلِنَا فَيَطْعَمَ مَعَنَا - قَالَ - فَقُلْتُ لَهُمْ إِنَّهُ رَجُلٌ حَدِيدٌ وَإِنَّكُمْ إِنْ لَمْ تَفْعَلُوا خِفْتُ أَنْ يُصِيبَنِي مِنْهُ أَذًى - قَالَ - فَأَبَوْا فَلَمَّا جَاءَ لَمْ يَبْدَأْ بِشَىْءٍ أَوَّلَ مِنْهُمْ فَقَالَ أَفَرَغْتُمْ مِنْ أَضْيَافِكُمْ قَالَ قَالُوا لاَ وَاللَّهِ مَا فَرَغْنَا . قَالَ أَلَمْ آمُرْ عَبْدَ الرَّحْمَنِ قَالَ وَتَنَحَّيْتُ عَنْهُ فَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ . قَالَ فَتَنَحَّيْتُ - قَالَ - فَقَالَ يَا غُنْثَرُ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَوْتِي إِلاَّ جِئْتَ - قَالَ - فَجِئْتُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ مَا لِي ذَنْبٌ هَؤُلاَءِ أَضْيَافُكَ فَسَلْهُمْ قَدْ أَتَيْتُهُمْ بِقِرَاهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يَطْعَمُوا حَتَّى تَجِيءَ - قَالَ - فَقَالَ مَا لَكُمْ أَلاَ تَقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ - قَالَ - فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَوَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُهُ اللَّيْلَةَ - قَالَ - فَقَالُوا فَوَاللَّهِ لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى تَطْعَمَهُ . قَالَ فَمَا رَأَيْتُ كَالشَّرِّ كَاللَّيْلَةِ قَطُّ وَيْلَكُمْ مَا لَكُمْ أَنْ لاَ تَقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ قَالَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا الأُولَى فَمِنَ الشَّيْطَانِ هَلُمُّوا قِرَاكُمْ - قَالَ - فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَسَمَّى فَأَكَلَ وَأَكَلُوا - قَالَ - فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَرُّوا وَحَنِثْتُ - قَالَ - فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ " بَلْ أَنْتَ أَبَرُّهُمْ وَأَخْيَرُهُمْ " . قَالَ وَلَمْ تَبْلُغْنِي كَفَّارَةٌ .
Opowiedział mi Muhammad ibn al-Musanna, opowiedział nam Salim ibn Nuh al-Attar, od al-Dżurajriego, od Abu Usmana, od Abd ar-Rahmana ibn Abi Bakra, który powiedział: Odwiedzili nas goście – rzekł – a mój ojciec miał zwyczaj rozmawiać z Posłańcem Allaha ﷺ w nocy. Wychodząc, powiedział:
„O Abd ar-Rahmanie, ugość swoich gości”. Gdy nadszedł wieczór, przynieśliśmy im posiłek, lecz oni odmówili, mówiąc: „Nie będziemy jeść, dopóki gospodarz domu nie przyjdzie i nie zje z nami”. Powiedziałem im: „On jest człowiekiem surowym i jeśli tego nie zrobicie, obawiam się, że spotka mnie z jego strony krzywda”. Oni jednak nadal odmawiali. Gdy ojciec wrócił, pierwszą rzeczą, o którą zapytał, było: „Czy ugościliście już waszych gości?”. Odpowiedzieli: „Nie, na Allaha, jeszcze nie”. Zapytał: „Czyż nie rozkazałem Abd ar-Rahmanowi?”. Odsunąłem się od niego, ale on zawołał: „O Abd ar-Rahmanie!”. Ponownie się odsunąłem, a on rzekł: „O głupcze! Zaklinam cię, jeśli słyszysz mój głos, masz natychmiast przyjść!”. Przyszedłem i powiedziałem: „Na Allaha, nie ma w tym mojej winy. To twoi goście, zapytaj ich. Przyniosłem im jedzenie, ale odmówili jedzenia, dopóki nie przyjdziesz”. Zapytał ich: „Dlaczego nie przyjęliście naszej gościny? Na Allaha, nie będę dziś jadł!”. Oni odpowiedzieli: „Na Allaha, nie będziemy jeść, dopóki ty nie zjesz”. Rzekł wtedy: „Nigdy nie widziałem gorszej nocy niż ta! Biada wam! Dlaczego nie przyjmujecie od nas przygotowanego dla was posiłku?”. Następnie dodał: „Co do pierwszej przysięgi, była ona podszeptem szatana. Przynieście jedzenie!”. Przyniesiono posiłek, wymienił imię Allaha i zaczął jeść, a wraz z nim jedli goście. Następnego ranka udał się do Proroka ﷺ i powiedział: „O Posłańcu Allaha, oni dotrzymali swojej przysięgi, a ja ją złamałem”. Opowiedział mu o całym zdarzeniu, a Prorok ﷺ odrzekł: „Przeciwnie, to ty jesteś najbardziej prawy i najlepszy spośród nich”. I nie dotarła do mnie wiadomość, by wymagano od niego pokuty.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Gościnność wymaga cierpliwości; pochopnie złożoną przysięgę można odwołać.
Posiłek i gościnność, które gospodarz oferuje swoim gościom.
Nie uczynić tego, co ktoś zaprzysiągł.
Nakazany czyn służący naprawieniu złamanej przysięgi.
Uczeni wyciągają stąd wniosek, że przysięgi, która powstrzymuje kogoś od dobra lub wypełnienia obowiązku, nie należy za wszelką cenę dotrzymywać: należy uczynić to, co lepsze, i dokonać nakazanego zadośćuczynienia. Abu Bakr zrozumiał, że jego pierwsza reakcja pogorszyła sytuację, i pozwolił gościom jeść. Przekazanie wychwala zarówno jego szczerą gościnność, jak i gotowość do zmiany zdania. Przekazujący nie rozstrzyga jednak, czy Abu Bakr dokonał zadośćuczynienia.
- Podawaj gościom posiłek bez wywierania na nich presji; cierpliwie przyjmuj ich odpowiedź.
- W gniewie nie składaj przysięgi, która utrudni gościnność lub inne dobro.
- Jeśli złożyłeś przysięgę, a lepsze postępowanie wymaga jej złamania, zasięgnij rzetelnej wiedzy o nakazanym zadośćuczynieniu.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.