Sahih Muslim, hadis 6305
Przekazany przez Aisha. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Aisha
Zbiór Sahih Muslim jest w całości uznawany za wiarygodny.
Przekaz
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عِيسَى، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ حُجْرٍ - حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ جَلَسَ إِحْدَى عَشْرَةَ امْرَأَةً فَتَعَاهَدْنَ وَتَعَاقَدْنَ أَنْ لاَ يَكْتُمْنَ مِنْ أَخْبَارِ أَزْوَاجِهِنَّ شَيْئًا قَالَتِ الأُولَى زَوْجِي لَحْمُ جَمَلٍ غَثٌّ عَلَى رَأْسِ جَبَلٍ وَعْرٍ لاَ سَهْلٌ فَيُرْتَقَى وَلاَ سَمِينٌ فَيُنْتَقَلَ . قَالَتِ الثَّانِيَةُ زَوْجِي لاَ أَبُثُّ خَبَرَهُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ لاَ أَذَرَهُ إِنْ أَذْكُرْهُ أَذْكُرْ عُجَرَهُ وَبُجَرَهُ . قَالَتِ الثَّالِثَةُ زَوْجِي الْعَشَنَّقُ إِنْ أَنْطِقْ أُطَلَّقْ وَإِنْ أَسْكُتْ أُعَلَّقْ . قَالَتِ الرَّابِعَةُ زَوْجِي كَلَيْلِ تِهَامَةَ لاَ حَرٌّ وَلاَ قُرٌّ وَلاَ مَخَافَةَ وَلاَ سَآمَةَ . قَالَتِ الْخَامِسَةُ زَوْجِي إِنْ دَخَلَ فَهِدَ وَإِنْ خَرَجَ أَسِدَ وَلاَ يَسْأَلُ عَمَّا عَهِدَ . قَالَتِ السَّادِسَةُ زَوْجِي إِنْ أَكَلَ لَفَّ وَإِنْ شَرِبَ اشْتَفَّ وَإِنِ اضْطَجَعَ الْتَفَّ وَلاَ يُولِجُ الْكَفَّ لِيَعْلَمَ الْبَثَّ . قَالَتِ السَّابِعَةُ زَوْجِي غَيَايَاءُ أَوْ عَيَايَاءُ طَبَاقَاءُ كُلُّ دَاءٍ لَهُ دَاءٌ شَجَّكِ أَوْ فَلَّكِ أَوْ جَمَعَ كُلاًّ لَكِ . قَالَتِ الثَّامِنَةُ زَوْجِي الرِّيحُ رِيحُ زَرْنَبٍ وَالْمَسُّ مَسُّ أَرْنَبٍ . قَالَتِ التَّاسِعَةُ زَوْجِي رَفِيعُ الْعِمَادِ طَوِيلُ النِّجَادِ عَظِيمُ الرَّمَادِ قَرِيبُ الْبَيْتِ مِنَ النَّادِي . قَالَتِ الْعَاشِرَةُ زَوْجِي مَالِكٌ وَمَا مَالِكٌ مَالِكٌ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكِ لَهُ إِبِلٌ كَثِيرَاتُ الْمَبَارِكِ قَلِيلاَتُ الْمَسَارِحِ إِذَا سَمِعْنَ صَوْتَ الْمِزْهَرِ أَيْقَنَّ أَنَّهُنَّ هَوَالِكُ . قَالَتِ الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ زَوْجِي أَبُو زَرْعٍ فَمَا أَبُو زَرْعٍ أَنَاسَ مِنْ حُلِيٍّ أُذُنَىَّ وَمَلأَ مِنْ شَحْمٍ عَضُدَىَّ وَبَجَّحَنِي فَبَجِحَتْ إِلَىَّ نَفْسِي وَجَدَنِي فِي أَهْلِ غُنَيْمَةٍ بِشَقٍّ فَجَعَلَنِي فِي أَهْلِ صَهِيلٍ وَأَطِيطٍ وَدَائِسٍ وَمُنَقٍّ فَعِنْدَهُ أَقُولُ فَلاَ أُقَبَّحُ وَأَرْقُدُ فَأَتَصَبَّحُ وَأَشْرَبُ فَأَتَقَنَّحُ . أُمُّ أَبِي زَرْعٍ فَمَا أُمُّ أَبِي زَرْعٍ عُكُومُهَا رَدَاحٌ وَبَيْتُهَا فَسَاحٌ . ابْنُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا ابْنُ أَبِي زَرْعٍ مَضْجِعُهُ كَمَسَلِّ شَطْبَةٍ وَيُشْبِعُهُ ذِرَاعُ الْجَفْرَةِ . بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ طَوْعُ أَبِيهَا وَطَوْعُ أُمِّهَا وَمِلْءُ كِسَائِهَا وَغَيْظُ جَارَتِهَا . جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ لاَ تَبُثُّ حَدِيثَنَا تَبْثِيثًا وَلاَ تُنَقِّثُ مِيرَتَنَا تَنْقِيثًا وَلاَ تَمْلأُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا . قَالَتْ خَرَجَ أَبُو زَرْعٍ وَالأَوْطَابُ تُمْخَضُ فَلَقِيَ امْرَأَةً مَعَهَا وَلَدَانِ لَهَا كَالْفَهْدَيْنِ يَلْعَبَانِ مِنْ تَحْتِ خَصْرِهَا بِرُمَّانَتَيْنِ فَطَلَّقَنِي وَنَكَحَهَا فَنَكَحْتُ بَعْدَهُ رَجُلاً سَرِيًّا رَكِبَ شَرِيًّا وَأَخَذَ خَطِّيًّا وَأَرَاحَ عَلَىَّ نَعَمًا ثَرِيًّا وَأَعْطَانِي مِنْ كُلِّ رَائِحَةٍ زَوْجًا . قَالَ كُلِي أُمَّ زَرْعٍ وَمِيرِي أَهْلَكِ فَلَوْ جَمَعْتُ كُلَّ شَىْءٍ أَعْطَانِي مَا بَلَغَ أَصْغَرَ آنِيَةِ أَبِي زَرْعٍ . قَالَتْ عَائِشَةُ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُنْتُ لَكِ كَأَبِي زَرْعٍ لأُمِّ زَرْعٍ " .
Opowiedział nam Ali ibn Hudżr as-Sa’di oraz Ahmad ibn Dżanab, obaj od Isy – a brzmienie należy do Ibn Hudżra – opowiedział nam Isa ibn Junus, opowiedział nam Hiszam ibn Urwa, od swojego brata Abdullaha ibn Urwy, od Urwy, od Aiszy, która powiedziała: Usiadło razem jedenaście kobiet i zawarły między sobą uroczystą umowę, że nie zatają niczego na temat swoich mężów. Pierwsza rzekła:
„Mój mąż jest jak chude mięso wielbłąda na szczycie stromej góry: nie ma łatwej drogi, by się tam wspiąć, ani nie jest dość tłuste, by warto było je stamtąd zabrać”. Druga rzekła: „Nie ośmielam się opowiadać o moim mężu, boję się bowiem, że nie zdołam w pełni oddać jego wad; gdybym zaczęła go opisywać, musiałabym wymienić wszystkie jego skazy jawne i ukryte”. Trzecia rzekła: „Mój mąż to wysoki głupiec; jeśli zacznę mówić, rozwiedzie się ze mną, a jeśli zamilknę, pozostawi mnie w zawieszeniu”. Czwarta rzekła: „Mój mąż jest jak noc w Tihama: ani upał, ani mróz, ani strach, ani nuda”. Piąta rzekła: „Gdy mój mąż wchodzi do domu, jest jak lampart, a gdy wychodzi, jest jak lew; nie pyta o to, co zostawił w domu”. Szósta rzekła: „Mój mąż, gdy je, pochłania wszystko do ostatniego kęsa, gdy pije, wypija do dna, a gdy się kładzie, owija się ciasno i nie wyciąga ręki, by poznać mój smutek”. Siódma rzekła: „Mój mąż to ponurak, bez blasku, niemrawy, dotknięty wszelkimi możliwymi chorobami; albo roztrzaska ci głowę, albo połamie kości, albo zrobi jedno i drugie”. Ósma rzekła: „Zapach mego męża jest jak zapach imbiru, a jego dotyk miękki jak futro zająca”. Dziewiąta rzekła: „Mój mąż ma wysoki dom, długi pas miecza, wielkie stosy popiołu przy ognisku, a jego dom stoi blisko miejsca zgromadzeń”. Dziesiąta rzekła: „Mój mąż to Malik, a cóż to za Malik! Jest lepszy niż to wszystko; ma wiele wielbłądów, które często klęczą, lecz mało pastwisk; gdy słyszą dźwięk lutni, wiedzą już, że zostaną zarżnięte”. Jedenasta rzekła: „Mojem mężem jest Abu Zar’, a cóż to za Abu Zar’! Obwiesił moje uszy biżuterią i tak mnie utuczył, że tłuszcz wypełnił moje ramiona; uszczęśliwił mnie, aż moja dusza stała się dumna. Zastał mnie wśród ubogich pasterzy, a uczynił panią koni, wielbłądów, ziaren i plonów. Przy nim mogę mówić, nie będąc ganioną, spać do późna i pić do syta. Matka Abu Zara’, a cóż to za matka Abu Zara’! Jej juki są ciężkie, a dom przestronny. Syn Abu Zara’, a cóż to za syn Abu Zara’! Jego posłanie jest miękkie jak wyciągnięta z pochwy szabla, a do nasycenia wystarczy mu ramię jagnięcia. Córka Abu Zara’, a cóż to za córka Abu Zara’! Posłuszna ojcu i matce, pełna wdzięku, budzi zazdrość swej rywalki. Niewolnica Abu Zara’, a cóż to za niewolnica Abu Zara’! Nie rozgłasza naszych spraw, nie wynosi naszej żywności małymi garściami, by ją zmarnować, i nie zaśmieca naszego domu”. Pewnego dnia Abu Zar’ wyszedł, gdy w bukłakach ubijano mleko, i spotkał kobietę z dwójką dzieci podobnych do gazeli, bawiących się pod jej szatą granatami. Rozwiódł się więc ze mną i poślubił tamtą kobietę. Ja zaś wyszłam później za szlachetnego mężczyznę, doskonałego jeźdźca, który władał włócznią z Chatt i obdarował mnie licznym inwentarzem, dając mi parę każdego gatunku zwierząt. Rzekł: „Jedz, Umm Zar’, i wysyłaj dary swojej rodzinie”, lecz nawet gdybym zebrała wszystko, co mi dał, nie dorównałoby to najmniejszemu naczyniu Abu Zara’. Aisza powiedziała: Wysłannik Allaha ﷺ rzekł do mnie: „Jestem dla ciebie tym, kim Abu Zar’ był dla Umm Zar’”.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ zapewnił Aiszę o swojej miłości i czułości za pomocą trafnego porównania.
Przydomek kobiety, która opowiada swoją historię o Abu Zarʿ.
Region w zachodniej Arabii; porównanie wskazuje na przyjemny, umiarkowany klimat.
Prorok ﷺ wyraził w ten sposób miłość do Aiszy i podkreślił wyjątkową więź, która ich łączyła.
Uczeni klasyczni, w tym imam an-Nawawi, zwracają uwagę, że Prorok ﷺ uważnie słuchał Aiszy i uspokajał ją czułym porównaniem. Relacja pokazuje, że małżonkowie mogą opowiadać sobie historie i wyrażać wzajemne uczucia. Nie stanowi ona samodzielnego przepisu prawnego dotyczącego małżeństwa, lecz jest przykładem dobrego traktowania i serdecznej komunikacji.
- Słuchaj uważnie, gdy partner opowiada o czymś osobistym lub ważnym.
- Okazuj uznanie i czułość słowami odpowiednimi dla waszej relacji.
- Opowiadaj historie z szacunkiem i chroń poufność osobistych rozmów.
Ta relacja z Sahih Muslim przekazuje tę samą historię za pośrednictwem innego łańcucha i potwierdza jej treść.
Sahih Muslim · #6304 (Sahih)Ta relacja z tego samego rozdziału zawiera inną drogę przekazu opowieści o kobietach i ich mężach.
Sahih Muslim · #6306 (Sahih)Ta wersja przekazuje tę samą historię za pośrednictwem innego łańcucha i pomaga porównać różne brzmienia.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.