Sunan an-Nasa'i, hadis 1956
Przekazany przez Jabir ibn Abdullah. Tekst arabski z naszym tłumaczeniem i objaśnieniem.
Przekazał Jabir ibn Abdullah
Przekaz
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، وَنُوحُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاعْتَرَفَ بِالزِّنَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ اعْتَرَفَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ اعْتَرَفَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَبِكَ جُنُونٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَحْصَنْتَ " . قَالَ نَعَمْ . فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُجِمَ فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ فَرَّ فَأُدْرِكَ فَرُجِمَ فَمَاتَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَيْرًا وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ .
Poinformowali nas Muhammad ibn Jahja i Nuh ibn Habib, mówiąc: Przekazał nam Abdurrazzak, który rzekł: Przekazał nam Ma'mar, od Az-Zuhriego, od Abu Salamy ibn Abdurrahmana, od Dżabira ibn Abdullaha, że pewien mężczyzna z plemienia Aslam przyszedł do Proroka ﷺ i przyznał się do cudzołóstwa. Prorok ﷺ odwrócił od niego twarz. Mężczyzna przyznał się ponownie, a Prorok ﷺ znów odwrócił twarz. Przyznał się po raz trzeci, i Prorok ﷺ ponownie odwrócił twarz, aż w końcu zaświadczył przeciwko sobie cztery razy. Wtedy Prorok ﷺ zapytał:
«Czy jesteś szalony?». Odpowiedział: «Nie». Zapytał: «Czy jesteś żonaty (muhsan)?». Odpowiedział: «Tak». Prorok ﷺ nakazał więc ukamienować go. Gdy kamienie zaczęły go ranić, uciekł, lecz został schwytany i ukamienowany na śmierć. Prorok ﷺ wypowiedział się o nim dobrze, ale nie odmówił za niego modlitwy pogrzebowej.
Tłumaczenie i objaśnienie: Khutba World, przetłumaczone z arabskiego.
Prorok ﷺ dokładnie sprawdził powtarzane wyznanie i pochwalił skruszonego człowieka.
Islamski termin oznaczający stosunek seksualny poza ważnym małżeństwem.
W kontekście prawnym: osoba spełniająca warunki właściwe dla danej kategorii osób pozostających w związku małżeńskim.
Kary określone w islamskim prawie religijnym, stosowane wyłącznie po spełnieniu ścisłych warunków i przez uprawnioną władzę.
Klasyczni uczeni wywodzą stąd, że wyznanie należy starannie zweryfikować: Prorok ﷺ kilkakrotnie odwracał się i sprawdzał stan umysłowy oraz status małżeński mężczyzny. Na podstawie tego i innych przekazów prawnicy omawiają wymaganą liczbę wyznań oraz warunki dowodowe; szkoły prawa różnią się w tych kwestiach. Podkreślają, że takie kary nie należą do kompetencji jednostek, lecz mogą być orzekane wyłącznie przez prawowitą władzę i na podstawie ścisłych reguł dowodowych. Według tego przekazu jego ucieczka podczas ukamienowania nie doprowadziła do przerwania wykonania kary; inne przekazy i omówienia prawne szerzej rozpatrują tę kwestię. Uczeni wyjaśniają, że pochwała Proroka ﷺ pod adresem mężczyzny, przy jednoczesnym nieodmówieniu za niego modlitwy, była ostrzeżeniem przed tym czynem, a nie zaprzeczeniem jego skruchy.
- Nie traktuj poważnych oskarżeń lekkomyślnie; dowody i ich ocenę pozostaw uprawnionym organom sądowym.
- Osoba okazująca skruchę zasługuje na godne traktowanie; nie poniżaj nikogo z powodu dawnego grzechu.
- W obliczu własnych błędów szukaj szczerej skruchy i wiarygodnego wsparcia zamiast samodzielnie wymierzać karę lub odwet.
Ten sahih przekaz przedstawia pokrewną relację za pośrednictwem Jabira ibn Abd Allaha i pomaga porównać kontekst wyznania oraz sposób, w jaki do niego podeszono.
Sunan an-Nasa'i · #1957 (Sahih)Ten sahih przekaz również dotyczy mężczyzny, który wyznał ciężki grzech, i dostarcza dodatkowego materiału do klasycznej dyskusji o skrusze i odpowiedzialności.
Codziennie hadis w Twoim języku
Aplikacja codziennie prezentuje Ci hadis z objaśnieniem, również jako widżet na telefonie. Korzystaj za darmo.